Show Must Go On

Η χρονιά φεύγει και μόνο οι αναμνήσεις μένουν.
Αναμνήσεις όμορφες, από το ανέλπιστο ξεκίνημα της ομάδας μας.
Αναμνήσεις άσχημες, από το επίσης ανέλπιστο τελείωμα του πρώτου γύρου και έναν αποκλεισμό.
Αναμνήσεις, άλλες καλές, παικτών που βρίσκουν το δρόμο τους και θα συνεχίσουν την καριέρα τους στα Ευρωπαϊκά σαλόνια, άλλες κακές, παικτών που μόλις έδειξαν την αξία τους τραυματίστηκαν και χάνουν το υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου.
Άλλες γλυκιές όπως οι συνεχείς προσπάθειες και η πίστη των παιδιών για το νέο χρόνο και τις επιτυχίες που σε αυτόν θα φέρουν, άλλες πικρές από συμπεριφορές αχάριστες και εγωιστικές που δεν αξίζει καν ν' ασχοληθούμε.

Φεύγει λοιπόν ο χρόνος παίρνοντας μαζί του πίκρες, χαρές, ασχήμιες κι ομορφιές, αφήνοντας θέση για νέες, με την ελπίδα πως θα τις διαμορφώσουμε με τέτοιο τρόπο ώστε σε 365 μέρες από σήμερα όταν θα κάνουμε πάλι ταμείο, οι καλές να είναι πολύ περισσότερες και πιο ουσιαστικές. Με την προσπάθεια όλων μας θα γίνει αυτό.

Όλοι χρειαζόμαστε. Όλοι με θετική σκέψη και καλοπροαίρετη κριτική μπορούμε να σπρώξουμε το σύλλογο πολύ ψηλότερα. Εκεί που του αξίζει να βρίσκεται.
(και καμιά χιλιάδα παραπάνω εισιτήρια δεν θα ήταν άσχημα για αρχή.)


Καλή χρονιά λοιπόν σε όλους μα και σε καθέναν ξεχωριστά,
Παίκτες, τεχνικό team, διοίκηση, Πάνθηρες, Λέσχη Φίλων, Ίωνες, Πανιώνια Νέα, Κυανέρυθρα Νέα, Κυανέρυθρη Πλατεία.

Ευτυχισμένο το 2013
με επιτυχίες,
με νίκες.
Show Must Go On

What's up Τσακ ...

Άρχισαν πάλι τα σχόλια για τον Κων/νο Τσακίρη. Τσακ έλα, Τσακ φύγε, Τσακ ξαναπάρε την ΠΑΕ, Τσακ ποιός είσαι και μιλάς.
Ο Τσακίρης είναι ένας άνθρωπος που έδειξε έμπρακτα την αγάπη του για τον Πανιώνιο. Το έκανε βάζοντας τα χρήματά του και αφήνοντας παρακαταθήκες στην ομάδα. Το Απήλιον μόνο φτάνει. Ο διακανονισμός που έγινε πριν λίγες μέρες δείχνει επίσης ότι ο Πανιώνιος είναι ριζωμένος βαθιά μέσα στην καρδιά του παρότι πρίν φύγει, κακήν κακώς, απ' την ομάδα, κάποιοι του έβριζαν το σπίτι. Σε ποιόν αλήθεια θα το έκαναν αυτό και δεν θα έριχνε, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μαύρη πέτρα πίσω του. Θα μπορούσα να αναφέρω και τα προσχέδια για το νέο Ναό που κόστισαν επίσης ένα σκασμό λεφτά, για να μείνουν για πάντα εκεί. Φωτομακέτες.

Ο ... Τσακ λοιπόν, έγινε τώρα αλκοολικός, άχρηστος, δεν δικαιούται δια να ομιλεί, και τέλος πάντων, διαβάζω σε σχόλια, ή ας πάρει πάλι την ΠΑΕ ή καλύτερα να μην ξαναμιλήσει (!!!)
Δηλαδή, αυτό τουλάχιστον καταλαβαίνω εγώ, αν είναι να συνεχίζει να βάζει τα ωραία του λεφτουδάκια στον σύλλογο, μας κάνει, αν όχι, να σκάσει.
Κάτι δεν μου λέτε καλά βρε παιδιά. Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος, δεν γίνεται.

Λάθη. Κι ο ίδιος ξέρει καλά πιστεύω ποιά και πόσα έχει κάνει. Ο μόνος όμως που δεν κάνει λάθη είναι αυτός που δεν έκανε τίποτα.

Εν κατακλείδι, ένας άνθρωπος που έχει προσφέρει, ότι τέλος πάντων πρόσφερε στην ομάδα δικαιούται καλύτερη μεταχείρηση, μια κάποια αναγνώριση, αντί αυτού του οχετού σχολίων.

Όπως δεν ταιριάζει η μιζέρια σε τούτο τον σύλλογο, έτσι δεν του πάει κι η αχαριστία. Με λύπη μου όμως τον τελευταίο καιρό διαπιστώνω μοναχά αυτά τα δύο να κυριαρχούν στις τάξεις της ομάδας μας.

Αν συνεχίσουμε έτσι, σε πολύ λίγο χρόνο, δεν θα μιλάμε για την Ιδέα, την Ομαδάρα, την Πανιωνάρα μας, παρά μόνο για κουτσομπολίστικες αρλούμπες, κλίκες, μικροπρέπειες, λιποψυχία κι έναν κάποτε μεγάλο Πανιώνιο που ... διηγώντας τον να κλαίς.

Περαστικά μας...

Το τέλος του κόσμου

Κάτι λιγότερο από δώδεκα ώρες έμειναν μέχρι να τελειώσει το μαρτύριο τούτο επί της γης και όπως φαίνεται οι απανταχού Πανιώνιοι δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει αν μας φταίει ο Ελέ με τα πειράματά του, η διοίκηση, η ανέχεια, οι θερμόαιμοι οπαδοί που μέσα από την αγάπη τους φορτώνουν τον σύλλογο με χιλιάδες ευρώ φέσια, οι παίκτες που είναι άπειροι και απλήρωτοι, οι απανωτές ήττες, ο αποκλεισμός από το κύπελλο, ο στόχος της παραμονής.

Γεγονός.
α. Η ομάδα έκλεισε το πρώτο μισό με εικοσιέναν βαθμούς, στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας.
β. Σε κανέναν μας δεν αρέσουν οι ήττες (ούτε στον Ελέ, ούτε στους παίκτες).
γ. Χάσαμε παιχνίδια που θα μπορούσαμε να έχουμε πάρει.
δ. Κερδίσαμε παιχνίδια που θα μπορούσαμε να έχουμε χάσει.
ε. Οι διαιτησίες σε κρίσιμα παιχνίδια (ΠΑΟΚ, ΟΣΦΠ) κάναν καλά τη δουλειά τους.
ζ. Θα μπορούσαμε να έχουμε πάει καλύτερα.
η. Θα μπορούσαμε να έχουμε πάει χειρότερα.

Η πορεία της ομάδας σε γενικές γραμμές είναι καλή. Η βαθμολογική της θέση το μαρτυρεί, όχι εγώ.
Δεν ήρθε το τέλος του κόσμου με τέσσερεις συνεχόμενες ήττες κι έναν αποκλεισμό από το κύπελλο.
Έχουν δει χειρότερα τα μάτια μας.
Είχαμε μεγαλύτερες προσδοκίες μετά το αφηνιασμένο ξεκίνημα και πέσαμε απότομα αλλά τίποτα δεν τελείωσε. Έχουμε άλλα τόσα μπροστά μας, και θα γίνουν άλλες τόσες αλλαγές συναισθημάτων, άλλες τόσες υπερβάσεις και νίκες, άλλα τόσα λάθη και ήττες.
Όχι λοιπόν. Δεν νοιώθω καμία ντροπή που με φόνευσε ο Φωστήρας. Μαγκιά του. Άλλωστε είμαι κι εγώ, ως Πανιώνιος, ένας γίγαντας.
Όχι δεν θα αλλάξω ομάδα για να πανηγυρίσω τίτλους, ξέρω πολύ καλά γιατί είμαι Πανιώνιος. Γιατί όποτε πανηγυρίζω έναν, έστω κάθε είκοσι χρόνια, η μέθη κρατάει για άλλα τόσα.
Μαθαίνω από τα λάθη μου κι είμαι έτοιμος να πανηγυρίσω την επόμενη επιτυχία της ομάδας μου με το νέο έτος.
Μέχρι τότε, θα γράφω, όπως όλοι σας, το μακρύ μου και το κοντό μου για όσους αρέσω και για όσους σπάω νεύρα, ότι κάνει δηλαδή κάθε Πανιώνιος που σέβεται την ψυχασθένειά του.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους.

Πολύ σκληρός για να πεθάνει

Πολύ σκληρός για να πεθάνει αποδείχθηκε ο Απόλλωνας Πάτρας που κατάφερε να στείλει το παιχνίδι σε δύο παρατάσεις πριν τελικά καμφθεί η αντίστασή του από το σύνολο του Ιστορικού, το οποίο πια δείχνει να βρίσκει για τα καλά τα πατήματά του.
Αμφότερες οι ομάδες, μας χάρισαν τρία φανταστικά δεκάλεπτα και μονομαχίες που δεν βλέπουμε συχνά στα Ελληνικά παρκέ.

Ο Πανιώνιος, έχοντας σαφώς καλύτερο σύνολο, όποτε έπαιρνε το παιχνίδι στα σοβαρά ανέβαζε τη διαφορά όχι όμως σε επίπεδα που να του εξασφαλίσουν μια εύκολη νίκη με αποτέλεσμα ο αντίπαλος να πλησιάζει σε όποια λάθη της ομάδας μας.

Μόλις στη δεύτερη παράταση πέρασε για πρώτη φορά ο αξιόμαχος Απόλλωνας μπροστά στο σκόρ, με τέσσερις πόντους μάλιστα, κι εκεί πιστεύω κάτι μας ταρακούνησε. Σοβαρευτήκαμε, αρχικά μ' ένα 6-0 σερί ξαναπήραμε το προβάδισμα και έχοντας σωστές τοποθετήσεις στην άμυνα καταφέραμε να τελειώσουμε το ματς ανεβάζοντας στις 8 τις νίκες μας.

Το μόνο μεμπτό σημείο είναι πως αν καταφέρναμε να καθαρίσουμε το παιχνίδι νωρίτερα θα ήμασταν πιο ξεκούραστοι για το ματς της Τετάρτης. Δεν μπορείς όμως να τα έχεις όλα δικά σου.
Τέλος καλό, όλα καλά. Πάμε για τον ΠΑΟ τώρα.
Γερά. Δυνατά. Με τσαμπουκά.

Δια χειρός Σπάθα

Μπήκαμε στο γήπεδο να κοντράρουμε τον (ισόβιο) πρωταθλητή. Οι διαφορές των ομάδων μεγάλες μια κι ο ΟΣΓΠ βγάζει στο γήπεδο μια ομάδα που πλησιάζει τα 80 εκ. ενώ εμείς πιτσιρίκια με ψυχή, καρδιά και τσαμπουκά.
Κι εκεί που λες, αν παίξω σοβαρά θα παλέψω για το καλύτερο, ενώ πάλι αν παίξει ο 'ισόβιος' σοβαρά θα φύγω με καμιά τεσσάρα, αρχίζει η σφυρίχτρα να συμπεριφέρεται περίεργα. Κόρνερ μας να δίνονται άουτ, άουτ του ΟΣΓΠ να σφυρίζονται κόρνερ, κάθε επαφή με παίκτη τους να δίνεται φάουλ ενώ κάθε γκρέμισμα παίκτη μας να λέει 'παίζεται'.
Παρόλα αυτά πήραμε το πάνω χέρι. Δεν παρουσίασαν και τίποτα σοβαρό στο χορτάρι. Ήταν επιθετικοί φυσικά αλλά στην άμυνα τρύπιοι. Έτσι ήρθε και το πρώτο γκολ στο 25. Η ομάδα έπαιζε καλύτερα, ο ΟΣΓΠ έψαχνε να βρει, ανεπιτυχώς, τον όποιο του εαυτό, κι ο Σπάθας το ... βιολί του.
Πολύ λίγα λεπτά μετά την επίτευξη του τέρματος, και πριν προλάβουμε να προσπαθήσουμε για κάτι παραπάνω, ήρθε το δώρο. Μια κακή στιγμή, το πόδι του Σπυρόπουλου πάει να διώξει και στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα μας.
Τελειώνει το πρώτο ημίχρονο με το σκορ ισόπαλο με μόνο πρωταγωνιστή τον Πανιώνιο αφού καταφέραμε να παραμερίσουμε και την διαιτησία. Κάτι που δεν καταφέραμε στο δεύτερο.
Ο Σπάθας φαίνεται το πήρε προσωπικά και έδειξε ότι ένας είναι ο πρωταγωνιστής στο θέατρο σκιών που ακολούθησε με καραγκιοζοπαίκτη τον ίδιο, φιγούρες τους αντίπαλους παίκτες και θεατές τους δικούς μας παίκτες και φυσικά όλους εμάς στις κερκίδες.
Το τι ακολούθησε ανήκει ήδη στην ιστορία.

Η ομαδάρα σήμερα έδειξε ότι δεν παίζουν τα εκατομμύρια μπάλα αλλά η ψυχή, κάνοντας με την απόδοσή τους, τους 'ισόβιους' να δείχνουν τόσο λίγοι.
Και μόνο η στιγμή που ο ΟΣΓΠ πριν την αρχή του δευτέρου ημιχρόνου κάνει αλλαγή βάζοντας δεύτερο επιθετικό, ήταν το highlight του ματς.
Θα έχει κατηφόρα στη Ν.Σμύρνη (Γιάνκοβιτς) κι αυτό το ξέρανε καλά, γι αυτό είχαν κι ένα plan B, αν παρουσιάζονταν ανίκανοι, όπως κι έγινε, και το εναλλακτικό σενάριο μπήκε σε εφαρμογή.

Κάντο όπως το 2002

Πάνε δέκα χρόνια (10-02-2002) από την τελευταία 'κηδεία' του Ολυμπιακού στη Νέα Σμύρνη.

Το ματς άρχισε με τον χειρότερο τρόπο αφού μόλις στο 3ο λεπτό ο Αλέξανδρής βρήκε τα δίχτια μας και πανηγύρισε με τους (είχαν τότε) φιλάθλους του ΟΣΦΠ το γκολ. Το βράδυ έδινε υποσχέσεις για έναν άνετο ερυθρόλευκο περίπατο και μάλιστα με μεγάλο σκορ. Στην πλατεία όμως ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα κι εμείς το γνωρίζουμε τόσο καλά, στο πετσί μας, αυτό !

Οι ανυποψίαστοι όμως φίλαθλοι του ΟΣΦΠ που από μόλις στο 3, άρχισαν να τραγουδάνε, είδαν την ομάδα τους να ισοφαρίζεται στο 25 με τον Σίλιακ, έξι λεπτά αργότερα, στο 31, τον Βλτσεκ να δίνει το προβάδισμα στον Ιστορικό με 2-1, και σε άλλα 12 λεπτά, στο 43, πάλι ο Βλτσεκ να κάνει το 3-1 που έμελε να είναι και το τελικό σκορ αφού το δεύτερο ημίχρονο είχε καθαρά διαδικαστικό χαρακτήρα.

Σαν χθες το θυμάμαι και έχω μια τεράστια λαχτάρα (όχι για νεσκουίκ) αλλά για μια κηδεία στον Ολυμπιακό. Πόσο μου έχει λείψει. ΠΑΟ και ΑΕΚ έχουμε ευλογήσει μέσα σ' αυτή τη δεκαετία. Κάποια στιγμή θά 'ρθει και πάλι η σειρά του ΟΣΦΠ.
Γιατί όχι το Σάββατο ;
ΠΑΝΙΩΝΑΡΑ μου, κάντο όπως το 2002 !!!

ΥΓ. Στατιστικό άνευ σημασίας (όπως όλα τα στατιστικά άλλωστε). Ο τερματοφύλακας που τότε του είχαμε φορτώσει τα τρία γκολάκια, είναι σήμερα ο προπονητής μας !

ΥΓ2. Επίσης αδιάφορη πληροφορία αλλά ... ήταν το ωραιότερο δώρο γεννεθλίων που μου έχουν κάνει ποτέ ! 

Και λίγα ήταν...

Λυπάμαι που το λέω αλλά το σκορ θα μπορούσε να γράφει μέχρι και 7, αν οι Ξανθιώτες είχαν λίγη τύχη παραπάνω. Τι έφταιξε, ο κάθε ένας θ' αρχίσει πάλι να σταυρώνει όποιον βρει μπροστά του, όποιον έχει απωθημένα, όποιον φταίει κατά την γνώμη του.
Είδαμε όλοι ακριβώς το ίδιο το οποίο είναι αδιαπραγμάτευτο, το θέμα είναι πως ο κάθε ένας αντιλαμβάνεται αυτό που θέλει. Δεν ξεκινήσαμε μουδιασμένα όπως σε προηγούμενα ματς. Δεν είχαμε όμως και το πάθος για τη νίκη το οποίο ο αντίπαλος είχε με το παραπάνω και το απέδειξε. Με το εκκωφαντικό 4-0.

Πιστέψαμε τελικά σε κάτι που δεν υπήρχε; Δε νομίζω. Αυτό που όλοι είδαμε στα πρώτα ματς ήταν πραγματικότατο. Μας πήρε από κάτω. Μια ο τραυματισμός του Λαμπρόπουλου, μια τα νέα για τον Ρόβα και βρισκόμαστε χωρίς δυο στυλοβάτες σε άμυνα και κέντρο (χωρίς να θέλω να υποτιμήσω την προσπάθεια των άλλων παιδιών).
Έχω επίσης αρχίσει να πιστεύω πως και κάποιες σκέψεις-επιλογές του Ελέ δεν του βγαίνουν. Ας πούμε σήμερα, ήθελε να δει την μετά-Ρόβα εποχή. Ήταν ανάγκη απόψε να το τσεκάρεις αγόρι μου;
Δες το κάποια άλλη φορά. Για δυο αγώνες ακόμη έθεσε εαυτόν στη διάθεσή σου. Γιατί το 'φτύνεις' το παλικάρι !

Θέλουμε επειγόντως αλλαγή στρατηγικής. Αυτό το "στόχος παραμονής" έχει καταντήσει αηδία. Πάρτε το χαμπάρι. Ο πήχυς πρέπει να μπαίνει πάντα πολύ ψηλότερα από αυτό που θέλεις ουσιαστικά να πετύχεις. Διαφορετικά είσαι χαμένος. Δεν έχεις πραγματικό στόχο. Είσαι του σκεπτικού, ότι έρθει κι όπως έρθει.

Ας σοβαρευτούμε. Όλοι. Εσείς αλλάξτε στρατηγική, στόχους, επιλογές.
Κι εμείς. Όποια σχόλια ας είναι για το καλό της ομάδας. Ας είναι επικοδομητική κριτική.

Στις χαρές Πανιώνιος, στις λύπες Πανιωνάρα.

Έρχεται ο γαύρος τώρα. Μπάλα είναι και γυρίζει. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να τον υποδεχτούμε με το μαντήλι της Μαρινέλλας λίγο πρίν τραγουδήσει το 'άνοιξε πέτρα'.
Πανιώνιος και μοιρολάτρης δεν ταιριάζει.

Γερά. Δυνατά. Με τσαμπουκά (όχι όπως απόψε δηλαδή...)

Επιχείρηση "Ξάνθη"

Και τώρα στη Ξάνθη.
Πάμε στην ακριτική πόλη για να επιστρέψουμε στις νίκες.
Δεν είναι όμως τόσο απλό το εγχείρημα.
Είναι ένα παιχνίδι με ιδιαίτερη σημασία και για μας αλλά και για την τοπική ομάδα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η Ξάνθη τα παίζει όλα για όλα για να ξεκολλήσει από τη θέση που βρίσκεται.

Χρειαζόμαστε λοιπόν καθαρό μυαλό, αυτοσυγκέντρωση και σε καμία περίπτωση εφησυχασμό και υποτίμηση του αντιπάλου. Τότε θα είμαστε χαμένοι από χέρι.
Το οτι μπορούμε να πάρουμε το παιχνίδι, το ξέρουμε. Για τι είμαστε ικανοί το γνωρίζουμε επίσης καλά. Το έχουμε αποδείξει ακόμα και σε παιχνίδια που ηττηθήκαμε. Η ψυχολογία όμως που παίζει πολύ μεγάλο ρόλο σε κάθε παιχνίδι, δεν είναι μαζί μας μετά από τα τελευταία αποτελέσματα.
Θέλει δύναμη ψυχής για να υπερκεράσουμε το, σοβαρό, εμπόδιο της Ξάνθης.

Πανιώνια ψυχή, που όλοι πιστεύουμε σ' αυτή.

Όπως και τα παιδιά του μπάσκετ που θα προχωρήσουν με την ψυχολογία στα ύψη μετά τον αγώνα της Τρίτης που, αν και άνευ σημασίας, έδειξαν ότι φέτος είναι η χρονιά για μεγάλα πράγματα.

Καλή τύχη λοιπόν (καλή μπάλα πάνω απ' όλα) και ας ζήσουμε ένα ακόμη βαμμένο κυανέρυθρο Σαββατοκύριακο.
Δυνατά. Γερά. Με τσαμπουκά.

(Κυανέρυθρη Πλατεία τ.54/08-12-2012)

Πανιώνια Ψυχή

Αυτός είναι ο Πανιώνιος, και θα γίνει ακόμα καλύτερος.
Το Ευρωπαϊκό ταξίδι ίσως τελείωσε νωρίς, δείχνουν όμως να τελειώνουν και τα προβλήματα για την ομάδα μπάσκετ που σιγά σιγά θα βρει τα πατήματά της για τη συνέχεια στις εγχώριες υποχρεώσεις της.

Ένας αγώνας που είχε όλα τα "Πανιώνια" στοιχεία.
Σκαμπανεβάσματα στην απόδοση, απρόσμενες αλλαγές στο σκορ, και, φυσικά, για άλλη μια φορά, άδειες κερκίδες.
Τελικά έχουμε περίεργο τρόπο, εμείς οι Πανιώνιοι να δείχνουμε την αγάπη μας στην ομάδα της καρδιάς μας. Πολύ ... 'καναπεδάτο' !

Εν τέλει, για ένα γόητρο παίξαμε. Και στο τέλος βγήκε η ψυχάρα και το κέρδισε. Απόψε είχε το όνομα Γιάνκοβιτς. Βαρύ επώνυμο στην πλατεία.
Τα καλύτερα έρχονται. Λένε οι παλιοί, όντας σοφότεροι, δεν έχει σημασία πόσες φορές έχεις πέσει, φτάνει να έχεις σηκωθεί μια φορά παραπάνω !!

+ επιστροφή Καββαδά

- Ελληνική ραδιοφωνία (κρατική και μη), για τα μπάζα (ως είθισται)...

Killer ???

Παίζουν μάλλον δύο τινά. Προσπαθώ να καταλάβω. Βοηθήστε με.
Πρώτο σενάριο.
Λόγω κρίσης κι επειδή οι αθλητικογράφοι έχουν, πιθανόν, υψηλό κασέ, οι αθλητικές εφημερίδες έχουν προσλάβει ευθυμογράφους να επιμελούνται τα πρωτοσέλιδά τους. Διαβάζω σήμερα πως ο βάζελος ήταν λέει ... killer !!!!! Συνεχίζει το ευθυμογράφημα ότι "κοιμήθηκε" μετά το 2-0 !!!!!

Εντάξει παιδιά, το καταλάβαμε. Έχετε χιούμορ. Όπως οι Έλληνες μέσα σε όλα τα δεινά που ζουν συνεχίζουν να λένε αστεία ανεβάζοντας, όσο μπορούν, και το δικό τους ηθικό και των συνανθρώπων τους, έτσι κι εσείς μετά από 6 ισοπαλίες σε 12 ματς, κάνετε πλάκα. Ναι βρε κουτά, παραδεχτείτε το. Δεν είναι ντροπή. Ξέρετε όμως καλά ότι αν τα πρωτοσέλιδα διαγωνίζονταν για κάποιο βραβείο σοβαρότητας θα έπρεπε να γράφουν "κοιμήθηκε ο θεός", "αυτοκτόνησε ο Ιστορικός στο πρώτο ημίχρονο", "ανέλπιστο δώρο" κ.α

Δεύτερο σενάριο (για να μιλήσουμε σοβαρά)
Απευθύνεστε σε μια μεγάλη μάζα η οποία επειδή ψωμολυσσάει μετά από 6 ισοπαλίες σε 12 ματς, την ταϊζετε το κουτόχορτο που περιμένει πως και πως. Βρίσκετε έναν αγώνα όπου αν δεν κοιμήθηκε ο θεός, κοιμήθηκε σίγουρα ο αντίπαλος για τα πρώτα 20 λεπτά φέρνοντας εμπρός σας το σάκο του Αη Βασίλη 24 ημέρες νωρίτερα. Το δέχομαι. Πήρατε το τρίποντο. Ψήστε κανα αρνί, γιορτάστε το. Τον Πανιώνιο κερδίσατε. Αξίζει το γλέντι. Μην το πάρετε όμως και πάνω σας ότι γίνατε ομάδα.

Όσο κυανέρυθρα κι αν είναι τα μάτια μας κι όσο άρρωστα κι αν είναι τα μυαλά μας, δεν αντέχουμε να διαβάζουμε χυδαιότητες. Στην τελική, ας έχετε τα άντερα να πείτε "δεν ήμουν στον αγώνα, απ' το ραδιόφωνο τον άκουγα, δεν φέρω γνώμη". Θα ήταν πιο ντόμπρο.

Στο ίδιο έργο θεατές

Πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Η ομάδα έχει κάνει κοιλιά. Όχι πως είναι μεμπτό. Συμβαίνει.

Θα το ξαναπώ κι εγώ όπως το λέμε όλοι. Το παιχνίδι κρατάει μιάμιση ώρα, όχι μία. Κι αν κουράζονταν τα παιδιά μετά το πρώτο μισό θα το καταλάβαινα. Αυτό που συμβαίνει με μας δεν μπορώ να το καταλάβω.

Ξεκινήσαμε μουδιασμένα. Γιατί ; Τους κάναμε δώρο το κέντρο και όλο το παιχνίδι ήταν δικό τους. Έπρεπε να περάσουν 20 λεπτά για να φανούμε στο γήπεδο. Σιγά τον αντίπαλο που φοβηθήκαμε. Τον Παντιποταϊκό. Έχουμε παίξει με κλάσεις ανώτερες ομάδες. (βλ. Αστέρας)

Κάθε φορά που κατεβαίναμε τη σέντρα με αξιώσεις, τους έπιανε θάλασσα. Και πάνω που ισορροπούμε και πιέζουμε σοβαρά, τρώμε σε μια αντεπίθεση κι αμέσως μετά από μια στημένη φάση δυο γκολ καρακοροϊδίστικα.

Στο ίδιο έργο θεατές, κάπου τό 'χω ξαναδεί. Να βηματίζω στο ημίχρονο καπνίζοντας και ξέροντας πως θα βγούμε στο δεύτερο, θα παίξουμε απίθανη μπάλα, θα μειώσουμε και θα χάνουμε ευκαιρίες μέχρι τις καθυστερήσεις για να φύγουμε τελικά από το γήπεδο με σκυμένο το κεφάλι.

Ίδιο σενάριο με τον ΠΑΟΚ. Η μόνη διαφορά, ο διαιτητής που 'έλαμψε' δια της απουσίας του. Aυτό κάνει ένας σωστός διαιτητής. Διευθύνει έναν αγώνα χωρίς να γίνεται αντιληπτή η παρουσία του, αφήνοντας τις δυο ομάδες να ξεδιπλώσουν στο χορτάρι τις όποιες δυνατότητες τους για να κερδίσει η καλύτερη. Κι όποιος πει για διαιτητικά λάθη απόψε θα είναι επιεικώς απαράδεκτος. Κι αν γίναν κάποια, που πάντα γίνονται, δεν δικαιούσαι δια να ομιλείς όταν έχεις αυτή την εμφάνιση. Με τους ανύπαρκτους.

Κι όταν ακόμα μας σφυρίζουν σωστά, έχουμε το ταλέντο να ανασταίνουμε τους πεθαμένους. Μέχρι και τον Πετρόπουλο χρίσαμε σκόρερ μετά από τρία, αν δε με γελάει η μνήμη μου, χρόνια.

Και εις άλλα με υγεία.

Πάμε Ξάνθη. Για το διπλό. Το 'Χ' φέτος το έχουμε ξεχάσει. Δε πειράζει. Άσπρο μαύρο. Ή όλα ή τίποτα. Τρέλα και τα μυαλά στα κάγκελα.
Γερά, δυνατά με τσαμπουκά.
Για έναν Πανιώνιο ζούμε.

Καρότο και μαστίγιο

Οι προκαταλήψεις δεν παίζουν μπάλα. Το διάβασα το Σάββατο σε ένα άρθρο του Αντώνη Καρπετόπουλου. Για τους βάζελους, γράφει, είμαστε "υποκατάστημα του Μαρινάκη" (άκουσον άκουσον) και φοβούνται ότι θα τους ... αδικήσει η διαιτησία έχουσα 'άνωθεν' εντολές (έχει συμβεί άλλωστε τόσες φορές αυτό !?!?!?!).
Οι δικές μας όμως, φίλε Αντώνη, μόνο προκαταλήψεις δεν είναι. Ο Σπανέας δεν είναι προκατάληψη, ούτε η κάθοδος στη Β' εθνική είναι, ή μήπως είναι οι 9 παίκτες με τους οποίους τελειώσαμε το μεταξύ μας παιχνίδι κυπέλλου ; Άσε, κατάλαβα τι εννοείς. Είναι το πέναλτι του Σισέ, η αποβολή στο 6ο λεπτό, οι στραβές γραμμές στο οφσάϊντ και τα χαμένα ριπλέι.

Όχι Αντώνη μου, εμείς δεν έχουμε προκαταλήψεις. Εμείς έχουμε σφαγιασθεί, πλείστες φορές, στο γόνατο για τα εκάστοτε συμφέροντα. Δεν είμαστε προκατειλημένοι έναντι κανενός.

Φερόμαστε όπως μας φέρονται. Γι αυτό και τους αποκαλόυμε "γαυροβάζελους". Γιατί πολύ απλά είναι κι οι δυο μαζί εκπρόσωποι του σάπιου συστήματος. Αυτού που δεν επιτρέπει στο Ελληνικό ποδόσφαιρο να ορθοποδήσει. Να γίνει ανταγωνιστικό, ελκυστικό, όμορφο. Γι αυτό το λόγο απαξιώνεται από τις μεγάλες μάζες και βλέπουμε τα γήπεδα επί μονίμου βάσεως άδεια.

Απόψε το βράδυ, όπως γράφεις, δεν θα 'παίξουν' οι προκαταλήψεις κόντρα στο ποδόσφαιρο για να δούμε τι θα υπερισχύσει.
Θα είναι μια καλοστημένη και καλοδουλεμένη ομάδα, απέναντι στο φάντασμα μιας, συστημικά, 'μεγάλης' ομάδας και ενός διαιτητή.
Τόσο απλά.

Google Fornareli

Λοιπόν, να ξεκινήσω λέγοντας ότι σπάνια, έως ποτέ, δεν θα ακούσω αθλητικά στο ραδιόφωνο καθημερινή και ειδικά βραδινές ώρες. Έτυχε όμως εχθές να συντονιστώ με τον sport fm γύρω στις 11.30 και ακούγοντας ότι οι δύο τύποι που κάναν την εκπομπή, δίναν σημεία για τους αγώνες, έκατσα κι εγώ ο αφελής ν' ακούσω το 'σημείο' που θα έδιναν για τον αυριανό μας αγώνα.

- Πανιώνιος Παναθηναϊκός, λέει ο ένας. 

- ΔΙΠΛΟ λέει με στεντόρεια φωνή ο έτερος.

- Παύση ολίγων δευτερολέπτων από τον πρώτο που μετά ψελλίζει, εγώ θα έλεγα Χ.

- Με τον Φορναρέλι φωτιά ?!?!?! (λέει πάλι ο δημοσιογράφος μέσα σε ένα παραλήρημα αντικειμενικότητας ...). Σίγουρα διπλό.

............................................................

Έμεινα αυτό που λέμε Ανγκλιστί, σπίτσλες !!!

Άντε ψάχνε βραδιάτικα στο google να δεις τι εστί ... Φορναρέλι !!!

Κι όποιος δεν με πιστεύει, παρακαλώ, ας ψάξει. Και αν βρει κάτι ας με ενημερώσει !!!

Αν ξαναβάλω αθλητικό σταθμό βραδιάτικο, να με χ....

"Houston, we have a problem"

Ο φονέας ξαναχτυπά, διαβάζω παντού.
Δικαίως. Δεν φταίει όμως αυτός.
Είναι άλλη μια περίπτωση όπου το ... 'θύμα' ευθύνεται για το φονικό.

Τελικά έχουμε πρόβλημα, κατάφεραν ακόμα κι εμένα να το παραδεχτώ, που είμαι πάντα της άποψης 'δεν πειράζει', 'πάμε μπροστά', 'θετική σκέψη και πράξη'.
Όχι πως αλλάζω τρόπο σκέψης, σε καμία των περιπτώσεων.
Πρέπει όμως να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στο χρονόμετρο.
Ο αγώνας διαρκεί 90'. Όχι 45.
Και αν παίζαμε δυνατά το 1ο 45λεπτο, θα είχαμε περισσότερες πιθανότητες.
Θα μπορούσαμε, ας πούμε, να έχουμε στείλει το τόπι κανα δυό φορές στα αντίπαλα δίχτυα
και στο 2ο ημίχρονο, όσο και να πέσει η ποιότητα του παιχνιδιού μας, να μπορούμε να συντηρήσουμε, να διατηρήσουμε το σκορ. Αν όχι, τουλάχιστον, να πάρουμε ένα Χ.
Με τα σημερινά δεδομένα, βγαίνουμε στο δεύτερο μέρος με την πλάτη στον τοίχο,
και σκιζόμαστε να ισοφαρίσουμε, παίζοντας μια μπάλα που στο πρώτο μέρος που ακριβώς ήταν κρυμμένη ;

Στα θετικά,
- τα ονόματα που σπάνια ακούμε,
- η επιστροφή Μενδρινού,
- η ύπαρξη επαναληπτικού αγώνα.
- το γκόλ ήταν πάλι όμορφο. Τα πιο όμορφα γκόλ είναι τα τυχερά.

Πάμε καρφί για την Κυριακή. Νικάμε βάζελο ΚΑΙ κοράκι. Δεν μασάμε. Γερά.

ΥΓ. Για πολλούς που σχολιάζουν μονίμως αρνητικά τα πάντα.
Παιδιά, μην γκρινιάζετε. Μπορείτε να κάνετε πράξεις :
α. Αναλάβετε τη διοίκηση της ομάδας,
β. Μπείτε και παίξτε μπάλα,
γ. Πληρώστε και φέρτε στην πλατεία τον Μέσι.

(Κυανέρυθρη Πλατεία τ.53/01-12-2012)

Παραμιλάω...

Σκέφτομαι και λέω.
Ένα φάλτσο πέναλτι κι όλη η ποδοσφαιρική κοινότητα στο πόδι.
Απλά επειδή δόθηκε σε λάθος ομάδα. Τελικά τα ανθρώπινα λάθη δεν επιτρέπονται για όλους.
Ένας ρέφερι στον πάγο και, ακούω, θα παρακαμφθεί η αθλητική δικαιοσύνη για να τον πάνε απ' ευθείας στην πολιτική.
Σταυρώνεται λοιπόν ένας άνθρωπος που λάθεψε ενώ βαθμολογούνται με άριστα όσοι ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ "σωστά"  το ... καθήκον τους.
Τόσα χρόνια, τόσες ομάδες σφαγιασμένες στο γόνατο. Ίδια κοινωνία. Πολιτική ή αθλητική.
Ο έχων τα 'κονέ' επιβιώνει σε βάρος του κάθε 'Νιόνιου' και του κάθε 'Τέλη' που είναι καταδικασμένοι.

Όταν δε όλα αυτά συμβαίνουν μια εβδομάδα πριν από αγώνα ενός 'Νιόνιου' με έναν ... 'μεγάλο' δίνουν γραμμή στον διαιτητή της αναμέτρησης.
"Το νου σου".

Όπως είπε κι ο Καρπετόπουλος τη Δευτέρα στο ράδιο,
'μεγάλη ομάδα είναι εκείνη που έχει δυνατή διοίκηση'.
Γεγονός. Ελληνικό δεδομένο.

Τι κρίμα όμως να μην μπορείτε να βγάλετε κόκκινη κάρτα στην περηφάνεια μας.
Γιατί κρατάμε πάντα ψηλά το λάβαρο του συλλόγου μας.
Κι όποτε ο κάθε 'Νιόνιος' σας βρει σκυφτούς και του τύχει να σφυρίζει κάποιος που θέλει να 'χει καθαρή τη συνείδησή του, ...
"το νου σας".

Σκέφτομαι φωναχτά και παραμιλάω.

ΥΓ. Ανακοίνωση της ΠΑΕ που όλοι θυμόμαστε.

"50 χρόνια επαγγελματικό ποδόσφαιρο"

"Γ..... την αγανάκτηση". Η σημερινή φράση του προπονητή του Εργοτέλη κ. Καραγεωργίου, περικλείει όλο το νόημα αυτών των 50 χρόνων του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Ο Πανιώνιος σήμερα δεν ηττήθηκε στο ΟΑΚΑ. Ο Πανιώνιος σήμερα έπαιξε ως άξιος εκπρόσωπος όλων αυτών που βιώνουν 50 χρόνια στο πετσί τους τι σημαίνει ΠΟΚ. Όλων αυτών των υγιών φιλάθλων που χαίρονται να βλέπουν ποδόσφαιρο και που ίσως χρειαστεί να περιμένουν άλλα 50 χρόνια μήπως και τους αφήσουν να δουν...

Βιώσαμε σήμερα την αδικία για μία ακόμα φορά. Η ομάδα μας έμεινε με 10 παίκτες επί 84 ολόκληρα λεπτά (!) επειδή κάποιος "δεν είδε" τον Σισέ να φεύγει από θέση οφ-σάιντ. Κάποιος δεν είδε τη δεύτερη κίτρινη που έπρεπε να φάει ο Δάρλας για το δολοφονικό μαρκάρισμα επάνω στον Εστογιάνοφ. Κάποιος δεν είδε και δεν ξαναείδε...

Όμως αν οι διαιτητές της συνάντησης έχουν μία δικαιολογία του "ανθρώπινου λάθους" που συμβαίνει φυσικά μόνο σε βάρος των αντιπάλων του ΠΟΚ, αυτοί που δεν έχουν καμία δικαιολογία είναι οι υπεύθυνοι του συνδρομητικού καναλιού που έχουν και τα μέσα και την τεχνολογία να δουν τις φάσεις πολλές φορές.

Το κανάλι λοιπόν που μετέδιδε τον αγώνα λες και ο Πανιώνιος ήταν ομάδα του εξωτερικού, ανακάλυψε μία λήψη από τη λεωφόρο Κηφισίας, ίσως από το κινητό τηλέφωνο κάποιου περαστικού και την πρόβαλε για να δώσει άδικο στον Πανιώνιο και δίκαιο στον ΠΑΟ, αφού σύμφωνα με την απίθανη αυτή λήψη (βοηθούμενη από στραβές πλάγιες γραμμές) ο Σισέ είχε φύγει από κανονική θέση και άρα ο "κακός" Πανιώνιος δεν δικαιούται δια να ομιλεί...

"Γ..... την αγανάκτηση" λοιπόν. Όχι μία, ούτε δύο, αλλά πενήντα φορές…

Υ.Γ. (της ανακοίνωσης) Αφήνουμε το βήμα στους λειτουργούς της ελληνικής αθλητικής δημοσιογραφίας και είμαστε σίγουροι ότι αύριο θα διαβάσουμε για το πόσο κακός ήταν ο Παναθηναϊκός ή η ΑΕΚ και όχι φυσικά για το εάν ήταν καλός ό κάθε "Νιόνιος" ή ο κάθε
"Τέλης" του ελληνικού ποδοσφαίρου". "

'Μικρά' που μου παιδεύουν το μυαλό όλη μέρα :

- Τατσόπουλε, τελικά ΜΙΣΕΣ δουλειές κάνεις.
Ο Κασιδιάρης τους πηδάει ΟΛΟΥΣ !!!

- Αν είχε βγει ΚΑΙ η Τζούλια βουλευτής,
το 'βουλή tv' θα ήταν και το πρώτο τσοντοκάναλο !!!

- Βρε παιδιά εκεί μέσα, αντί να πηδάτε εμάς,
δεν αρχίζετε να πηδιέστε μεταξύ σας ; - Λέω γω τώρα ...

Δεν ξενερώνουμε ποτέ

Παίξαμε το πρώτο, ίσως, παιχνίδι της χρονιάς με μια ομάδα που μας κοίταξε στα μάτια.
Και, ναι. Μας κέρδισε.
Πικρή η ήττα. Πάντα είναι πικρή μια ήττα.
Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω δικαιολογίες τύπου 'είχαμε απουσίες', 'κάποιοι παίκτες δεν απέδωσαν τα μέγιστα' κλπ. Τα θεωρώ χαζομάρες.
Υπάρχει καμία ομάδα στην οποία δεν θα τραυματιστούν παίκτες ;
Υπάρχουν παίκτες που έχουν την ίδια απόδοση σε κάθε παιχνίδι ;
Ναι, σίγουρα, αν η ομάδα είχε όλο το ρόστερ της υγιέστατο θα ήμασταν πιο κοντά στην κατάκτηση της νίκης. Το ζητούμενο όμως είναι τι κάνεις τη δεδομένη χρονική στιγμή με τη συγκεκριμένη σύνθεση. Κι αν το δεις έτσι, δεν τα πήγαμε καθόλου άσχημα.

Είναι τουλάχιστον πιο ντόμπρο να χάνεις έτσι, παρά με λεγόμενη "μεγάλη" ομάδα που μη έχοντας τα κότσια να σε κοιτάξει στα μάτια, σε κερδίζει παίζοντας κρυφτούλι για 45 λεπτά.
Στα θετικά προσμετράμε την κατοχή μπάλας, το 'κέντρο' που μας ανήκε σε, σχεδόν, όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, τις τελικές προσπάθειες και φυσικά τους Πάνθηρες !
Αδύναμους κρίκους, είχαμε. Σταθήκαμε όμως στο ύψος των περιστάσεων. Παίξαμε, ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο, σαφώς καλύτερο ποδόσφαιρο. Αν δε το γκόλ έμπαινε νωρίτερα, σίγουρα θα είχαμε γυρίσει με τον βαθμό της ισοπαλίας στις αποσκευές μας.

Δεν πειράζει. Είπαμε. Κοιτάμε μπροστά και όπως συνηθίζουμε να λέμε, "δεν ξενερώνουμε ποτέ".
Η ομάδα μας και μόνο ότι χειροκροτείται χάσει - κερδίσει, λέει πολλά. Έχει κερδίσει τις καρδιές μας. Κερδίζει πάντα στις καρδιές μας. Είναι η Πανιωνάρα μας. Είναι η ομάδα που για χρόνια πολλά που θά 'ρθουν, με τα όποια σκαμπανεβάσματα θα φέρουν αυτά, θα παραμένει αντικείμενο συζήτησης. Όπως είναι, για παράδειγμα, για μας τους λίγο μεγαλύτερους η ομάδα του Μητσάρα, του Εμβολιάδη, του Λίμα, του Παθιακάκη ...

ΥΓ. Το πρώτο γκόλ αχαρακτήριστο. Θα με τρώει η απορία τι έψαχνε όλη η άμυνα μαζεμένη στο πρώτο δοκάρι. Το δεύτερο γκόλ, επίσης δύσκολο να χαρακτηριστεί. Ήταν, δυστυχώς για μας, αυτό που λέμε γκολάρα. Το ίδιο όμως και το γκόλ του Κολοβού. Απλά ήρθε λιγάκι πιο αργά.

ΥΓ2. Προετοιμασία μέσα στην εβδομάδα για το πως κερδίζουν διαιτητές καθότι αυτόν τον Παναθηναϊκό, τον έχουμε για πλάκα.

Πάμε Τρίπολη

Και τώρα στην Τρίπολη.
Πάμε να παίξουμε καλή μπάλα και να γυρίσουμε με το τρίποντο.
Άκουγα στα μέσα της εβδομάδας συνέντευξη παίκτη του Αστέρα στο ραδιόφωνο ο οποίος κατευθυνόμενος από τις ερωτήσεις του δημοσιογράφου, στην ουσία απλά τις επέστρεφε αυτολεξεί καταφατικά.

Αφού δέχτηκε τα συγχαρητήρια του δημοσιογράφου για την, πραγματικά, μεγάλη νίκη της ομάδας του απέναντι στον Ατρόμητο, συμφώνησε μαζί του πως είναι έκπληξη η φετινή πορεία. Όχι του Αστέρα, αλλά ... του Ιστορικού. Μετά, φυσικά, συμφώνησε πάλι πως νικώντας τον Πανιώνιο θα τον προσπεράσει στη βαθμολογία και, γιατί όχι, σύντομα θα περάσει και τον ΠΑΟΚ ώστε να εδραιωθεί στη 2η θέση !
Κάθε παίκτης το εύχεται αυτό για την ομάδα του. Όπως και κάθε φίλαθλος θέλει να δει ωραία μπάλα, που δεν βλέπει χρόνια τώρα στα Ελληνικά γήπεδα. Κάθε Πανιώνιος όμως θέλει πάντα να 'χαλάει' τα όποια σχέδια κάποιων, παίζοντας καλό ποδόσφαιρο και, γιατί όχι, νικώντας κι όλας.

Πλησιάζουμε τα μισά του πρωταθλήματος κι ακόμη χαρακτηριζόμαστε ως.. 'η έκπληξη'.
Για το γεγονός ότι παίζουμε την καλύτερη μπάλα στο πρωτάθλημα, σιγή ιχθύος !
Να είμαστε ευχαριστημένοι, ακούμε σε διάφορα μέσα, αν πλασσαριστούμε στο πρώτο μισό της κατάταξης. Από την άλλη, Τρίπολη και Ατρόμητος χτυπάνε άνετα πεντάδα. Όσο αποδεικνύουμε ότι μόνο 'λίγοι' δεν είμαστε, όσο βλέπουν ότι αν δεν μας αντιμετωπίσουν σαν μεγάλη ομάδα, δεν θα έχουν τύχη, τόσο μπαίνουμε σε ρουθούνια. Όποιων.

Όλοι, αυτή την εβδομάδα, σχολίασαν το πως γκρεμίστηκε ο Ατρόμητος μετά το δεύτερο γκόλ στην Τρίπολη. Όλοι είδαμε να παθαίνει το ίδιο κι ο Πλατανιάς στη Νέα Σμύρνη. Θυμάστε, πιστεύω, πως βγήκε ο Πανιώνιος μετά το εις βάρος του 2-0 με τον ΠΑΟΚ στο δεύτερο ημίχρονο. Και τι μπάλα έπαιξε. Γι αυτό δεν θέλω να ξανακούσω χαζά τύπου Λεβαδιακού. Αυτή η ομάδα αποδεικνύει ότι μαθαίνει από τα λάθη της και πάει μπροστά. Ας κάνουμε το ίδιο όλοι μας.

Τη δουλειά μας εμείς, τη δουλειά σας κι εσείς. Κι ας κερδίσει όποιος το αξίζει. Το νου σας όμως μην ψάχνετε για προπονητή από Δευτέρα, (όπως έγραψε και η Αγγελική Κουρεμένου στα Πανιώνια Νέα).

(Κυανέρυθρη Πλατεία τ.52/24-11-2012)

ΑΝΑΡΡΩΤΗΡΙΟ ΠΕΝΤΕΛΗΣ

Θεία Λένα
35 παιδάκια από 4 μηνών έως 12 ετών στο ΠΙΚΠΑ Πεντέληs, για υιοθεσία, 
ζητούν παπούτσια και ρούχα, 
δείτε τι χρειάζονται ακριβώς στη λίστα.

ΑΝΑΡΡΩΤΗΡΙΟ ΠΕΝΤΕΛΗΣ - ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

Α/Α Όνομα Ηλικία Νο Παπουτσιού
1. Πέτρος 20 μηνών No 21
2. Βιβή 3,5 ετών No 25
3. Χάρης 2 ετών No 23
4. Νίκος 12 μηνών Νο 20
5. Ραφαήλ 1,5 ετών No 19
6. Παναγιώτης 1,5 ετών No 20
7. Έλλη 2 ετών No 22
8. Νίκος 12 μηνών Νο 18
9. Μυρτώ 2 ετών No 21
10. Αναστασία 2 ετών No 22
11. Γιώργος 8,5 ετών Νο 36
12. Σήφης 6 ετών Νο 30
13. Βαγγέλης 7 ετών Νο 31
14. Αποστόλης 4,5 ετών Νο 24
15. Αλεξάνδρα 9 ετών Νο 29-30
16. Χριστίνα 5,5 ετών Νο 24
17. Σωτήρης 5,5 ετών Νο 30-31
18. Νικόλαος 3 ετών Νο 23
19. Ρεβέκκα 2 ετών Νο 23
20. Αντώνης 2,5 ετών Νο 23
21. Αλέξανδρος 12 ετών Νο 41
22. Γιάννης 10 μηνών
23. Ανδριάννα 11 μηνών
24. Στέλλα-Ρόζα 7 μηνών
25. Ηλίας 11 μηνών
26. Νάντια 9 μηνών
27. Μαρίνος 9 μηνών
28. άρρεν 4 μηνών
29. άρρεν 4 μηνών
30. άρρεν 4 μηνών
31. άρρεν 5 μηνών
32. άρρεν 7 μηνών
33. άρρεν 7 μηνών
34. άρρεν 11 μηνών
35. θήλυ 11 μηνών

ΜΟΝΑΔΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ «ΑΝΑΡΡΩΤΗΡΙΟ ΠΕΝΤΕΛΗΣ» ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΔΩΡΕΕΣ.
ΑΦΡΟΛΟΥΤΡΑ ΚΑΙ ΣΑΜΠΟΥΑΝ ΓΙΑ ΒΡΕΦΗ, ΝΗΠΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ
ΤΟΣΤΙΕΡΑ
ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΟΥΝΙΕΣ
ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ και ΧΩΡΙΣ (ΠΑΙΔΙΚΑ - ΜΟΝΑ)
ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΟΝΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ
ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ - ΠΑΠΛΩΜΑΤΟΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ΚΟΥΝΙΕΣ
ΠΕΤΣΕΤΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΠΑΝΙΟΥ
ΠΙΚΕ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΚΟΥΝΙΕΣ
ΦΟΡΜΕΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟ 6 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ
ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ (Νο 20 - 33)
ΚΑΛΤΣΕΣ ΑΠΟ 6 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ - ΚΑΛΤΣΟΝ
ΚΡΕΜΕΣ ΣΥΓΚΑΜΑΤΟΣ
ΒΑΦΛΙΕΡΑ
ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ DVD
ΡΟΥΧΑ ΕΦΗΒΙΚΑ για αγόρι Νο14-16
ΣΑΛΙΑΡΕΣ
ΜΠΟΛΑΚΙΑ
ΚΟΥΤΑΛΑΚΙΑ
ΠΙΠΙΛΕΣ ΚΑΟΥΤΣΟΥΚ «ΤΡΕΙΣ ΤΡΥΠΕΣ»
ΚΟΥΝΙΕΣ ΨΗΛΕΣ ΓΙΑ ΒΡΕΦΗ
ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΠΙΡΟΥΝΑΚΙΑ Κ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙΑ
ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ ΠΑΙΔΙΚΑ
ΑΝΤΙΟΛΙΣΘΗΤΙΚΑ ΜΠΑΝΙΟΥ
ΚΟΥΤΙΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ -
(ΜΕΓΑΛΑ ΜΠΑΟΥΛΑ)
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΚΑΛΟΡΙΦΕΡ (30-35 τμ.)
ΧΑΡΤΟΝΙΑ - ΓΡΑΦΙΚΗ ΥΛΗ

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με την υπηρεσία Αναρρωτηρίου 
(213-2059800 ) Κα Γουρνάκη Ιωάννα.

ΜΗ ΓΥΡΝΑΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ...ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ.

Ο έρωτας είν' ομορφιά μα η καψούρα αρρώστια.

Ανάμικτα συναισθήματα αφού μετά την τεσσάρα του Σαββάτου ήρθε η ήττα από το Ρέθυμνο με κάτω τα χέρια. Δεν είχε δώσει τέτοια στοιχεία μέχρι τώρα η ομάδα, να μας ψιλιάσει έστω, και μας ήρθε κεραυνός εν αιθρία. (Όλοι λέγαμε πως στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια τα παιδιά ... μαζεύουν εμπειρίες). Δεν θα αναλωθώ πάλι στα μιας ήττας και τι αυτή συνεπάγεται. Ούτως ή άλλως διαβάσαμε ήδη για τις εξελίξεις στην ομάδα μας.
Θα κρατήσω μόνο το χειροκρότημα στον αντίπαλο αλλά και το παρατεταμένο χειροκρότημα στον Petway όταν πεσμένος στο παρκέ κρατούσε τον αυχένα του. Ανατρίχιασε όλο το κλειστό.

'Κοιτάμε μπροστά'. Αυτή είναι η φιλοσοφία κι αν καταφέρουμε να την κάνουμε τρόπο σκέψης μόνο καλό θα κάνουμε, στους εαυτούς μας και στον σύλλογο.
Ούτε είναι σωστό να προσπερνάμε το φετινό ξεκίνημα στο πόλο ή το γυναικείο μπάσκετ. Ας μην ξεχνάμε ότι το πρώτο μας έχει χαρίσει τρελές Ευρωπαϊκές επιτυχίες τα τελευταία χρόνια, όπως και ότι το δεύτερο είναι μέχρι στιγμής το μόνο που μας έχει δώσει πρωτάθλημα σε επίπεδο Α' εθνικής.

Ότι μας δίνει πίκρες δεν πρέπει να κάνουμε πως δεν το βλέπουμε. Υπάρχει. Είναι εκεί. Τυπώνεται κάθε Σάββατο στην Κυανέρυθρη Πλατεία και γυρνώντας γρήγορα σελίδα δεν κερδίζουμε κάτι.

Ο Πανιώνιος δεν είναι μόνο το ποδοσφαιρικό και το μπασκετικό τμήμα των ανδρών. Κι ας έχει το ποδόσφαιρο την τιμητική του λόγω του πιο λαοφιλούς αθλήματος παγκοσμίως.
Όλα τα παιδιά που φοράνε το σήμα του συλλόγου στο στήθος τους έχουν ανάγκη την αμμέριστη συμπαράσταση όλων μας. Σε κάθε τους προσπάθεια. Κάθε στιγμή. Με όποιο τρόπο μπορεί ο καθένας.
Οι περισσότεροι από μας έχουμε λίγο ή πολύ αμελήσει τα υπόλοιπα τμήματα του Ιστορικού και πρέπει με όποιο τρόπο μπορούμε να είμαστε κοντά. Λεφτά δεν υπάρχουν κι αυτό το ξέρουμε όλοι.
Εμείς όμως σαν Πανιώνιοι, έχουμε ψυχικά αποθέματα σε τεράστιες ποσότητες και μπορούμε με χίλιους δυό τρόπους να βρισκόμαστε κοντά στη ομάδα της καρδιάς μας.

Γιατί αν δεν νοιώθαμε έτσι όπως νοιώθουμε, δεν θα ήμασταν 'Πανιώνιος'. Θα ήμασταν 'Σφυριχτριακός' ή 'Παραγκαϊκός' ή οτιδήποτε θα μας έδινε δυο τρία πρωταθλήματα το χρόνο νά 'χουμε να καμαρώνουμε σα γύφτικα σκεπάρνια.

Πανιωνάρα μου, όσο με πικραίνεις τόσο με πορώνεις.

Πανιωνάρα μου, μ' εσένανε...

Το ομορφότερο δώρο επεφύλασσε σήμερα για τον άτυχο Βασίλη η ποδοσφαιρική του οικογένεια.
Μια τεσσάρα από τα υπόλοιπα μέλη της, αφιερωμένη στον μεγάλο απόντα.
Μόνοι τρίτοι σε πείσμα πολλών που θά 'θελαν να μας δουν να γκρεμιζόμαστε από το ρετιρέ της βαθμολογίας, με μόλις 2 πόντους διαφορά από τον δεύτερο "Πέναλτι κι Απ' Οπου Κάτσει"
Για πολλούς λόγους μπορούμε να είμαστε ευχαριστημένοι απόψε.
Πρώτον, η νίκη είναι νίκη. Όποιος και νά 'ναι ο αντίπαλος. Είναι τρείς βαθμοί στο σακούλι.
Ουκ ευκαταφρόνητοι.
Δεύτερον, βρήκαμε τον εαυτό μας. Σωστά ; Μη μου πείς πως δεν ευχαριστήθηκες μπάλα.
Και η τεσσάρα δεν μας κακόπεσε, να ανεβάσουμε τη διαφορά των γκόλ.
Τρίτον και βασικότερο, το πρόγραμμα τώρα δυσκολεύει. Αστέρας έξω, Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός μέσα, με μια, ευχόμαστε όλοι, ευχάριστη εκδρομή στη Ξάνθη ενδιάμεσα.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα λοιπόν. Όχι για μας φυσικά. Για τον Παναθηναϊκό που ακόμα ψάχνει να βρεί τη ταυτότητα του (που την έχω καταχωνιάσει, σε ποιό συρτάρι...) και για τον Ολυμπιακό που καιρός του είναι να κάνει μια γερή 'γκέλα'. Και σταυρώνουμε όλοι τα δάχτυλα να την κάνει στο Ναό.

Η ομάδα φέτος έχει δείξει τα δόντια της. Θα συνεχίσω να το λέω και πείτε με γραφικό. Μια κακή παρένθεση στο Περιστέρι δεν με χαλάει, όλοι έχουνε. Μην ξεχνάτε πως σε επίσης όχι ιδιαίτερα καλές μέρες μας, καταφέραμε να πάρουμε το τρίποντο όπως και ότι στη, μακράν, καλύτερη εμφάνιση της ομάδας χάσαμε. Με όποιο τρόπο κι αν ήρθε αυτή η ήττα. Όσο για σήμερα τι να πω. Είδαμε όλοι τι μπορεί να κάνει η ομάδα, με όποια σύνθεση κι αν παίζει.

Τα δικά μας δύσκολα τα οποία φαίνεται να τα 'καθαρίζει' ο Ελέ σιγά σιγά, είναι κατ' εμέ, δύο.

Η δυστοκία. Ενώ έχουμε καταπληκτική κυκλοφορία μπάλας και τελικές προσπάθειες που τις ζηλεύουν πολλοί, δυσκολευόμαστε να στείλουμε την μπάλα για 'ύπνο' στα αντίπαλα δίχτυα. Το ότι σκοράρουν όλοι οι παίκτες μας είναι ένα θετικό στοιχείο που ο κόουτς σίγουρα δουλεύει και πρέπει να ομολογήσουμε πως φάνηκε σήμερα με τον καλύτερο τρόπο.

Οι χρόνοι συμμετοχής. Πρέπει να κάνουν ένα κύκλο τα παιδιά, να ξεκουράζονται. Σίγουρα ο Ελέ είδε κάτι παραπάνω και έδωσε χρόνο συμμετοχής σε περισσότερους παίκτες στην αποστολή. 'Έψησε' παραπάνω τον πάγκο και είχε την ευκαιρία να ξεκούρασει κάποιους.

Μα κάτι είχα αρχίσει να λέω στην αρχή και παρασύρθηκα. Α, ναι ...
τρε-λαί-νομαι ... τρε-λαί-νομαι ... Πανιωνάρα μου, μ' εσένανε...

Κουτσοί, ανάπηροι στον Άγιο Παντελεήμονα

Μέσα στην γενικότερη κατάσταση που βρίσκεται όλη η χώρα, πληρώνοντας κερατιάτικα, έτσι και ο Πανιώνιος καλείται να πληρώνει κάθε κουτσό και ανάπηρο που πέρασε και δεν άγγιξε από την ομάδα. Συνεχίζονται λοιπόν οι κίντερ-εκπλήξεις και ένας Θεός ξέρει πότε θα τελειώσουν.

Λάθος επιλογές κάποιων που έβαζαν την υπογραφή τους όπου έβρισκαν και τώρα βρίσκεται ο σύλλογος που δεν έχει καλά - καλά να πληρώσει τους ανθρώπους του, αφού όλοι εργάζονται με έναντι, με υποσχέσεις κι ελπίδα, να πρέπει να αιμοραγεί για χάρη κάθε άμπαλου περιπουσφαιριστή που κάποτε υπέγραψε με κάποια, αμφιβόλου χρηστικότητας, διοίκηση.

Και να άξιζαν αυτά τα χρήματα όσοι τα διεκδικούν, να πω ... χαλάλι. Αλλά κανένας τους δεν έχει προσφέρει στην ομάδα τίποτα. Κι αυτό το τίποτα καλούμαστε να το πληρώσουμε χρυσάφι. Νισάφι πια. Άντε να δούμε πότε θα τελειώσουν τα 'χαράτσια' που ρουφάνε το αίμα του συλλόγου μας.

Χρειαζόμαστε άμεσα μια οικονομικά δυνατή ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΗ λύση .
Ας κοιτάξουμε προς μπάσκετ μεριά να πάρουμε ιδέες.
Βέβαια, "Λιανούς" δεν βγάζει κάποιο δέντρο, να κόψουμε έναν και για την ΠΑΕ.
Υπάρχουν όμως άνθρωποι που θέλουν να βοηθήσουν.
Το πιστεύω αυτό ακράδαντα κι ας μην έχω στοιχεία να το αιτιολογήσω.
Γιατί δεν έρχονται κοντά, φοβούνται κάτι ; Και αν ναι, τι ;

Και προς Θεού, μακρυά από ακριβοπληρωμένους επαγγελματίες του είδους. Χορτάσαμε.

ΥΓ. Προσοχή στα παιδιά μας. Αυτά θα κρατήσουν ψηλά την ιστορική σημαία του Πανιωνίου.
Αυτά θα είναι οι άξιοι συνεχιστές της τεράστιας ιστορίας του συλλόγου μας.

(Κυανέρυθρη Πλατεία τ.51/17-11-2012)

"... μα θα θυμάσαι μια ζωή το γκόλ του Ναλιτζή!"

Ίσως είμαι από τη φύση μου υπεραισιόδοξος, παρόλα αυτά τίποτα δεν είναι ρόδινο. Κι ούτε θα γίνει ποτέ. Ειδικά για μας τους ΠΑΝΙΩΝΙΟΥΣ. Αυτό που κάνω, είναι να ρουφάω κάθε στιγμή που με γεμίζει χαρά, ευτυχία μετά από πάρα, μα πάρα, πολλά χρόνια μιζέριας. Όχι προσωπικής βέβαια. Αυτής όμως της μιζέριας που επιλέγουν για μας οι εκάστοτε παρατρεχάμενοι του ποδοσφαίρου. Αυτοί που κάνουν κουμάντο μέχρι και σήμερα, και που δυστυχώς θα κάνουν για πάντα.

Είχα την τύχη, αν και σε πολύ μικρή ηλικία, ακολουθώντας τον πατέρα μου, να βρίσκομαι στο 'Καραϊσκάκης' στο 3-1 επί της ΑΕΚ. Ναι. Στο 1ο κύπελλο της ομάδας. Δεν μπορώ να πώ ότι θυμάμαι και πολύ καλά τον αγώνα. Ήμουν μόλις 11 χρονών. Δεν θα ξεχάσω όμως ποτέ την ατμόσφαιρα γύρω μου, τις σημαίες (έχω πάντα εκείνη που κράταγε ο κυρ Μήτσος σ' εκείνο το ματς (φωτο). Βαμβακερή με την ούγια να γράφει Ηλίας  Κοκκώνης), τους πανηγυρισμούς, τα κορναρίσματα σ' όλη τη διαδρομή της επιστροφής και μετά στην πλατεία. Την τρέλα στο μάτι. Τον κόσμο να παραληρεί. Το ξενύχτι.
Ότι μας δίνει φίλε μου αυτή η ομάδα φέτος, σε τόση χρονική διάρκεια, δεν το έχουν ζήσει τουλάχιστον δύο γενιές που έχουν περάσει. Και σίγουρα, μια και η ιστορία επαναλαμβάνεται, θα περάσουν κι άλλες τόσες για να φτάσει, ίσως, να το ξαναζήσει μια.  Φτάνει λοιπόν η γκρίνια. Ας είμαστε για αυτή τη φορά, που τα παιδιά αποδεικνύουν έμπρακτα το μάτωμα της φανέλας, δίπλα τους κι ότι θέλει ας έρθει. Αν μη τι άλλο, ΠΑΝΙΩΝΙΟΙ είμαστε. Μες την προσφυγιά και το κυνηγητό μια ζωή. Τώρα θα κoλώσουμε ; Ή μήπως πίστεψες ποτέ ότι κάτι θ' αλλάξει ριζικά ; Κι εν τέλει, πάρτε το χαμπάρι μικρά μου, άχαρα ΠΟΚεμον, ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΤΩΝ ΚΥΠΕΛΛΩΝ ΣΤΑ ΡΑΦΙΑ ΤΟΥΣ. Τις κάνει η ιστορία τους. Τις κάνει η διαδρομή τους. Τις κάνει το ήθος τους. Τις κάνουν εκείνα τα λίγα, τα ελάχιστα τρόπαια, τα κερδισμένα με μαγκιά που ξεχειλίζει, κι όχι με φράγκα και σφυρίχτρες. Αυτά όμως θα τα θυμούνται οι αντίπαλοι τους για πάντα. Αυτά που γίναν σύνθημα, και μια πληγή που, ακριβώς γι αυτό το λόγο (αυτή τη μαγκιά), πάντα θα πονάει :
"... την ΕΠΟ και την ΕΠΑΕ αγόρασες παλιομπινέ
      μα θα θυμάσαι μια ζωή το γκόλ του Ναλιτζή!"

Πίσω έχει η ... αχλάδα την ουρά

Ε, και ; Δεν το κατάλαβα αυτό τώρα δηλαδή.
Ποιά μεγάλη ομάδα δεν έχει βρεθεί σε κακή μέρα ;
Δεν έχει κάνει κακές εμφανίσεις ; Τι αλλάζει ;
Να σου πώ εγώ αν δεν ξέρεις. Τίποτα. Μα τίποτα απολύτως.
Συνεχίζουμε όπως πρέπει να συνεχίσουμε.
Ξέρουμε ποιοί είμαστε, τι μπορούμε να καταφέρουμε, για πόσα είμαστε ικανοί. Έχουμε αποδείξει στο πανελλήνιο πως αξίζουμε για πολύ ψηλότερα από εκεί που βρισκόμαστε
(την 3η θέση) και με περισσότερους βαθμούς (από τους 18). Πολύ σύντομα θα το αποδείξουμε και πάλι.
Ας είναι λοιπόν. Χασκογελάνε λίγο οι κουτόρνιθες. Δες το σαν κοινωνικό έργο.
Χρειάζονται και τα κουτορνίθια λίγο γέλιο.
Αλλά όπως λέει κι ο σοφός (σε όλα, πλήν της ώρας της κάλπης) λαός μας, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Δεύτερη συνεχόμενη ήττα που πέρασε χωρίς να νοιώσω το αίσθημα της πίκρας.
Τυχαίο ; Δε νομίζω.
Αυτά τα παιδιά μ' έχουν μπολιάσει με την ιδέα της μεγάλης ομάδας που, όντως, είναι
και δεν φοβάμαι τίποτα πια. Μόνο κοιτάω μπροστά.
Πάμε για τον Πλατανιά. Γερά. Δυνατά. Τίποτα δεν μας σταματά.

Δεν αντέχω, τό 'χω ώρα στο κεφάλι μου και με τριβελίζει. Θα το πώ.
Μ' αξίωσε ο Θεός να το δω κι αυτό. Κέρδισε πέναλτι, ποιός λέτε ; Δεν θα το βρείτε. Ο ΠΑΟΚ. Ναι, μα την Παναγία. Στο 44' με τον Πλατανιά. Ο Κηπουρός όμως 'ήταν εκεί'. Και μετά (ξεπερνάει και την πιό νοσηρή φαντασία) δεύτερο πέναλτι στο 66' για ... χέρι. ΕΛΕΟΣ, που λέει κι ο Γεωργίου. Είπαμε, πρέπει ο γαύρος να έχει κάποιον να τον ακολουθεί. Μαζί σας. Αφήστε όμως βρε ξεφτυλισμένοι να τον κυνηγήσει όποιος αξίζει. Όχι όποιον εσείς επιλέξατε !!!

ΥΓ. Το υπερταχείας πέρασε μέσα από τη Θεσσαλ(λ)ονίκη χωρίς καν να κάνει στάση. Απλά τα έκανε λίμπα !

ΥΓ2. Το HighSpeed δεν κατάφερε να ξεκινήσει από το λιμάνι της Χίου.
Μόλις όμως πάρουν μπροστά οι τουρμπίνες του, ουαί κι αλίμονο ...

Ο "δεν ξενερώνουμε ποτέ"

Αχ Ελλαδάρα μας ...

Εδώ είναι παίξε, γέλασε και σώπα ...

Και συνεχίζουμε στην κορυφή.
Ντέρμπι κορυφής στο μπάσκετ, το πήραμε.
Ντέρμπι κορυφής στο ποδόσφαιρο, το πήρε ... το διαιτητικό τρίο.
Μόνοι τρίτοι και αφετηρία νέων νικών.
Αυτή την ομάδα δεν την φοβάμαι. Ούτε σε άλλα ντέρμπι κορυφής που θα έρθουν.
Προσωπικά, αν ήμουν ΠΑΟΚτσής, θα ντρεπόμουνα για την εμφάνιση της ομάδας μου περισσότερο από όσο θα χαιρόμουνα για το τρίποντο.
Τώρα αν αυτό το σύνολο το χαίρεται ο κος Δώνης, τότε ... χάρισμά του.
Ναι. Όπως τ' ακούσατε. Αυτή είναι η Πανιωνάρα μας.
Αυτή είναι η καρδιά μας. Αυτός είναι ο χτύπος μας. Το DNA μας.
Και στα ντέρμπι. Βγαίνουμε αλώβητοι. Τα παιδιά καταχειροκροτήθηκαν από ένα κατάμεστο γήπεδο για τον απλούστατο λόγο ότι ΞΕΣΚΙΣΑΝ τον ΠΑΟΚ για 90 λεπτά. Τον ΞΕΚΑΤΙΝΙΑΣΑΝ. Αμφιβάλλω αν θα έχουν καταφέρει τα ΠΑΟΚια να ξεκουραστούν σε μια εβδομάδα. Αν τους βρεί μπρούμυτα στην Τούμπα ο μαχητικός Πλατανιάς, σε μας θα το χρωστάει !
Τι θα μας σταματήσει άραγε ;
Οι σφυρίχτρες των "μεγάλων ομάδων" ; Ούτε αυτές μπορούν. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να ξεφτυλίζονται διεθνώς. Μα ας μη μιλήσω καλύτερα για μας. Θα με πείτε υποκειμενικό.
Χάζευα εχθές το βράδυ τον αγώνα του γαύρου με τον ΟΦΗ σε ένα κανάλι, με Άγγλο σπίκερ. Μετά από μια ανατροπή επιθετικού του ΟΦΗ μέσα στην περιοχή, με τον διαιτητή στα δύο μέτρα να δείχνει παίζεται, ο σπίκερ 'τα είδε όλα'. Άρχισε να ωρύεται (στα Αγγλικά φυσικά...) : "μα τι κάνει ; Ήταν μπροστά στη φάση. Αυτό είναι ο ορισμός του πέναλτυ. Δεν μπορώ να καταλάβω τι αποφάσεις παίρνει αυτός ο διαιτητής"... Εμείς μπορούμε φίλτατε, εμείς μπορούμε. Γιατί αν έδειχνε την άσπρη βούλα, εκεί γύρω στο 60' και ο ΟΦΗ έκανε το 2-1, θα χτυπιόταν να ισοφαρίσει και κανείς δεν θα ήθελε να επαναληφθεί το περσυνό έργο (όπου ο ΟΦΗ είχε φύγει από το 'τηγάνι' με τον βαθμό της ισοπαλίας. Με 2-2 μάλιστα...).
Εδώ είναι Ελλαδιστάν φίλτατε. Είναι Μπανανία.
Κάτι αντίστοιχο είδαμε και σήμερα στο δικό μας αγώνα.
Ας μου επιτρέψει ο Άλκης Αλκαίος, να δανειστώ τους στίχους του από το 'Αγύριστο κεφάλι' που μελοποίησε και ερμήνευσε ο Μίλτος Πασχαλίδης :


Η όποια ομοιότητα νοημάτων του τραγουδιού με την φετινή σαρωτική πορεία του Ιστορικού και την αντιμετώπισή του από τα ΜΜΕ και τα κοράκια, τους... νοικοκυραίους, ΜΟΝΟ συμπτωματική δεν είναι !

Φυσάει ένας αέρας που σαρώνει

ενθύμια παλιά και φυλαχτά

οι ήρωες το σκάνε απ' την οθόνη

ψηλάρμενοι τραβάνε στ' ανοιχτά

"Πού μας πηγαίνει αυτό το τρεχαντήρι;"

"Δεν ξέρω, γέμισέ μου το ποτήρι"

Τα μάρμαρα στο φως αντιφεγγίζουν

σε ποιο ταξίδι σ' έχω ξαναδεί

Τυφλά πουλιά το τζάμι μου ραμφίζουν

το πλένει στα φανάρια ένα παιδί

Κι ένας τελάλης σ' έρημη πλατεία

τριάντα χρόνια ψάχνει την αιτία

Φυσάει ένας αέρας που σαρώνει,
μα εγώ είμ' ένα τραγούδι αλλοτινό
στου δρόμου το λιοπύρι και το χιόνι
αγύριστο κεφάλι θα γυρνώ
Στα χέρια σου αφήνω το τιμόνι
κι η πιο μεγάλη νύχτα ξημερώνει

Στους δρόμους καβαλάρηδες καλπάζουν
και κυνηγούν τ' αδέσποτα σκυλιά
και οι νοικοκυραίοι που τρομάζουν
ξορκίζουν μ' αγιασμό τον σατανά
Δεν είν' εδώ Βαλκάνια, σου το 'πα
εδώ είναι παίξε γέλασε και σώπα...

Ο 'difficult to cure'

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ... ΚΑΡΝΤΑΣΙΑ !

Δύο γρήγορες στάσεις τα κυανέρυθρα τρένα σε Καβάλα και Κομοτηνή.

Πέρασαν με τόση φόρα από τις πόλεις του Βορρά που όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Οι υπόλοιποι θα τα διαβάσουν αύριο στις εφημερίδες...

Πρώτοι σε μπάσκετ, δεύτεροι σε ποδόσφαιρο. 

Κι εκεί που στο πρώτο ημίχρονο είχαμε χαμένο το μπασκετάκι κι ευχόμασταν 

να βάλουμε γρήγορα το δεύτερο γκόλ στην Κομοτηνή,

τρώμε την ισοφάριση απ' τον Πανθρακικό και μ' ένα σερί 11-0 ισοφαρίζουμε στην Καβάλα.

Ξέρω, πάντα γραφόταν στις αντενδείξεις για τους καρδιοπαθείς ο Πανιώνιος, 

αλλά όχι βρε παιδιά να στείλετε και τους υγιείς (το ότι είμαστε όλοι άρρωστοι

το προσπερνώ προς το παρόν. Θα αναφερθώ άλλη φορά.).

Το όνειρο συνεχίζεται. Μέσα στην γενικότερη χάλια κατάσταση που βιώνουμε όλοι, 

η Πανιωνάρα μας δίνει χαρές σε διάρκεια που δεν έχουμε ξαναζήσει. 

Ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στα παιδιά και στα τεχνικά τιμ σε ποδόσφαιρο και σε μπάσκετ.

ΜΠΡΑΒΟ και στους 'γκρινιάρηδες' φίλους που με την παραμικρή στραβή άρχιζαν τη μίρλα και γκαντέμιαζαν τον τόπο. Είδαμε στο μάτς με την Κέρκυρα να χειροκροτεί όλο το γήπεδο τους παίκτες μετά την ήττα. Τα παιδιά μηδένισαν κοντέρ, πήγαν στην Κομοτηνή, ρίξαν άλλους τρεις πόντους στο καλάθι. 

Καί τώρα ο ΠΑΟΚ. 

Καρντάσια, μπορεί πρόπερσι να αλληλοσυμπαθηθήκαμε με το σύνθημα των Πανθήρων  "πρωτάθλημα στον ΠΑΟΚ, να πά να γ@μηθούν" (οι ομάδες του ΠΟΚ) αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα έχετε ένα εύκολο βράδυ στο Ναό. Θα διαβάσατε άλλωστε και την δήλωση του Γιάνκοβιτς στα Πανιώνια Νέα. "Θα έχει κατηφόρα στη Νέα Σμύρνη..."

ΥΓ. Προφητικό το πρωτοσέλιδο της ΚΠ το προηγούμενο Σάββατο. "Ίδια ώρα, ίδιος στόχος!!!"

ΥΓ2. "Στόχος επετεύχθη!!!"

Ο 'difficult to cure'

(Κυανέρυθρη Πλατεία τ.49/03-11-2012)

... ΚΙ ΑΝ ΜΟΛΙΣ ΕΧΕΙΣ ΦΑΕΙ ??

"Eάν ο πελάτης ζητήσει την απόδειξή του και ο καταστηματάρχης αρνηθεί να την εκδώσει, μπορεί να καταγγείλει το γεγονός στις αρμόδιες αρχές και φυσικά μπορεί να αρνηθεί την αγορά, να αφήσει τα προϊόντα και να αποχωρήσει, όχι όμως να τα πάρει και να φύγει χωρίς να πληρώσει."
Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου
 
ΚΑΙ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΖΟΥ ... 
ΚΙ ΑΝ ΜΟΛΙΣ ΕΧΕΙΣ ΦΑΕΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ???

Περαστικά ... (μας)

Στο νασοκομείο ο Στουρνάρας με υπερκόπωση.
Σίγουρα δουλεύει κι αυτός, σαν τους εναπομείναντες έχοντας εργασία,
για λιγοτερα από 25 ευρώ τη μέρα, γύρω στις 12-15 ώρες !!!

Περαστικά υπουργέ. Ο Ελληνικός λαός σύσσωμος παραστέκεται ...

ΓΙΑΤΙ Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 122 ΧΡΟΝΙΑ ΓΡΑΦΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ-ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ!!!

Ολοι βγάζουν στατιστικά.
Νίκες.  Ήττες. Ισοπαλίες (θα έρθουν κι αυτές).
Μας πέρασε ο ΠΑΟΚ λένε (λες και δεν έχουμε σοβαρότερα πράγματα ν' ασχοληθούμε).
Γεγονός. Η ομάδα φέτος διανύει την καλύτερη χρονιά της εδώ και πολλά χρόνια.
Κι αυτό όχι επειδή σπάσαμε το ρεκόρ νικών της περιόδου '70-'71.
Ο λόγος είναι άλλος.

Προτιμώ, χίλιες φορές, να βλέπω πιτσιρίκια με Πανιώνια ψυχή να παλεύουν για 90 λεπτά
απέναντι σε μια άμυνα 11 Κερκυραίων και να χάνουν από μια κόντρα επίθεση,
(μόλις την δεύτερη του αντιπάλου σε ολόκληρο το παιχνίδι)
από παλαιότερες χρονιές, όπου έβλεπα γαυροβάζελους στον πάγκο να παρατάσσουν στον
αγωνιστικό χώρο παίκτες "ληγμένα γραμμάτια" να δέχονται τρία και τέσσερα γκόλ με
κατεβασμένα τα ... σορτσάκια που ήδη είχαν αλλάξει χρώμα.

Αν καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τα όποια προβλήματα και πλασσαριστούμε σε θέση Ευρώπης, μαγκιά μας. Αν πάλι βρεθούμε σε μια τόσο γνώριμη για μας θέση μεταξύ 6ης και 12ης θέσης πάλι καλά θα λέμε.
Αν πάλι του χρόνου, αυτά τα Πανιώνια πιτσιρίκια δεν βρίσκονται πια σ' αυτή τη "σάπιαleague" κι
έχουν περάσει στη δεύτερη τη τάξη κατηγορία, ίσως θά ΄ναι κι η ώρα για μένα να ξαναπάρω διαρκείας
και να φωνάζω ρυθμικά τα δικά τους ονόματα στο άκουσμα του seven nation army των white stripes.

Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ, ευτυχώς για μας και δυστυχώς γι αυτούς που το IQ τους επιτρέπει απλά να χασκογελάνε, ήταν, είναι και θα παραμείνει στους αιώνες μια μεγάλη ιδέα.

ΓΙΑΤΙ Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 122 ΧΡΟΝΙΑ ΓΡΑΦΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ-ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ!!!

Ο Ιώνιος ασθενής

(Κυανέρυθρη Πλατεία τ.48/27-10-2012)

Εκεί που χτυπά η καρδιά μας

Νέα Σμύρνη, Στάδιο Π.Γ.Σ.Σ. Σάββατο 20 Οκτώβρη 2012 17:15

Ναι. Είμαστε όλοι εκεί.
Εκεί που από το πρωί της ίδιας μέρας ακούμε να χτυπά η καρδιά μας.
Ένα κάλεσμα που πολύ απλά δεν γίνεται να αγνοήσεις.
Είμαστε όλοι. Φίλοι, γνωστοί, ακόμη και κάποιοι που όταν τους βλέπεις λες
"κάπου τον ξέρω αυτόνανε...".

Η μέρα καταπληκτική, το απόγευμα ονειρικό. Όσο πλησιάζει η ώρα το στάδιο γεμίζει λες και πλησιάζει  ο 'νυν υπέρ πάντων αγών'.
Θα μου πεις, υποτιμάς την Κέρκυρα ; Φυσικά και όχι. Αλλωστε η ιστορία αποδεικνύει έμπρακτα πως όταν υποτιμήσεις έναν αντίπαλο, είσαι χαμένος 'από χέρι'.
Είμαι σίγουρος πως όλοι, παίκτες και τεχνική ηγεσία, είναι συνειδητοποιημένοι πως μόνο αν παίξεις καλύτερα από τον αντίπαλο μπορείς να τον νικήσεις.

Είναι ένα ματς που φιλοξενούμε ένα δικό μας παιδί, τον αγαπητό μας Άκη, που με ανάμεικτα συναισθήματα όμως πρέπει να τον χτυπήσουμε στην πλάτη συμπονετικά όταν θα τον αποχαιρετούμε για το ταξίδι της επιστροφής του.
Είναι ένα παχνίδι που καρτερικά περιμέναμε για δύο ατελείωτες εβδομάδες.

Είμαστε όλοι κοντά στην ομάδα της καρδιάς μας.
Η στιγμή πλησιάζει.
Ο ρέφερι βάζει τη σφυρίχτρα στο στόμα.
Κλείνω τα μάτια.
Ενός σφυγμού σιγή.
Ακούω 'φρρρρρρρρρρρρ' ...
Καλή μπάλα Ιστορικέ !

Ο Ιώνιος ασθενής GeKots


ΥΓ. Φυσικά ο νόμος του ποδοσφαίρου ισχύει για όλους. Εμείς την κατοχή, εμείς μονότερμα, η Κέρκυρα το τρίποντο. Κοιτάμε πάντα μπροστά. Πάμε Θράκη τώρα.

Το χαμόγελο του Μητσάρα

Λίγο με νοιάζει τελικά η 2η θέση.
Λιγότερο οι 15 βαθμοί σε 6 αγώνες.
Αυτό που εύχομαι ολόψυχα είναι η ομάδα αυτή που φέρει το παρατσούκλι
"τα μωρά του Ελέ" να έχει μέλλον και διάρκεια.
Είναι αυτό που είπε ο Χρήστος Αραβίδης στον sentra "να δημιουργηθούν οι βάσεις
για την Ιστορική αυτή ομάδα"
Κι αυτό σημαίνει πως όταν γίνουν κρούσεις (ήδη άρχισαν τα φλέρτ) από βαζελόγαυρους,
να πέφτουν στο κενό.

Υπάρχει άραγε κάτι πιο ονειρικό απ' το να παίζεις στον Ιστορικότερο σύλλογο της Ελλάδας
και να φιγουράρεις στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας ;
Υπάρχει κάτι πιο όμορφο απ' το να αντιμετωπίζεις οικονομικά μεγαθήρια και να τα κοντράρεις
με την ψυχή και τον τσαμπουκά σου ;
Έχουμε δει και στο μακρυνό αλλά και στο πρόσφατο παρελθόν, παίκτες που ανδρώθηκαν στην ομάδα, με την πρώτη ευκαιρία να φοράνε παπαγαλίστικες φανέλες. Άλλοι χάθηκαν αμέσως. Άλλοι πάλι είδαν το άστρο τους να μεσουρανεί για λίγο διάστημα πριν χαθεί για πάντα. Άλλοι πάλι (κι αυτοί ήταν ελάχιστοι) έλαμψαν με φανέλες άλλες.

Σκέψου τώρα ένα φανταστικό σενάριο.
Οι παίκτες που τώρα ανδρώνονται στην ομάδα, ΜΕΝΟΥΝ στον Πανιώνιο, όπως και ο προπονητής.
Αν φέτος βλέπουμε ΑΥΤΗ την ομάδα, φαντάσου τι θα βλέπουμε του χρόνου.
Λίγο πια θα μας νοιάζει η σημασία που (δεν) θα μας δίνουν τα δικά μας ΜΜΕ, καθώς το 'μπαμ' θα το πάρουν αμέσως γραμμή τα Ευρωπαϊκά !
Μαζί με τα ξένα ΜΜΕ και οι σκάουτερ ΣΟΒΑΡΩΝ Ευρωπαϊκών ομάδων.
Ξέρεις για ποιούς λέω. Από πρωταθλήματα όπου μια πολύ μεγάλη ομάδα μπορεί κάλλιστα να τερματίσει στην 6η ή στην 8η θέση χωρίς τον κίνδυνο να διαλυθεί, όπως και μια ομάδα που φιγουράρει για χρόνια κάτω από τη μέση της βαθμολογίας, να πάρει πρωτάθλημα.

Αν τα "μωρά του Ελέ" πιστεύουν στον εαυτό τους και δεν κοντοφθαλμούν στο εύκολο, γρήγορο αλλά και αμφιβόλου διάρκειας κέρδος, μπορούν αυτό το φανταστικό σενάριο να το κάνουν πραγματικότητα και να παραμιλάει η Ευρώπη (καθότι η Ελλάδα θα συνεχίζει φυσικά να ασχολείται με τον ΠΟΚ !).

Ας μην ξεχνάμε ότι οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ Πανιώνιοι που έμειναν στην ψυχή μας δεν είναι αυτοί που τα μεγαλύτερα βήματά τους τα έκαναν με παπαγαλίστικες φανέλες.
Είναι ο Γραβάνης και ο Παθιακάκης, που με SPECIAL VVIP διαρκείας χαίρονται τα σημερινά "μωρά", είναι ο Μωραϊτέλης και ο Λίμα, είναι ο Χαλκίδης, είναι τόσοι πολλοί που θέλω τετράδια να γεμίσω μοναχά με ονόματα (ειδικά αν πιάσω και παλαιότερες γενιές).

Μα πάνω απ' όλα, αυτό που με τρελαίνει, κάθε φορά που σφυρίζει ο διαιτητής το τέλος ενός αγώνα μας, όπου πάλι έχουμε πάρει το πολυπόθητο τρίποντο,
είναι που χαμογελάω και σκέφτομαι εκείνη ακριβώς την ίδια στιγμή,
Το Χαμόγελο Του Μητσάρα !!!

Ο Πανιω-νειροπόλος GeKots

(Κυανέρυθρη Πλατεία τ.47/20-10-2012)

ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΑΣ ΤΣΟΥΖΕΙ, ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ !!!

Ενώ βρίσκεται η Πανιωνάρα στην 1η θέση (το ματς του Ολυμπιακού δεν έχει τελειώσει ακόμη), ξεκινάει το Σκάι γκόλ.

Τα πρώτα στιγμιότυπα που δείχνει είναι της (τελευταίας στη βαθμολογία) ΑΕΚ. 

Ακολουθούν του ΠΑΟ (οι δημοσιογράφοι έχουν μείνει προφανώς σε παρελθόντα έτη), κι αφού βλέπουμε και το ΟΦΗ-ΠΑΟΚ ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον κο Π. Βασιλάκη να μας εξηγεί πως το πέναλτι που δόθηκε στον Πανιώνιο δεν ήταν (κατά τη γνώμη του πάντα) επειδή τραβήχτηκε μεν ο παίκτης, άργησε όμως ... να πέσει !!! 

Το γκόλ δε που δεν μέτρησε στο '76 (μετά το δοκάρι) και αφού ο γκολκίπερ του Πας έβγαλε τη μπάλα μέσα από τη γραμμή του τέρματος, μας επεσήμανε πως η μπάλα πρέπει να περάσει 100 % τη γραμμή !!! Το στοπ καρρέ που όλη η Ελλάδα είδε, για τον κο Βασιλάκη άφηνε αμφιβολίες ... 

Εν τέλει κύριοι ...

ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΑΣ ΤΣΟΥΖΕΙ, ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ !!!

(Κυανέρυθρη Πλατεία τ.46/13-10-2012)