Πάνε δέκα χρόνια (10-02-2002) από την τελευταία 'κηδεία' του Ολυμπιακού στη Νέα Σμύρνη.
Το ματς άρχισε με τον χειρότερο τρόπο αφού μόλις στο 3ο λεπτό ο Αλέξανδρής βρήκε τα δίχτια μας και πανηγύρισε με τους (είχαν τότε) φιλάθλους του ΟΣΦΠ το γκολ. Το βράδυ έδινε υποσχέσεις για έναν άνετο ερυθρόλευκο περίπατο και μάλιστα με μεγάλο σκορ. Στην πλατεία όμως ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα κι εμείς το γνωρίζουμε τόσο καλά, στο πετσί μας, αυτό !
Οι ανυποψίαστοι όμως φίλαθλοι του ΟΣΦΠ που από μόλις στο 3, άρχισαν να τραγουδάνε, είδαν την ομάδα τους να ισοφαρίζεται στο 25 με τον Σίλιακ, έξι λεπτά αργότερα, στο 31, τον Βλτσεκ να δίνει το προβάδισμα στον Ιστορικό με 2-1, και σε άλλα 12 λεπτά, στο 43, πάλι ο Βλτσεκ να κάνει το 3-1 που έμελε να είναι και το τελικό σκορ αφού το δεύτερο ημίχρονο είχε καθαρά διαδικαστικό χαρακτήρα.
Σαν χθες το θυμάμαι και έχω μια τεράστια λαχτάρα (όχι για νεσκουίκ) αλλά για μια κηδεία στον Ολυμπιακό. Πόσο μου έχει λείψει. ΠΑΟ και ΑΕΚ έχουμε ευλογήσει μέσα σ' αυτή τη δεκαετία. Κάποια στιγμή θά 'ρθει και πάλι η σειρά του ΟΣΦΠ.
Γιατί όχι το Σάββατο ;
ΠΑΝΙΩΝΑΡΑ μου, κάντο όπως το 2002 !!!
ΥΓ. Στατιστικό άνευ σημασίας (όπως όλα τα στατιστικά άλλωστε). Ο τερματοφύλακας που τότε του είχαμε φορτώσει τα τρία γκολάκια, είναι σήμερα ο προπονητής μας !
ΥΓ2. Επίσης αδιάφορη πληροφορία αλλά ... ήταν το ωραιότερο δώρο γεννεθλίων που μου έχουν κάνει ποτέ !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου