Ο φονέας ξαναχτυπά, διαβάζω παντού.
Δικαίως. Δεν φταίει όμως αυτός.
Είναι άλλη μια περίπτωση όπου το ... 'θύμα' ευθύνεται για το φονικό.
Τελικά έχουμε πρόβλημα, κατάφεραν ακόμα κι εμένα να το παραδεχτώ, που είμαι πάντα της άποψης 'δεν πειράζει', 'πάμε μπροστά', 'θετική σκέψη και πράξη'.
Όχι πως αλλάζω τρόπο σκέψης, σε καμία των περιπτώσεων.
Πρέπει όμως να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στο χρονόμετρο.
Ο αγώνας διαρκεί 90'. Όχι 45.
Και αν παίζαμε δυνατά το 1ο 45λεπτο, θα είχαμε περισσότερες πιθανότητες.
Θα μπορούσαμε, ας πούμε, να έχουμε στείλει το τόπι κανα δυό φορές στα αντίπαλα δίχτυα
και στο 2ο ημίχρονο, όσο και να πέσει η ποιότητα του παιχνιδιού μας, να μπορούμε να συντηρήσουμε, να διατηρήσουμε το σκορ. Αν όχι, τουλάχιστον, να πάρουμε ένα Χ.
Με τα σημερινά δεδομένα, βγαίνουμε στο δεύτερο μέρος με την πλάτη στον τοίχο,
και σκιζόμαστε να ισοφαρίσουμε, παίζοντας μια μπάλα που στο πρώτο μέρος που ακριβώς ήταν κρυμμένη ;
Στα θετικά,
- τα ονόματα που σπάνια ακούμε,
- η επιστροφή Μενδρινού,
- η ύπαρξη επαναληπτικού αγώνα.
- το γκόλ ήταν πάλι όμορφο. Τα πιο όμορφα γκόλ είναι τα τυχερά.
Πάμε καρφί για την Κυριακή. Νικάμε βάζελο ΚΑΙ κοράκι. Δεν μασάμε. Γερά.
ΥΓ. Για πολλούς που σχολιάζουν μονίμως αρνητικά τα πάντα.
Παιδιά, μην γκρινιάζετε. Μπορείτε να κάνετε πράξεις :
α. Αναλάβετε τη διοίκηση της ομάδας,
β. Μπείτε και παίξτε μπάλα,
γ. Πληρώστε και φέρτε στην πλατεία τον Μέσι.
(Κυανέρυθρη Πλατεία τ.53/01-12-2012)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου