Το χαμόγελο του Μητσάρα

Λίγο με νοιάζει τελικά η 2η θέση.
Λιγότερο οι 15 βαθμοί σε 6 αγώνες.
Αυτό που εύχομαι ολόψυχα είναι η ομάδα αυτή που φέρει το παρατσούκλι
"τα μωρά του Ελέ" να έχει μέλλον και διάρκεια.
Είναι αυτό που είπε ο Χρήστος Αραβίδης στον sentra "να δημιουργηθούν οι βάσεις
για την Ιστορική αυτή ομάδα"
Κι αυτό σημαίνει πως όταν γίνουν κρούσεις (ήδη άρχισαν τα φλέρτ) από βαζελόγαυρους,
να πέφτουν στο κενό.

Υπάρχει άραγε κάτι πιο ονειρικό απ' το να παίζεις στον Ιστορικότερο σύλλογο της Ελλάδας
και να φιγουράρεις στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας ;
Υπάρχει κάτι πιο όμορφο απ' το να αντιμετωπίζεις οικονομικά μεγαθήρια και να τα κοντράρεις
με την ψυχή και τον τσαμπουκά σου ;
Έχουμε δει και στο μακρυνό αλλά και στο πρόσφατο παρελθόν, παίκτες που ανδρώθηκαν στην ομάδα, με την πρώτη ευκαιρία να φοράνε παπαγαλίστικες φανέλες. Άλλοι χάθηκαν αμέσως. Άλλοι πάλι είδαν το άστρο τους να μεσουρανεί για λίγο διάστημα πριν χαθεί για πάντα. Άλλοι πάλι (κι αυτοί ήταν ελάχιστοι) έλαμψαν με φανέλες άλλες.

Σκέψου τώρα ένα φανταστικό σενάριο.
Οι παίκτες που τώρα ανδρώνονται στην ομάδα, ΜΕΝΟΥΝ στον Πανιώνιο, όπως και ο προπονητής.
Αν φέτος βλέπουμε ΑΥΤΗ την ομάδα, φαντάσου τι θα βλέπουμε του χρόνου.
Λίγο πια θα μας νοιάζει η σημασία που (δεν) θα μας δίνουν τα δικά μας ΜΜΕ, καθώς το 'μπαμ' θα το πάρουν αμέσως γραμμή τα Ευρωπαϊκά !
Μαζί με τα ξένα ΜΜΕ και οι σκάουτερ ΣΟΒΑΡΩΝ Ευρωπαϊκών ομάδων.
Ξέρεις για ποιούς λέω. Από πρωταθλήματα όπου μια πολύ μεγάλη ομάδα μπορεί κάλλιστα να τερματίσει στην 6η ή στην 8η θέση χωρίς τον κίνδυνο να διαλυθεί, όπως και μια ομάδα που φιγουράρει για χρόνια κάτω από τη μέση της βαθμολογίας, να πάρει πρωτάθλημα.

Αν τα "μωρά του Ελέ" πιστεύουν στον εαυτό τους και δεν κοντοφθαλμούν στο εύκολο, γρήγορο αλλά και αμφιβόλου διάρκειας κέρδος, μπορούν αυτό το φανταστικό σενάριο να το κάνουν πραγματικότητα και να παραμιλάει η Ευρώπη (καθότι η Ελλάδα θα συνεχίζει φυσικά να ασχολείται με τον ΠΟΚ !).

Ας μην ξεχνάμε ότι οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ Πανιώνιοι που έμειναν στην ψυχή μας δεν είναι αυτοί που τα μεγαλύτερα βήματά τους τα έκαναν με παπαγαλίστικες φανέλες.
Είναι ο Γραβάνης και ο Παθιακάκης, που με SPECIAL VVIP διαρκείας χαίρονται τα σημερινά "μωρά", είναι ο Μωραϊτέλης και ο Λίμα, είναι ο Χαλκίδης, είναι τόσοι πολλοί που θέλω τετράδια να γεμίσω μοναχά με ονόματα (ειδικά αν πιάσω και παλαιότερες γενιές).

Μα πάνω απ' όλα, αυτό που με τρελαίνει, κάθε φορά που σφυρίζει ο διαιτητής το τέλος ενός αγώνα μας, όπου πάλι έχουμε πάρει το πολυπόθητο τρίποντο,
είναι που χαμογελάω και σκέφτομαι εκείνη ακριβώς την ίδια στιγμή,
Το Χαμόγελο Του Μητσάρα !!!

Ο Πανιω-νειροπόλος GeKots

(Κυανέρυθρη Πλατεία τ.47/20-10-2012)