Μεθυσμένη πολιτεία ...

Τα ποτά κερασμένα από την ομάδα, και μια πόλη, η Νέα Σμύρνη μας, μέσα σε μια τρελή παραζάλη μετά το απίθανο 3-0 επί του ΠΑΟ.

Ένας ΠΑΟ που σε καμία περίπτωση δεν θύμισε μια από τις "μεγάλες" ομάδες (όπως θέλει να λέγεται). Υποτάχτηκε λοιπόν στη μοίρα του με έναν Πανιώνιο να κάνει κυριολεκτικά πάρτυ μέσα στο γήπεδο και να τον φιλοδωρεί με τρία γκολ.

Οι παίκτες έκαναν γιο-γιο τους αντιπάλους στις περισσότερες φάσεις από το σημείο που κατάλαβαν πως δεν είχαν να φοβηθούν τίποτα από την μέτρια έως κακή επιθετική γραμμή του ΠΑΟ και πήραν το παιχνίδι παλληκαρίσια δημιουργώντας ευκαιρίες που έβγαζαν φωτιές.

Οι αντίπαλοι έμειναν να κοιτούν αποσβωλομένοι ένα θέαμα που δεν τους είναι καθόλου γνώριμο, με μια σωστή (50-50) διατησία και μια κλάσης ανώτερη ομάδα να τους διασύρει με το εκκωφαντικό 3-0.

Τίποτα ποτέ δεν μας χαρίστηκε, τουναντίον, πολλά μας έχουν κλαπεί μέσα από τα χέρια τόσα χρόνια.
Αυτή η νίκη ανήκει στα παλληκάρια μας και στον κόσμο του Ιστορικού.

Καλή συνέχεια
Τι πρεμιέρα ήταν κι αυτή ;

ΥΓ. Νίκο, ψάξε μέσα στα στατιστικά σου, συνέβη κάτι παρόμοιο κάποτε ή ξεκινάει νέο στατιστικό στοιχείο απόψε ;

Μύρισε η σαπίλα

Καλά καλά δεν αρχίσαμε κι η σαπίλα (των τελευταίων δεκαετιών) έβγαλε ήδη τη βρώμα της.
Διοικήσεις, αστυνομίες, πυροσβεστικές, σύνδεσμοι, γήπεδα, όλα ένα κουβάρι, ορυμαγδός.
Και οι διαιτητές να σφυρίζουν. Την έναρξη της superleagde 2013-14.
Ο κόσμος χαμένος κάπου μεταξύ παραλίας, ομπρέλας, πλοίου, εισιτηρίων.

Με μια οργή που δεν ξέρει προς τα που να την εκτοξεύσει με τόσο ήλιο που έφαγε κατακούτελα όλο τον Αύγουστο.

Άρχισε λοιπόν το νέο πρωτάθλημα, και στον πρώτο εντός έδρας αγώνα της ομαδάρας μας, ψάχνουμε για γήπεδο. Παρακαλώ ;
Τι έπαθε δηλαδή το γήπεδό μας ξαφνικά ; Γκρέμισε μέσα σε ένα μήνα ;
Και θα φιλοξενηθούμε, λέει, στην Καλλιθέα ; Το δεύτερο ΟΑΚΑ δηλαδή. Πληρεί όλες τις προϋποθέσεις, πως δεν το σκέφτηκα νωρίτερα ; Είναι και κοντά.
Ή μήπως απλά θέλουν οι "μεγάλοι" ουδέτερη έδρα, κι εκεί κάπου μετά την 6η αγωνιστική θα βαφτιστεί η Νέα Σμύρνη ξαφνικά κατάλληλη ;

Η φετινή χρονιά δεν θα είναι σαν τις προηγούμενες. Μακάρι να βγω ψεύτης μα κάτι μου βρωμάει πολύ άσχημα. Από νωρίς. Κι έχει πολύ δρόμο μπροστά.
Ας σοβαρευτούμε λιγάκι.
Εμείς τουλάχιστον.

Τι δεν καταλαβαίνεις ;

Τι δεν καταλαβαίνεις Ελληνάρα μου ;

Τι δεν καταλαβαίνεις όταν σου λένε ότι με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου νομοθετεί μια κυβέρνηση του 20 % ;

Τι δεν καταλαβαίνεις όταν με μια τζίφρα υπουργού καταργείται η Ελληνική δημόσια ραδιοτηλεόραση και 2.500 εργαζόμενοι βγαίνουν στην ανεργία των ήδη υπαρχόντων 1.500.000 για να "ξεπλύνουν" τους 50, 100, 200 άχρηστους που οι ίδιοι "φύτεψαν" στην ΕΡΤ με υπέρογκους μισθούς για να διατηρήσουν την πελατεία τους. (την οποία, φυσικά, θα μεταφέρουν αυτούσια στον καινούριο ... φορέα) ;

Τι δεν καταλαβαίνεις όταν γνωρίζεις ότι σε όποια έκτατη εθνική ανάγκη υπάρξει, μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων ΔΕΝ θα μάθει ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτα ;

Τι δεν καταλαβαίνεις όταν αγνοούν προκλητικά απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας (άμεσα εκτελεστή) ερμηνεύοντάς την κατά το δοκούν ;

Τι δεν καταλαβαίνεις όταν συνταγματολόγοι σου εξηγούν πως Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου σημαίνει πως η κυβέρνηση ΝΟΜΟΘΕΤΕΙ παρακάμπτοντας την Βουλή των Ελλήνων και σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος μπορεί να υπάρξει μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης Εθνικής ανάγκης, αντ' αυτού την χρησιμοποιούν για ψύλλου πήδημα ;

Τι δεν καταλαβαίνεις από τη "Δημοκρατία" που βιώνεις ;

Τι δεν καταλαβαίνεις επιτέλους Ελληνάρα μου ;

Ξόρκισε τον δαίμονα ...

Τρίτη θέση φέτος σε μια άκρως επιτυχημένη χρονιά δεδομένου του γεγονότος ότι οι δύο πρώτοι βρίσκονται ένα σκαλί παραπάνω. Τρίτη θέση λοιπόν που ισοδυναμεί με πρωτάθλημα.

Τέσσερα πολύ όμορφα παιχνίδια στα οποία φάνηκε ότι η ομάδα "διάβασε" τα λάθη που έκανε με τον ΠΑΟ και τα διόρθωσε παίζοντας όμορφο μπάσκετ. Όντας συγκεντρωμένη καθ' όλη τη διάρκεια του σαρανταλέπτου όχι μόνο δεν άφησε περιθώρια στο Ρέθυμνο να ξεδιπλώσει το (ομολογουμένως) πολύ όμορφο παιχνίδι του αλλά το ανάγκασε να κυνηγάει και το σκορ στο μεγαλύτερο μέρος των μεταξύ τους αγωνιστικών λεπτών.

Σημείο αναφοράς ότι και στο ένα παιχνίδι που ηττηθήκαμε ήταν με μόλις μισό καλάθι κι ενώ σε όλο το ματς προηγούμασταν στο σκορ.

Το βασικότερο όμως, κατ' εμέ, ήταν ότι σε αυτή τη φάση των play off η Πανιωνάρα μας ξόρκισε τον δαίμονα του Ρεθύμνου. Αν ανατρέξεις στα μεταξύ μας παιχνίδια θα δεις πως σαν να υπήρχε ένα ψυχολογικό disadvantage, μα πάει κι αυτό. Το σβήσαμε.

Θα θέλαμε όλοι να έχουμε δει ζωντανά τον τελευταίο αγώνα της ομάδας μας αλλά τα εναπομείναντα κανάλια δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία. Συνηθισμένα τα βουνά.

Σημεία των καιρών.
Και του χρόνου.

Γιατί (ΔΕΝ) πρέπει να κλείσει η ΕΡΤ

Ας μου συγχωρέσει ο γράφων τις παρακάτω γραμμές (αν και δεν διαφωνώ ιδιαίτερα με τα επιχειρήματά του) διαφωνώ όμως ριζικά με τον τίτλο αλλά και τα συμπεράσματά του.

Αν η ΕΡΤ που μέχρι εχθές λοιπόν ήταν η ρίζα του κακού και "πρέπει" να κλείσει, δεν θα έπρεπε να έχει γίνει κάτι με τη siemens ή με το βατοπέδι, ή με τόσα και τόσα σκάνδαλα που "έβαλαν μέσα" όλο το κράτος και χαθήκαν πίσω από παραλείψεις και παραγραφές ;

Μήπως κάποιος σοβαρά σκεπτόμενος άνθρωπος θα πιστέψει πως οι ίδιοι που έχουν φτάσει την ΕΡΤ σε αυτό το σημείο και την κοινωνία ολόκληρη στο ναδίρ, αυτοί που κλείνουν σήμερα έναν δημόσιο οργανισμό με μια τζίφρα, αύριο θα δημιουργήσουν έναν "ανεξάρτητο", "δημοκρατικό" και "αξιοκρατικό" φορέα με ... προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ ; Aλλά και κάποιους από τους παλιούς της ΕΡΤ (να καθησυχάσουμε και την πελατεία μας !)

Ας μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας. Τόσο το κλείσιμο της ΕΡΤ όσο και ο τρόπος με τον οποίο επετεύχθη είναι ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ, ΧΟΥΝΤΙΚΟΣ, ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ.

Αν περάσει, θα έχει σοβαρό πρόβλημα ολόκληρη η κοινωνία.

Σε όλους τους τομείς.

http://www.antibaro.gr/article/8591

Ψ Υ Χ Α Ρ Α . . .

Μόνο η ψυχή έσωσε την παρτίδα στην τριπλέτα με τον Άρη.
Ο εξαιρετικά ανεβασμένος αγωνιστικά αντίπαλος που απείχε μακράν του Άρη που αντιμετωπίσαμε στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, έκανε και την τρίτη μεταξύ μας αναμέτρηση, θρίλερ.
Αν προσθέσεις τη δυστοκία μας και κάποια (πολλά ομολογουμένως) φάλτσα σφυρίγματα, φέρανε το παιχνίδι να ξεκαθαρίζει, πάλι, στα τελευταία λίγα λεπτά.

Θα σταθώ στην εκπληκτική άμυνα με τα αλλεπάληλα κλεψίματα όπως και σε δύσκολα τελειώματα, (τρίποντα, καρφώματα) που "έσπαγαν τον τσαμπουκά" τις κρίσιμες στιγμές.

Η ψυχάρα του Πάνθηρα πήρε το ματς και από τις σφυρίχτρες που αν και δεν πείθομαι πως ξαφνικά "αγάπησαν" τον Άρη, περισσότερο τείνω να πιστέψω πως ήταν ένα προμύνημα για το τι θα ακολουθήσει. Ανυπομονώ να εκπλαγώ ευχάριστα βλέποντας διαιτησίες 50-50 στα ματς με τον βάζελο. Ίδωμεν.

Έχω ξαναπεί πως αυτή η ομάδα και σαν μονάδες αλλά και σαν σύνολο δεν υστερεί από κανέναν αντίπαλο. Οι άλλοι μας κοιτάνε στα μάτια, όχι εμείς εκείνους, τους όποιους...

Συγχαρητήρια σε όλα τα τρελοΠανθήρια στο παρκέ, στον κόουτς, στον πρόεδρο, σε όλους τους συντελεστές εντός και εκτός γηπέδου, στον κόσμο που έκανε κολαστήριο το Αρτάκης και φυσικά στους Πάνθηρες που κράτησαν ψηλά την ψυχή των παικτών ώστε να καταφέρουν να καθαρίσουν το παιχνίδι.

Βάζελε ετοιμάσου, έρχεται η σειρά σου...

Ένα μπαράζ, ένας τελικός, η σουπερλίγκ κι όλοι οι άλλοι ...

Το πρωτάθλημα έχει τελειώσει αρκετές μέρες ώστε οι φίλοι της μπάλας να θέλουν να πάρουν την τζούρα τους από (χλωρό) χορτάρι.
Η μια αναμέτρηση, μεσοβδόμαδα, ανούσια αλλά ας πούμε πως για τα χαρτιά και μόνο πρέπει να ξεκαθαρίσει ο 6ος από τον 7ο. Και σκάει η είδηση από τη σουπερλίγκ πως θα διεξαχθεί ο αγώνας στη Νέα Σμύρνη (!!!). Άφωνοι άπαντες (πλην των Πανθήρων). Τα ερωτήματα πολλά. Γιατί να φέρετε (κ)οπαδούς μέσα στην καρδιά της πόλης μας, διαβεβαιώνοντάς μας πως δεν θα γίνουν επεισόδια ; IQ nr. ? Γιατί η Ξάνθη να κατέβει Αττική και να μην γίνει ο αγώνας σε ουδέτερη περιοχή π.χ. στη Λάρισα ;
Δυστυχώς ποτέ κανένας δεν θα μας απαντήσει, γιατί ο κόσμος που έπινε τον καφέ του έπρεπε να μαζέψει τα παιδιά του και με την ψυχή στο στόμα να φύγει αλαφιασμένος από ένα πολεμικό τοπίο που δημιούργησαν κάποιοι ανεγκέφαλοι βάζελοι εισβάλοντας με τα μηχανάκια μέσα στην πλατεία.
Για τις καταστροφές και το πλιάτσικο το μόνο που έχω να πω είναι πως εαν είχα κατάστημα στα πέριξ και είχα υποστεί ζημιές θα απαντούσα με αγωγή προς τη διοίκηση της σουπερλίγκ ζητώντας αποζημίωση εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Έτσι, ρε πούστη, γιατί κάποιος κάποτε πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα.

Κι εκεί που η ζωή στην πόλη επανέρχεται σιγά σιγά στα φυσιολογικά της, έρχεται ένας τελικός κυπέλλου Ελλάδος να μας γεμίσει το Σαββατόβραδο. Εκεί όπου ο Αστέρας θα αντιμετωπίσει τον (αεί) τιτλούχο Ολυμπιακό για να του αποσπάσει το ήδη δοσμένο (όπως αποδείχθηκε) κύπελλο.
Γράφτηκαν ήδη πολλά οπότε θα αρκεστώ στις δύο φάσεις που έκριναν (αλλοίωσαν) το αποτέλεσμα.
Η μια φάση στο 30' όπου ο Φουστέρ έπρεπε να δει απευθείας κόκκινη για χτύπημα εκτός φάσης (ο Γιάχος αρκέστηκε στην κίτρινη) και φυσικά στην φάση της απομάκρυνσης του Μανιάτη στη γραμμή με τον αγκώνα, (κόκκινη και πέναλτι), όπου πάλι ο Γιάχος είπε απλά "παίζεται".
Αν λοιπόν, όπως θα έπρεπε, ο γαύρος έπαιζε με 9 και ήταν πίσω στο σκόρ με 2-1 θα ήταν άλλος ο κυπελλούχος. Αυτός που άξιζε να το πάρει. Ο Αστέρας στην προκειμένη.

Θα μου πείτε τώρα κάθεσαι και ασχολείσαι με βαζελόγαυρους, Ξανθιώτες και Τριπολιτσιώτες.
Όχι φίλοι μου. Καμία απολύτως όρεξη δεν έχω να ασχοληθώ με κανέναν πλην της Πανιωνάρας μας.
Απλά με χαλάει πια στο στομάχι άσχημα όλη αυτή η ξεφτίλα του Ελληνικού ποδοσφαίρου που εκεί μέσα πρέπει να παλεύει και η ομάδα της καρδιάς μου.
Με πονάει επίσης όταν αφήνουν κάποιοι (που δεν πρέπει να μείνουν ατιμώρητοι) να γίνεται η πόλη μου πεδίο μάχης.
Αυτά.

ΥΓ. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου στον Πας Γιάννινα να ξεμπερδέψει με τα γραφειοκρατικά και να μην αφήσει περιθώρια σε κοράκια να πάρουν τη θέση του.

ΥΓ2. Χαίρομαι ιδιαίτερα βλέποντας στην απονομή του (αεί) τιτλούχου να παρευρίσκονται τρεις κι ο κούκος. Σας σιχάθηκαν ακόμα κι οι δικοί σας. Άντε βρε και του χρόνου παρών μόνο ο πρόεδρος !

Αρχίζει το ματς ...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιώργο Μαντζουράνη και στο NeaSmirniTV για την φιλοξενία, την κουβέντα, επειδή απλά με έκαναν να νοιώσω, όλοι οι άνθρωποι του σταθμού, ότι βρισκόμουν σπίτι μου ... 

Καλή Ανάσταση ...

Εβδομάδα των παθών έρχεται από Δευτέρα κι εμείς περιμένουμε από την προηγούμενη να μάθουμε πότε (έλα μου ντε) θα βγεί η απόφαση της έφεσης του Πανιωνίου για τον αγώνα με τον ΟΣΦΠ.

Το καταλάβαμε παιδιά, δεν είμαστε χαζοί. Το έχουμε καταλάβει από την πρώτη στιγμή. Όταν μάθαμε πρώτα την ποινή κι ύστερα την αιτία για την οποία τιμωρηθήκαμε.
Η ήττα του ΠΑΟ στην Αρτάκης τάραξε το σύστημα συθέμελα.
Ο Ολυμπιακός μπορεί να παίξει πιο συγκεντρωμένος μη έχοντας τον 6ο παίκτη του Πανιωνίου στις κερκίδες και έτσι να αυξήσει κατά πολύ τις πιθανότητες (που ούτως ή άλλως είναι υπέρ του) να πάρει το παιχνίδι.

Το ότι το συγκεκριμένο ματς δεν έχει καμία νουμερική σημασία ούτε επηρεάζει την τελική βαθμολογία όποιος και να πάρει το ροζ φύλλο, το ξέρουμε όλοι. Αυτό όμως δεν φαίνεται να απασχολεί αυτούς που υπάρχουν ΜΟΝΟ για να κερδίζουν.
Άιντε βρε, καλή Ανάσταση σε όλους. Μόνο μη μας περνάτε για μαλάκες !!!

Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά...

Φέτος σε μια, ομολογουμένως, από τις πιο δύσκολες περιόδους στην ιστορία της ομάδας μας μπόρεσαν οι συντελεστές της, παίκτες, προπονητές να υπερβάλλουν εαυτόν.
Έτσι, παρόλες τις αντιξοότητες σε όλη τη χρονιά, τελείωσαν αυτήν στο πρώτο μισό της βαθμολογικής κατάταξης, δείχνοντας σε όλους πως ο Πανιώνιος μπορεί να στηριχτεί στα πόδια του.
Η επόμενη χρονιά που θα είναι επίσης δύσκολη, θα βρεί όλους πιο ενωμένους, με περισσότερη χημεία μεταξύ τους, ώστε να καταφέρουν να 'καθαρίζουν' σε κάποιες δύσκολες στιγμές που φέτος και λόγω απειρίας δεν μπόρεσαν.

Η φετινή σεζόν μόνο θετικές εικόνες μπορεί να αφήσει για ένα μέλλον με ποιοτική μπάλα, αγγλικά σκορ, γεμάτες κερκίδες από Πανιώνιους και όχι μόνο.
Ο Πανιώνιος μέσα από τις κακουχίες βγαίνει πάντα πιο δυνατός, πιο ενωμένος πιο συμπαγής.
Έχει πάντα τον σεβασμό όλων, γηραιότερος ων, όσοι δε τολμούν να χλευάζουν απλά δηλώνουν  το χαμηλό τους IQ.

Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους όσους ίδρωσαν την Ιστορική φανέλα με το βαρύ έμβλημα.
Μόνο επιτυχίες τους επιφυλλάσει το μέλλον συλλογικά μα και ατομικά.

Η καρδιά όλων μας χτυπά Κυανέρυθρα.

ΥΓ. Επί τούτου έλαμψε η μη αναφορά μου στις κινήσεις της διοίκησης, όχι επειδή πιστεύω πως δεν πάλεψε για την ομάδα αλλά γιατί, για αδιευκρίνιστους λόγους, επέλεξε τη στάση "τα εν οίκω μη εν δήμω". Μια στάση ορθή για κάθε οικογένεια, όχι όμως για την Πανιώνια.

Είμαστε λίγοι και κάνουμε πολλή φασαρία ...

"Δεν σας χωνεύω εσάς τους Πανιώνιους." Ο τύπος που μόλις είχα γνωρίσει και έπεσε το μάτι του στο έμβλημα του συλλόγου μας πάνω στο zippo μου, με άφησε άναυδο. Αρχικά δήλωσε Καλλιθεώτης, πάνω στην κουβέντα όμως του ξέφυγε ότι κι εκείνοι αποδοκίμασαν τον πρόεδρό τους την Κυριακή μετά το ισόπαλο αποτέλεσμα. (γαύρος είσαι αγόρι μου, όχι Καλλιθέα !).

"Είστε λίγοι και κάνετε πολλή φασαρία", μου αιτιολόγησε το 'αχώνευτοι' της πρώτης του κουβέντας.

Έχω ακούσει πολλά προσωνύμια όλα αυτά τα χρόνια, το 'αχώνευτοι' όμως μου έπεσε βαρύ. 

Ο Πανιώνιος ήταν πάντα η ομάδα που άρεσε, που έλκυε (και αλλόθρησκο) κόσμο στο γήπεδό του. Ίσως για τον τρόπο που έπαιζε, ίσως για την ιστορία του, ίσως για το γεγονός ότι ποτέ, μα ΠΟΤΕ, δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το αποτέλεσμα ενός αγώνα του, (ακόμα ηχούν στ' αφτιά μου τα λόγια του μακαρίτη νονού μου : δεν παίζεστε βρε Γιώργη μου. Σας παίζω άσσο, χάνετε, σας παίζω διπλό, κερδίζετε, παίζω άσσο/δύο έρχεστε ισοπαλία, παίζω τριπλή παραλλαγή, αναβάλεται το ματς !!!).

Δεν είμαστε λίγοι, φιλαράκο μου, δυστυχώς για σένα, είμαστε πολλοί (ίσως λιγάκι σκόρπιοι) αλλά ναι. Έχεις δίκιο. Είμαστε αχώνευτοι. Ήμασταν, και θα είμαστε πάντα, ένα κακό σπυρί στο κώλο σας. Όλων σας. Ξέρετε όλοι καλά πως όσο σίγουρο και να έχετε ένα ματς με τον Πανιώνιο, λίγο μπόσικους αν σας βρούμε, λίγο γονατιστούς, θα μας νοιώσετε γερά. Όλοι το έχετε νοιώσει και τρέμετε τη στιγμή που θα ξανάρθει, γιατί ξέρετε ότι θα ξανάρθει με μαθηματική ακρίβεια.

Αυτός ο Πανιώνιος λοιπόν (ο αχώνευτος) βρέθηκε δύο φορές μέσα σε τέσσερα χρόνια και στη Β' εθνική. (Για να αγγίξω και λίγο την επικαιρότητα). Κι όχι μόνο επανήλθε στα σαλόνια μα σφράγισε και την επάνοδό του με μια κούπα, την δεύτερη στην ιστορία του.

Ο υποβιβασμός είναι μια διαδικασία μέσα στη ζωή. Τον έχουμε βιώσει όλοι ακόμη και σε άλλα επίπεδα.

Και οι μεγάλες ομάδες έχουν δικαίωμα σε αυτόν. Το λέω από προσωπική εμπειρία δις ('92, '96).

Γιουβέντους και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι επίσης κλασικά παραδείγματα ομάδων που πρόσθεσαν στην ιστορία τους τη λέξη υποβιβασμός. 

Εύχομαι σε όλες τις ομάδες που άλλαξαν κατηγορία να ξαναβρεθούν ψηλά. ΑΕΚ, Ηρακλής, Καβάλα, Παναχαϊκή, ακόμα και η σιχαμένη Λάρισα ... Ο λόγος ; Θέλω να έχω την ευκαιρία να γιορτάσω νίκες απέναντί τους. Να έρθουν ελπίζοντας στο Ναό και να φύγουν με σκυμμένο το κεφάλι.

'Οπως εύχομαι και σε άλλες "μεγάλες" ομάδες να πάρουν κάποτε το δρόμο των προαναφερόμενων, όχι από κακία αλλά γιατί είναι ένα μάθημα ζωής. Κι αν δεν το έχεις ζήσει, είσαι πολύ μικρός.

Χορταστικό μενού και φαντασία

Ίσως το ομορφότερο παιχνίδι της σεζόν παρακολούθησαν οι (δυστυχώς) λιγοστοί φίλαθλοι του Ιστορικού στο προτελευταίο ραντεβού της ομάδας για το 2013, τελευταίο όμως στο γήπεδό τους.

Γκόλ, ευκαιρίες, πέναλτι, δοκάρια, συνεχείς εναλλαγές του σκορ, όμορφες ενέργειες παικτών και ένα τελικό 3-3 που μπορεί να μην ήταν το θεμιτό αποτέλεσμα, δεν κατάφερε όμως να σβήσει το χαμόγελο από τα χείλη ούτε να στερήσει από τους παίκτες μας ένα ζεστό παρατεταμένο χειροκρότημα μετά το τέλος του αγώνα.

Το χορταστικότερο ματς επιφύλαξε ο Πανιώνιος στον κόσμο του για να μείνει με αυτή την εικόνα μέχρι την επόμενη χρονιά όπου θα ξεκινήσει, ελπίζουμε όλοι, με λιγότερα προβλήματα, με πιο δεμένο σύνολο και με στόχους που να καταφέρει να κατακτήσει πολύ νωρίτερα από φέτος.

Έχω ξαναπεί πως ο στόχος που βάζεις όταν ξεκινάς μια προσπάθεια πρέπει να είναι υψηλότερος έτσι ώστε να έχεις την ευκαιρία να καταφέρεις περισσότερα πράγματα στην πορεία σου.
Με στόχο την παραμονή (που ποτέ δεν άρμοζε στην ιστορία μας) δεν μπορείς να ελπίζεις σε κάτι καλύτερο.

Το τελευταίο σκαλοπάτι πρέπει να είναι η παραμονή.
Ο πήχυς πρέπει να βρίσκεται πιό ψηλά.

Για μια Πανιωνάρα ζούμε.

Μια απ' τα γίδια

Απόλαυση.
Μια λέξη που μπορεί να κλείσει μέσα της ένα χορταστικό δίωρο το οποίο φεύγει σα νερό απ΄ τη στιγμή που ξεκινάει η παράσταση.
Ήδη από την αρχή, με σβηστά ακόμα τα φώτα σε προϊδεάζει τι θα ακολουθήσει με τις απαγορεύσεις που φτάνουν μέχρι και το ... πέταγμα χαρταετού (εν ώρα παράστασης φυσικά) με τις κυρώσεις να φτάνουν μέχρι την θανατική ποινή.

Μια πρωτότυπη σύνθεση κειμένων που αν και άκρως επίκαιρα, δεν επαναλαμβάνουν καμία τετριμμένη ατάκα απ' αυτές που όλοι διαβάζουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Απολαυστικός ο Αντώνης Κρόμπας που υπογράφει τα κείμενα και τη σκηνοθεσία. Τον πλαισιώνουν εκπληκτικά ο Γιάννης Δρακόπουλος και η Βούλα Τσαπακίδου δίνοντάς σου την αίσθηση παρέας που απλά κάνει την πλάκα της πάνω στη σκηνή, μπροστά σου. Αυτή η αμεσότητα περνάει εύκολα και στην πλατεία που έχει τη δυνατότητα να παρέμβει διανθίζοντας το δρώμενο.


Απλά δείτε το.

(κριτική στο Athinorama.gr)

Πανιωνάρα, πιο ψηλά, πιο ψηλά...

Αυτό τον τρόπο έχει η Πανιωνάρα να μας τρελαίνει.
Ακόμα και με μια λευκή ισοπαλία.
Μια ομάδα συγκεντρωμένη με προσοχή στα μετόπισθεν και αντεπιθέσεις φωτιά, ας μου επιτραπεί να πω πως οι σημαντικότερες και κλασικότερες ευκαιρίες ήταν οι δικές μας. Κολοβός, Γουνδουλάκης στο 1ο ημίχρονο, Μενδρινός, Αραβίδης στις καθυστερήσεις του αγώνα θα μπορούσαν να έχουν φέρει ακόμα και το διπλό.

Ένας Γιαννακόπουλος πιο συγκεντρωμένος, σοβαρός και αποτελεσματικός από ποτέ, απέδειξε για άλλη μια φορά πως δεν του άξιζαν τα απαξιωτικά σχόλια που γράφονταν γι αυτόν κάτω από άρθρα παλιότερα.

Ψάχνω ανεπιτυχώς να βρω ποιό από τα παιδιά υστέρησε σήμερα. Αν και για ευνόητους λόγους ο τίτλος του MVP πρέπει να πάει στον γκολκίπερ της ομάδας που κράτησε ανέπαφη την εστία μας από τις φωτοβολίδες των αντιπάλων.

Ο διαιτητής πέρασε απαρατήρητος, κάτι που θα έπρεπε να συμβαίνει σε κάθε παιχνίδι.

Ο ΠΑΟ θα αρκεστει να μετράει στα στιγμιότυπα τις 36 (ανούσιες) ευκαιρίες του, τα 23 (ανεκμετάλλευτα) κόρνερ και να γκρινιάζει για ένα πέναλτι. (Ίχνος πρωτοτυπίας σ' αυτή την ομάδα βρε παιδί μου...)

Δώσατε μεγάλη χαρά στην Πανιώνια οικογένεια συνεχίζοντας ένα δεύτερο σερί κυανέρυθρο Σαββατοκύριακο.
Συνεχίστε έτσι και στο επόμενο ραντεβού στο ναό.

Νίκη κόντρα σε κάθε κατε-στημένο

Υπερπολύτιμη νίκη κόντρα σε όσους είχαν προαποφασίσει πως ο Πανιώνιος "έπρεπε" να ηττηθεί μετά την μεγαλειώδη εμφάνιση-νίκη επί του Παναθηναϊκού, πέτυχε σήμερα ο Ιστορικός.

Με την ίδια όμως ψυχή κατάφερε, παρόλα τα φάλτσα σφυρίγματα, να περάσει έστω και στο τελευταίο δευτερόλεπτο μπροστά νικώντας έναν αξιόμαχο αντίπαλο τον οποίο, αν κρίνουμε από την σημερινή του εμφάνιση, ίσως και να τον αδικεί η βαθμολογική του θέση.

Η ομάδα μπήκε κάπως μουδιασμένα, ίσως πάλι και να μούδιασε βλέποντας τον Αθηναίου να φορτώνεται με δύο φάουλ από το ... 25ο δευτερόλεπτο !

Τέλος καλό όλα καλά, θα πω μόνο και μπόλικες σόδες σε όσους είχαν σίγουρη την ήττα του Πανιωνίου απόψε.

Αύριο πάλι "όλοι" θεωρούν ότι ο ΠΑΟ "πρέπει" να κερδίσει.
Έλα μου όμως που εμάς μας χαροποιεί τόσο να χαλάμε σούπες ...

Πολλά συγχαρητήρια στα μπασκετικά Πανθήρια που πήραν Απόλλωνα και Σύστημα.
Πολλά συγχαρητήρια και στον Απόλλωνα Πάτρας για το όμορφο μπάσκετ που έπαιξε.
Καλή επιτυχία στα ποδοσφαιρικά Πανθήρια αύριο στο ΟΑΚΑ. Χωρίς άγχος και με συγκέντρωση 90 λεπτά το έχουμε το ματσάκι.

ΥΓ. Περαστικά στον Τέρνερ. Πάντα μουδιάζει το Αρτάκης όταν ένας αθλητής σφαδάζει πεσμένος στο παρκέ, από τότε ...

ΥΓ2. Καταλάβαμε γιατί δεν είχε τηλεοπτική κάλυψη ο αγώνας, όχι πως ντρέπονται τις κάμερες, λέω γω τώρα...

Συγνώμη, τώρα μπορώ να κοιτάξω ψηλότερα ;

Από την πρώτη αγωνιστική, για να μην πω και πριν από αυτήν, θέσαμε σαν στόχο (βάση δυναμικού και προϋπολογισμού της ομάδας) την παραμονή. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις και ανέλπιστα βλέπαμε την ομάδα να περνάει "τρένο" τους αντιπάλους.
Ύστερα άρχισε η πτώση. Κάθετη μάλιστα. Έπαιξαν βέβαια και κάποια βρώμικα παιχνίδια στην πλάτη μας, όπως κάθε χρόνο φυσικά, και λίγο η ψυχολογία πληγωμένη (δεν είναι εύκολο να δουλεύεις πυρετωδώς όλη την εβδομάδα για να σε κατασπαράξει ένα κοράκι την Κυριακή) λίγο οι επαγγελματικοί ρυθμοί που δεν ήταν εύκολο να ακολουθήσουν τα "μωρά" του Ελέ, έφεραν τα συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα που όλοι βιώσαμε. Το αποτέλεσμα ; Τέσσερις στροφές πριν τη λήξη της χρονιάς να παλεύουμε πραγματικά για την παραμονή μας. Τον πρωταρχικό μας στόχο.

Τα αλλεπάληλα εγκεφαλικά δεν ήρθαν τυχαία. Ας το παραδεχτούμε, εγώ τουλάχιστον μπορώ. Ναι. Είχα βλέψεις για ψηλότερα. Όχι όμως άδικα, ούτε τυχαία. Το πάθος και η ενέργεια που έβγαζαν αυτά τα παιδιά στο χορτάρι μου έδιναν το δικαίωμα να ονειρεύομαι. Ο τρόπος που έκαναν ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό να παίζουν κρυφτούλι στο Ναό για να δραπετεύσουν τελικά με γνώριμες συνταγές με το τρίποντο.

Το ίδιο πάθος και την ίδια ενέργεια είδα και στα τελευταία δύο εντός έδρας παιχνίδια με δυο ομάδες που αν μη τι άλλο σαν μπάτζετ υπερτερούν κατά πολύ της ομάδας μας. Αποδείξαμε όμως έμπρακτα πως αυτός που θέλει τη νίκη είναι πιο κοντά να την κατακτήσει. Τελικά αυτό κάναμε.

Παναθηναϊκός τώρα με ένα πόντο μόλις πιο πάνω και ονειρεύεται πεντάδα. Πάμε στο ΟΑΚΑ απ' όπου έχει φύγει με το διπλό και η κουτσή Μαρία. Εμείς πάλι, έχοντας κατακτήσει (χτικιάσαμε) τον πρώτο στόχο μας μπορούμε να θέσουμε έναν νέο στα γρήγορα ;

Κι αν τερματίσουμε στην πεντάδα αλλά δεν μπορέσουμε να βγούμε Ευρώπη λόγω αδειοδοτήσεων και άλλων τερτιπιών θα έχουμε αποδείξει σε όλους ότι είναι βαριά, πολύ βαριά, η σημαία του συλλόγου και πως την κρατάμε σφιχτά και πάντα ψηλά.

Όπως και νά 'χει, αυτά τα παιδιά με τον Παναγόπουλο στο τιμόνι πια, έχουν αποδείξει ότι αξίζουν να φορούν τη φανέλα του Πανιωνίου, κι αυτό είναι κάτι που το κερδίσαν. Με πάθος, με δύναμη, με τσαμπουκά.

Εξάστερη νίκη κορυφής

Αυτός είναι ο λόγος που συγχωρούμε μια αψυχολόγητη ήττα, όπως η προηγούμενη στην Ελευσίνα.
Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που είμαστε όλοι δίπλα σ' αυτά τα τρελά πανθήρια και ρουφάμε κάθε στιγμή την αδρεναλίνη που μας κερνάνε.
Επειδή στα μισά του 2ου δεκαλέπτου μας βρίσκει όχι μόνο με 21 πόντους παθητικό μα να μην έχουμε καν ζευγαρώσει τους αριθμούς πόντων.

Κι εκεί που σκέφτεσαι, όχι άδικα, πως αν πιάσει το παιχνίδι του ο Παναθηναϊκός, θα φάμε συντριβή, εκεί ξυπνά η ψυχή του Πάνθηρα.
Η ομάδα όχι μόνο παίζει το παιχνίδι που ξέρει και μπορεί να παίξει αλλά δεν αφήνει και τον αντίπαλο να κάνει το δικό του παιχνίδι.
Όσο πλησιάζουμε στο σκορ, κάποια στιγμή περνάμε μπροστά και με μισό καλάθι, δείχνοντας τα δόντια μας σ' ένα Παναθηναϊκό που δείχνει να μουδιάζει.
Κάποια στιγμή ξαναβρίσκεται μπροστά με επτά πόντους, φαίνεται όμως καθαρά πως μόνο μέχρι εκεί μπορεί να αντιδράσει.
Το μόνο που κατάφερε ήταν, φανερά εκνευρισμένος, να πάρει και μια τεχνική ποινή, διώχνοντας  μας το άγχος τα τελευταία δευτερόλεπτα ώστε να ξεκινήσει το πάρτυ πρίν ακουστεί η τελευταία κόρνα.

Πάμε αύριο το ίδιο δυνατά για να κλείσουμε ένα ακόμα κυανέρυθρο διήμερο.
Το έχουμε τόσο ανάγκη...

ΥΓ.  Γούρικη αποδείχθηκε η φωτό που από το πρωί κοσμεί το timeline στη σελίδα μου στο fb. Για ευνόητους λόγους θα παραμείνει για μια εβδομάδα περιμένοντας και τον ποδοσφαιρικό μεταξύ μας αγώνα... 

Greek history X

Το μπάσκετ 'έσωσε' την παρτίδα ...

Ένα Σαββατοκύριακο ακόμη που θα έμοιαζε εφιαλτικό για την Πανιώνια οικογένεια αν το μπασκετικό τμήμα δεν έσωζε την παρτίδα στο φινάλε του.

Ίντριγκες, παρασκήνια, αποδόσεις, στοιχήματα, κι ένας αγώνας "ζω-πεθαίνω" σε μια πίστα που γλιστράει σε κάθε στροφή από τη (σούπερ) λίγδα.

Παίξαμε έναν (ευτυχώς όχι υπέρ πάντων) αγώνα, ίσως όχι με το ίδιο μυαλό των τριών τελευταίων, αξίζοντας όμως μια ισοπαλία που για γνωστούς, κλασικούς πια λόγους, απλά δεν ήρθε.

Δεν θα αναλωθώ στα πως και τα γιατί. Λίγο πολύ όλους μας έχει κουράσει να αναλύουμε γνωστές προαποφασισμένες αιτίες.
Ένα μεγάλο μπράβο στον Παναγόπουλο και στο τιμ για την προσπάθειά τους.

Η Πανιωνάρα, σε πείσμα πολλών (μα τι λέω, σε πείσμα ΟΛΩΝ) θα είναι εδώ και του χρόνου.
Παίρνουμε ανάσες και πάμε για Αστέρα, Βάζελο. Αν το πιστέψουμε, τα έχουμε και τα δυο.
Δουλειά και ξεκούραση για δεκαπέντε μέρες και το νου σας. ΟΛΟΙ ΣΑΣ ...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόουτς και τους μπασκετικούς πάνθηρες που στα δύσκολα ΣΚ ... μας δίνουν χαρές.

Πάνθηρα δαγκωματιά

Καμία άλλη κατάληξη δεν θα μπορούσε να έχει ο αποψινός αγώνας. Το ξέραμε όλοι.
Το ήξεραν κι οι αντίπαλοι και ας πάλεψαν 90 λεπτά στο κλουβί με τους πάνθηρες να στριφογυρίζουν γύρω τους μέχρι το 58ο λεπτό όπου κι έχωσαν βαθιά τα δόντια τους στο μαχητικό περιστέρι.

Η ομάδα στους τρεις τελευταίους αγώνες δείχνει ότι έχει βρει τα πατήματά της, επαναπροσδιόρισε τους στόχους της και έκανε σκοπό της να κλείσει τη σεζόν όπως ακριβώς την ξεκίνησε. Με περίσσιο πάθος, όμορφο ποδόσφαιρο και αποτελέσματα που αξίζουν στα δύο πρώτα χαρακτηριστικά.

Το έδειξαν και σήμερα σε μια εξέδρα με ρυθμό και δίψα για μια παλικαρίσια νίκη που ήρθε τελικά έστω με το βραχύ 1-0, κι ας πάλεψαν όλοι για το παραπάνω μέχρι (κυριολεκτικά) το τελευταίο σφύριγμα.

"Αυτό που ξέρω είναι ότι ο Πανιώνιος που είδα σήμερα κόντρα στον Πανθρακικό δεν υπάρχει περίπτωση να υποβιβαστεί. Και δεν θα υποβιβαστεί." έγραφε πριν λίγες μέρες ο Μάκης Διόγος εναρμονίζοντας το λόγο του με τις ψυχές όλων μας. Την βαθιά πίστη μας.

Από σήμερα με λιγότερο άγχος, με πιο 'ελαφρά πόδια' μπορούμε να κλείσουμε τον φετινό  κύκλο που όταν τελειώσει, μετά από πέντε αγωνιστικές, θα θυμίζει τρενάκι του τρόμου που όλοι όμως θα χαμογελάμε στην έξοδο.

Αυτή είναι η Πανιωνάρα μας.
Αυτή είναι η ψυχή μας.
Αυτή είναι η αρρώστια μας.

Ουδέν σχόλιο ...

α. Απόλλων

Σταμάτης Βελλής: ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΝΤΙΑ!  (από  Π.Α.Ε. ΑΠΟΛΛΩΝ 20/02/2013)

Μετά τον αγώνα με τη Νίκη Βόλου, ο ιδιοκτήτης της ομάδας μας, κ. Σταμάτης Βελλής, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Είναι κατάντια του Ελληνικού ποδοσφαίρου να πρέπει να σχολιάζουμε τη διαιτησία αντί τον αγώνα! Το ρόλο που από τις αρχές του δεύτερου γύρου έχει αρχίσει να παίζει η διαιτησία στο Πρωτάθλημα της Football League δεν χρειάζεται να τον σχολιάσω. Είναι προφανής στα μάτια οποιουδήποτε καλόπιστου φιλάθλου. Την περασμένη Κυριακή καρατομήθηκε η Νίκη Βόλου, σήμερα καρατομήθηκε ο Απόλλωνας για επαναλαμβανόμενη φορά. Ποιός ευνοείται; Δύσκολο κουίζ...

Όσο αφορά το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, η ομάδα μας ακόμα μια φορά "πέταξε" το πρώτο ημίχρονο. Έχω ξεκαθαρίσει στους παίκτες μας τι περιμένω από αυτούς ώστε να είμαι και εγώ εντάξει απέναντί τους. Σήμερα, στο πρώτο ημίχρονο δεν έδωσαν αυτό που τους ζήτησα. Τους ξεκαθαρίζω ότι δεν μου αρκεί να δίνουν αυτά που ζήτησα μόνο στο δεύτερο ημίχρονο. Σε αυτούς εναπόκειται να το κάνουν. Δεν αναιρώ ότι τους έχω πει.

Τα συγχαρητήρια μου στην ομάδα της Νίκης Βόλου η οποία σίγουρα δεν ευθύνεται για αυτά που συμβαίνουν και στην οποία εύχομαι μέσα από την καρδιά μου καλή επιτυχία».

β. Ξάνθη         (Σε χρόνο που προβλήθηκε από τα ΜΜΕ)

Συνολικά επτά ανακοινώσεις εξέδωσε η Skoda Ξάνθη για τις διαιτητικές αποφάσεις του διαιτητή Αμπάρκιολη, στην αναμέτρηση με τον Λεβαδειακό. Η ακριτική ΠΑΕ αναφέρεται αφήνει αιχμές για κάποιες διαιτητικές αποφάσεις στο συγκεκριμένο ματς.
Αναλυτικά, οι ανακοινώσεις της ακριτικής ομάδας:
«1. Αμπάρκιολη, στο 18' ορισμός της κίτρινης κάρτας! Έναν ορισμό που τον έχεις διδαχθεί στα σεμινάρια πολλές φορές. Μπροστά στα μάτια σου, γιατί δεν την έδωσες;
2. Αμπάρκιολη στο 27,5 βγαίνει η SKODA ΞΑΝΘΗ μπροστά και ανακόπτεις την επίθεση με ανύπαρκτο, τελείως ανύπαρκτο φάουλ, υπέρ του Λεβαδειακού.
3. Αμπάρκιολη στο 34' ο Λισγάρας πάνω στον Σολτάνι, ο ορισμός της ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΚΑΡΤΑΣ. Έδειξες ΚΙΤΡΙΝΗ. Το διδάσκουν στα σεμινάριά σας.
4. Αμπάρκιολη στο 37,5 δίνεις κίτρινη κάρτα στον Κομεσίδη ανύπαρκτη.
5. Αμπάρκιολη συγνώμη, αλλά το σκορ είναι 0-2.
6. Αμπάρκιολη είμαστε στο 75:31'' και δεν έχεις κάνει κανένα λάθος υπέρ ή εις βάρος καμιάς από τις δύο ομάδες. Συγχαρητήρια, συνέχισε έτσι.
7. «93:00. Ο αγώνας έληξε. Αμπάρκιολη δεν έκανες κανένα λάθος εις βάρος καμιάς από τις δύο ομάδες. Καληνύχτα».

γ. Πανιώνιος

Ανακοίνωση εξέδωσε η ΠΑΕ Πανιώνιος, σχετικά με την διαιτησία του Γεράσιμου Ντίτσου στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τον ΠΑΟΚ.

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Κύριοι της διαιτησίας, μην εκλαμβάνεται πλέον την επιλογή μας να μην διαμαρτυρόμαστε για τις λανθασμένες αποφάσεις σας, ως αδυναμία. Το κλείσιμο των ματιών του Κουκουλάκη στο παιχνίδι με τον ΠΑΣ Γιάννινα και η εφεύρεση νέου κανονισμού από τον Ντίτσο στο ματς με τον ΠΑΟΚ ξεχείλισαν το ποτήρι της οργής μας. Δεν μας καλύπτουν οι τιμωρίες τους και η έξοδός τους από τους πίνακες. Τους βαθμούς που μας έκλεψαν δεν μπορούμε έτσι να τους πάρουμε πίσω. Απαιτούμε σεβασμό στην φανέλα μας, στην ομάδα μας, και στον κόσμο μας.

Panthers Style

Σ' ένα ματς που παίξαμε ψυχωμένα, δεν καταφέραμε να αποσπάσουμε τουλάχιστον μια ισοπαλία,
που κανονικά ίσως να ήταν το δικαιότερο αποτέλεσμα.
Στα στατιστικά, που έχουν λυσάξει όλοι να αναφέρουν, αποδίδοντας σε αυτά τη νίκη του ΠΑΟΚ λείπει μια στήλη που να λέει 'Φλυαρία (ΠΑΟΚ) 80% - Ουσία (ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ) 80%'.

Μια 'λάθος' κάρτα από τον διαιτητή, αλλοίωσε το αποτέλεσμα του αγώνα (είχε συμβεί, όλως τυχαίως και στον πρώτο γύρο με ένα πέναλτι εφεύρεση), με τον δεύτερο τη τάξη ζογκλέρ της ομάδας του ΠΑΟΚ να πετυχαίνει ένα πανέμορφο ομολογουμένως γκολ, ενώ θα έπρεπε εκείνη τη στιγμή να παρακολουθεί τον αγώνα από τα μόνιτορ των αποδυτηρίων.

+Έχουμε την ουσία.
+Έχουμε το πάθος.
+Έχουμε τα Πανθήρια.
+Έχουμε το μέλλον.
- Έχουν το παρόν. Να το χαίρονται.
- Με μια μικτή ΚΑΠΗ κόσμου, τι μέλλον μπορείς νά 'χεις ;

ΥΓ. Δώνη, για το χυδαιότερο γήπεδο, κουβέντα στις δηλώσεις ; Ε, βέβαια. Στην έδρα σου πας με ωτοασπίδες!

ΥΓ2. H ... λάθος κάρτα θα περάσει στο 'ντούκου'. (Εκτός φυσικά από δηλώσεις στο fb !!!)

ΥΓ3. Σαν αρχίσει η επανάσταση, ας με σκουνήξει κάποιος !

Φάγαμε, κερδίζουμε, γυρνάμε σπίτι...

Η μέρα ιδανική. Ο καιρός στα κέφια του κι ας παραμονεύει ο γδάρτης στη γωνία. Ο αγώνας ξεκινάει σε περίπου μιάμιση ώρα. Πηγαδάκια στα εκδοτήρια, στο Νίκο, στο Σμυρνιό. Τα εισιτήρια από νωρίς στη τσέπη (μην πάθουμε κανένα χουνέρι όπως τότε με τον ΠΑΟΚ που χάσαμε μισό ημίχρονο).

Με σουβλάκι και μπύρα στης Κατερίνας και στου Κώστα παρακολουθούσα τα βλέματα γύρω μου προσπαθώντας να καταλάβω με ποιά ψυχολογία κατέβαινε ο κόσμος για το παιχνίδι. Κάποιοι λιγάκι μαγκωμένοι, όχι άδικα. Οι περισσότεροι με την βεβαιότητα της νίκης. Όλοι όμως χαμογελαστοί.

Ότι κι αν γινόταν σήμερα το τρίποντο ήταν μονόδρομος. Το ξέραμε όλοι. Απλά περιμέναμε το εναρκτήριο λάκτισμα για να δούμε την αρρώστια μας να ξεδιπλώνεται μπροστά μας.
"Με συνοπτικές διαδικασίες Κρέμα.", είπα στον Κώστα σφίγγοντάς του το χέρι.
"Φάγαμε, κερδίζουμε, γυρνάμε σπίτι"

Τα υπόλοιπα τα έγραψε ο τηλεοπτικός φακός και φυσικά η ιστορία.

ΥΓ. Δυστυχώς, το ... παιδικό εισιτήριο δεν προσέλκυσε τον αναμενόμενο κόσμο. Ίσως έχουν κάποια δίκια. Ίσως περιμένουν απαντήσεις, δηλώσεις, θέσεις. Μάλλον το copy-paste δηλώσεων των παικτών στην Πλατεία του προηγούμενου Σαββάτου δεν έπεισαν ως ... επίσημη ανακοίνωση. Δείτε το παιδιά.

ΥΓ2. Ο κος Σπάθας στο δεύτερο ημίχρονο, παρέα με τον βοηθό από την πλευρά της '2', προσπάθησε να μιμηθεί τον Ζουγανέλη και την κλασική του πια φράση "το ματς γυρίζει".
Δεν πειράζει παιδιά, την επόμενη φορά. Έχετε αποδείξει τόσες φορές τι αξίζετε.

Βόλτα στον Άρη με ... σφαιρόπλοιο

Ένα όμορφο και χαλαρό απόγευμα περίμενε τους φίλους του Ιστορικού στο Αρτάκης.

Η ομάδα που πιλοτάρει ο κόουτς Γιάννης Σφαιρόπουλος μπορεί πλέον να έχει μεγάλες προσδοκίες κι ο κάθε αντίπαλος όσο κι αν θέλει να την κοιτάξει στα μάτια, όπως ο Άρης απόψε, δεν μπορεί τελικά παρά να υποταχτεί στην ανωτερότητά της.

Αυτός ο Πανιώνιος είναι φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα κι έχει ήδη ξεκινήσει την κούρσα της κατάκτησής τους. Παρόντες στην μεγαλειώδη πορεία όλοι οι φίλοι του Ιστορικού με πρωτεργάτες (ποιούς άλλους ;) τους Πάνθηρες να ξεσηκώνουν το κλειστό, κάνοντας την ατμόσφαιρα πύρινη και δυσβάσταχτη για τον αντίπαλο.

Διοίκηση, τεχνικό τιμ, παίκτες και κόσμος εν πλήρη αρμονία με αποτέλεσμα να σπρώχνουμε την ομάδα από νίκη σε νίκη.

Κάτι παρόμοιο θέλουμε και αύριο το απόγευμα στο Ναό.
Κόσμο με ρυθμό γιατί πρέπει να βάλουμε την ομάδα του ποδοσφαίρου πάλι σε τροχιά επιτυχιών και να την δούμε στη (βαθμολογική) θέση που της αξίζει να βρίσκεται. Μπορεί να βρεθεί εκεί με την στήριξη όλων μας.

Έχουμε τη συνταγή από το μπασκετικό τμήμα. Πρέπει να αφυπνιστούμε όλοι. Κι όπως λέει και μια γνωστή διαφήμιση, όταν λέω όλοι, εννοώ ΟΛΟΙ !

Ανακοπή και στα καπάκια εγκεφαλικό

Τελικά ξέρουμε τι θέλουμε, ή απλά φωνάζουμε για να κάνουμε θόρυβο ;

Για να διορθώσεις τα όποια λάθη πρέπει να εστιάσεις στις αιτίες που τα δημιούργησαν. Διαψεύστε με, μα δεν βλέπω κανέναν να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση.

Έχω την αίσθηση ότι σαν σύγχρονοι Δον Κιχώτες, χτυπάμε ανεμόμυλους.

Μας φταίει ο Ελέ. ΟΚ, έφυγε.
Μας φταίνε οι παίκτες.

Μας φταίει η διοίκηση.

Μας φταίει το κακό μας το κεφάλι.

Φταίμε όλοι και κανείς.

Υπάρχουν πράγματα που κατ' εμέ είναι απαράδεκτα.

Το να γιουχάρεις την ομάδα σου που επαιξε για 70 λεπτά (βγάζω το πρώτο εικοσάλεπτο του 2ου ημιχρόνου) σ' ένα λασπωμένο χωράφι, είναι απαράδεκτο. (εάν φυσικά ισχύει το κάτωθι : http://www.pamesports.gr/231033/gioyxa-apo-ton-kosmo-stoys-kyanerythroys)

Το να σταυρώνεις παίκτες και προπονητή, για ένα παιχνίδι που θα μπορούσες να έχεις πάρει από το πρώτο 30λεπτο (ο παράγοντας τύχη παίζει ένα μεγάλο ρόλο και μας γύρισε την πλάτη), είναι απαράδεκτο.

Το να διαβάζεις δηλώσεις παίκτη της ομάδας σου "Αράξτε στους καναπέδες σας και κάντε μόνο αυτό που ξέρετε", είναι απαράδεκτο. 

Το να ζητάς απαντήσεις σε απλά, βατά ερωτήματα και να παίρνεις ως "επίσημη" αντίδραση copy-paste δηλώσεις παικτών, είναι απαράδεκτο.

Αν συνεχίσει αυτή η κατρακύλα (και δεν μιλάω μόνο για την αγωνιστική) θα καταφέρετε να στείλετε και τους εναπομείναντες 1000 στον καναπέ.

Αν έχετε για πρότυπο την Χαλκηδόνα, καλά πάτε. 

Μην αλλάξετε τίποτα.

Απόβαση με ... απόφαση

Αποφασισμένοι να επιστρέψουν με τρίποντο και ροζ φύλλο αγώνα ετοιμάζουν απόβαση σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετα νησιά οι ομάδες ποδοσφαίρου και μπάσκετ, αυτό το Σαββατοκύριακο.

Η ομάδα ποδοσφαίρου σε έναν αγώνα που αν κρίνεις από τις στατιστικές (δεν έχουμε ούτε καν ισοπαλία στο νησί των Φαιάκων) είναι εκ προοιμίου δικό μας, δεδομένων όμως των απουσιών και της  γενικότερης βαριάς ατμόσφαιρας που υπάρχει στους κόλπους της ομάδας το τελευταίο διάστημα, κάνουν το παιχνίδι αμφίρροπο.
Πίστη μου είναι πως αν οι παίκτες δείξουν στον αγωνιστικό χώρο το πάθος που έδειξαν στον αγώνα με τα Γιάννινα, θα τραγουδούν χαρούμενοι στο ταξίδι της επιστροφής.

Στη Ρόδο πάλι, την Κυριακή (17/02), η ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου, δεν πάει να αποδείξει τίποτα. Ξέρει, όπως κι όλοι μας, ποιά είναι και τι μπορεί να καταφέρει. Ο Κολοσσός είναι ένας πάντα επικίνδυνος αντίπαλος, ειδικά στην έδρα του, αν όμως 'πιάσουμε' το παιχνίδι μας, η κατάκτηση του ροζ φύλλου θα είναι απλά μια τυπική διαδικασία.

Τρίτο νησί, η Χίος, κατεβαίνει στη Νέα Σμύρνη με στόχο τη νίκη. Είναι σίγουρα ένας δυνατός αντίπαλος, ο αγώνας όμως κρίνεται στη πισίνα κι όχι στον βαθμολογικό πίνακα.

Καλή επιτυχία λοιπόν στις δυο Κυανέρυθρες αποβάσεις μας και στην ομάδα πόλο στη πόλη μας. Μακάρι το βράδυ της Κυριακής να μας βρει σεληνιασμένους από υπερπολίτιμες νίκες.

Περιμένουμε ενημέρωση

Κυρίες μου, κύριοι και αγαπητοί μου Πάνθηρες, θα αρχίσω διευκρινίζοντας ότι θεωρώ πως αντιπροσωπεύω τον μέσο Πανιώνιο φίλαθλο. Το αιτιολογώ αμέσως :

α. Η αγάπη μου για τον σύλλογο είναι αδιαμφισβήτητη. Γεννήθηκα μέσα στο γήπεδο αφού ο πατέρας μου με 'μπόλιασε' με το μικρόβιο από μικρό.
β. Φυσικά δεν υπήρξα ποτέ "και" κάτι άλλο, όπως θεωρώ βλακείες τα τύπου 'είμαι "και" Πανιώνιος'. Ή είσαι Πανιώνιος φίλε μου ή τράβα κατά λεωφόρο ή λιμάνι μεριά κι άδειασέ μας τη γωνιά.
γ. Βρίσκομαι με κάθε ευκαιρία στο γήπεδο, ποδοσφαίρου, μπάσκετ και ερασιτέχνη όποτε και αν μπορώ. Όλοι γνωρίζουμε πως όσο αυξάνουν οι υποχρεώσεις μειώνονται οι προσωπικές στιγμές, όσο όμως μεγαλώνουν τα παιδιά μου το ισορροπώ, μπολιάζοντάς τα κι αυτά με τη σειρά μου. Έτσι είμαι στη φάση που σιγά σιγά αυξάνω ξανά τις παρουσίες μου.
δ. Οι γνώσεις μου για τα δρώμενα του συλλόγου (κι εδώ μπαίνω στο θέμα μου) δεν είναι περισσότερες από του μέσου φιλάθλου, που ούτε "μέσα στα πράγματα" βρίσκεται, ούτε όμως κι απομονωμένος σε μια γωνιά. Ρουφάω κάθε είδηση, αρβύλα, φήμη και προσπαθώ όπως όλοι μας, να βγάλω ένα κάποιο νόημα. Να αποστάξω την αλήθεια και να βρω το γιατί σε κάθε κίνηση.

Η σταγόνα που ξεχείλησε το ποτήρι της μη ενημέρωσης, ήταν η είδηση της μετακίνησης του Βασίλη Ρόβα στον Απόλλωνα Σμύρνης.
Μην παρεξηγηθώ, εύχομαι τα καλύτερα και στον Βασίλη μα και στον Απόλλωνα που μαζί με μας είναι η μόνη πραγματικά προσφυγική ομάδα, ιδρυθείσα στην Σμύρνη κι όχι σε κάποιο πατάρι Αθηναϊκού καταστήματος αθλητικών ειδών, όταν όμως πέφτουν ειδήσεις σαν βόμβα στο διαδίκτυο, θα έπρεπε κάποιος, κάποιος λέω, να πάρει θέση.

Τα ατοπήματα πολλά, η φυγή Σπυρόπουλου, η φυγή δύο ταλαντούχων νέων σε λιμάνι και Αγγλία, η περίπτωση κορτιζόνης του Ρόκα, η μη χρησιμοποίηση Όμο και Σιδεράκη μέχρι τελικής αποδέσμευσης. (Να θυμίσω την παρουσία και των δύο στον περσινό αποκλεισμό του ΠΑΟ μα και στη γενικότερη εικόνα τους) και έρχεται σαν κερασάκι στην τούρτα ο Ρόβας.
Κι όλα αυτά ενώ βλέπουμε την ομάδα να ταλανίζεται από απουσίες, (τραυματισμών, καρτών) που είναι μεν στο πρόγραμμα, χωρίς να έχουμε όμως αντικαταστάτες.

Περιμένω κάποιον, κάποιον λέω, επίσημα από την ομάδα να πάρει θέση για τα όσα συμβαίνουν ή και πρόκειται να συμβούν.
Πρέπει η επίσημη ΠΑΕ να "εκτεθεί" μπροστά στον κόσμο της, στον μέσο Πανιώνιο φίλαθλο που καλείται να γεμίσει τις εξέδρες, και να αιτιολογήσει τα όσα συμβαίνουν.
Δόξα το Θεό, και εβδομαδιαίο φύλλο έχουμε, και ιστοσελίδες για να αναρτηθούν οι όποιες επίσημες ανακοινώσεις, (και φυσικά δεν εννοώ την παραμελημένη επίσημη ιστοσελίδα).

Οψόμεθα.

ΥΓ. Έγραψα την Κυριακή για την άτυχη στιγμή του Λεωνίδα και την μη συγκράτηση των νεύρων παρόλη την εμπειρία του. Αφού όμως αργότερα παρακολούθησα τις φάσεις από κοντά (τηλεοπτικά), και όλοι, όχι μόνο Πανιώνιοι, παραδεχτήκαμε την αδικία, οφείλω να του ζητήσω συγνώμη.
Ναι, η εμπειρία πρέπει να συγκρατεί τα νεύρα, όταν όμως σε 'πατάνε' αντίπαλος, διαιτητής και επόπτης δεν επιτρέπεται να σε σταυρώνουν και οι φίλοι.

Κι άλλη τσάμπα ήττα

Μαράζι το 'χω να χάσω από έναν ανώτερο αντίπαλο που έπαιξε καλύτερα από μένα και κέρδισε.
Περιμέναμε όλη την εβδομάδα τον φορμαρισμένο ΠΑΣ να έρθει στο Ναό και να διεκδικήσουμε τη νίκη παλληκαρίσια.
Αντ' αυτού, από τα Γιάννινα μας έστειλαν μια αρμαθιά παγούρια, άδεια κι έτοιμα να τα γυρίσουμε πίσω γεμάτα με γκολ.

Μια κακιά στιγμή θα το πω κι ας ανήκει ο Λεωνίδας στους λιγοστούς έμπειρους παίκτες που διαθέτει η ομάδα. Το αποτέλεσμα όμως παραμένει αρνητικό από την μη συγκράτηση των νεύρων του.
Δεν είναι ότι χάσαμε έναν αγώνα όπου ούτε καν η ισοπαλία άξιζε στον αντίπαλο, είναι πως μέσα στον κυκεώνα των απουσιών που μας βαραίνουν, θα χάσουμε και τις δικές του υπηρεσίες στους επόμενους αγώνες. Κι αυτό για μένα είναι το βασικότερο. Δεν έχουμε δα και τον τρελό πλουραλισμό στα σέντερ φόρ.

Η ομάδα κατά τ' άλλα έπαιξε με περίσσιο πάθος, γι αυτό άλλωστε και δικαίως καταχειροκροτήθηκε μετά το τελευταίο σφύριγμα.  Κάποιες μεμονωμένες γκ(ρ)ίνιες που άκουγα κατά τη διάρκεια του αγώνα και ενώ παίζαμε με αριθμητικό μειονέκτημα, μοιράζαμε όμορφα πάσες και δείχναμε ισάριθμοι στο χορτάρι, μου επιβεβαιώνουν τη γνώμη πως πολλοί συνΠανιώνιοι βλέπουν άλλο ματς από μένα, ή ίσως εγώ βλέπω άλλο μάτς απ' αυτούς, τεσπα.

Αν οι Γιαννιώτες δε, επέλεγαν κοσμιώτερα συνθήματα, θα είχαν τα συγχαρητήριά μου για την παρουσία τους. Επειδή όμως διάλεξαν τα συγκεκριμένα, είναι επιεικώς κατάπτυστοι.
Δεν μπορώ όμως να δικαιολογήσω σε κανένα σημείο και τη δική μας μούγκα. Έστω και αυτοί οι χίλιοι δεν επιτρέπεται να σκεπάζονται από πενήντα παγουράδες.

Κοιτάμε μπροστά. Πάμε Κέρκυρα τώρα. Ελπίζω να μην σπάσει κι άλλη παράδοση εκεί, και τέλος πάντων να δούν κι οι παίκτες τις προσπάθειές τους να καρποφορούν, όχι όπως σήμερα.

Πρωί Σαββάτου

Χαλαρό καφεδάκι στο κυλικείο του 'Ανδρέας Βαρίκας' είχε το Σαββατιάτικο πρωϊνό.
Στην παρέα η Κυανέρυθρη Πλατεία μαζί μ' ένα σκέτο Ελληνικό, τη στιγμή που τα πιτσιρίκια έριχναν κάποιο δυνατό σουτ με την μπάλα του μπάσκετ ρίχνοντάς την στην τιμημένη "3" και τρέχοντας σαν μελλοντικοί Πάνθηρες να την μαζέψουν πάλι.

Ο καιρός μια ομορφιά, μακάρι και αύριο να έχουμε τον ίδιο, σε πείσμα των μετεοανθρώπων που βλέπουν βροχές στη μαγική τους σφαίρα.
Η ώρα πέρναγε νωχελικά κι αυτή, αφού οι τρεις περίπου ώρες που καθήσαμε μοιάσαν, ευτυχώς, σαν ολόκληρη μέρα καταρρίπτοντας το θέσφατο, πώς όταν περνάς καλά, οι ώρες τρέχουν.

Κάποια κινητικότητα από την φυσούνα των αποδυτηρίων προς τον κυανέρυθρο πάγκο μου έδωσαν προς στιγμή την ελπίδα ότι θα χάζευα και λίγη προπόνηση, που δυστυχώς δεν έγινε.

Πλησίαζε δυόμιση και φανταζόμουν την ίδια ώρα αύριο. Τον Πανιώνιο κόσμο να κατακλύζει το γήπεδο, να γεμίζει τις εξέδρες, να φωνάζει το όνομα της αρρώστιας του ρυθμικά, δίνοντας ώθηση στην ομάδα να 'μασήσει σίδερα' απέναντι στον αντίπαλο, αφήνοντάς του μηδαμινές πιθανότητες για το όποιο θετικό αποτέλεσμα.

ΠΑΣ Γιάννενα αύριο, άλλοι μετά. Κάθε αγώνας έχει τη δική του σημασία. Την δική του αριθμητική, μαζεύοντας πόντους σ' αυτό το εκ βάθρων σάπιο πρωτάθλημα.

Καλή μπάλα Πανιωνάρες μου, καλή μπάλα πάνω απ' όλα. Στα πόδια σας είναι !

ΠΑΝΙΩΝΑΡΑ Σ' ΑΓΑΠΩ !

Μετά τον περίπατο στο Περιστέρι είχαμε μιά μεγάλη ευκαιρία να κάνουμε άλλον έναν στο Μαρούσι αλλά την χάσαμε.

Τα καταφέραμε να ηττηθούμε τελικά κι από αυτή την ΑΕΚ, που βλέπουμε όλοι, ότι φέτος το μόνο που μπορείς να της καταλογίσεις αγωνιστικά, είναι μια φιλότιμη προσπάθεια. Κάναμε μάγκες τους ανύπαρκτους. Μπήκαν λίγο φουριόζοι στο πρώτο μισάωρο και σαστίσαμε.
Λάθη επί λαθών. Κέντρο πουθενά. Κατοχή, ποιά κατοχή; και τελικές προσπάθειες μηδέν.

Γιατί βρε γλυκά μου παιδιά αφού έχετε δείξει σε παιχνίδια με δυνατούς αντιπάλους ότι μπορείτε να ανταπεξέλθετε στην πίεση. Για ποιό λόγο να σας φοβίσει τούτη δω η ΑΕΚ;
Αν παίζαμε από την αρχή του παιχνιδιού όπως στο δεύτερο ημίχρονο, θα είχαμε φύγει, χαλαρά, με μια τριάρα που ειδικά μέσα στο ΟΑΚΑ, θα είχε ιδιαίτερη σημασία για όλους.

Η μεγάλη μου απορία θα παραμείνει, τι είπε ο Ελέ μέσα στα δεκαπέντε λεπτά του ημιχρόνου, και βγήκαμε στο δεύτερο ημίχρονο άλλη ομάδα, παλέψαμε στο κέντρο, μειώσαμε αισθητά τα λάθη, κάναμε τελικές, είχαμε δοκάρι και φέραμε το ματς εκεί που έπρεπε να είναι από το πρώτο λεπτό.
Δικό μας.

Και να έβλεπα ένα παιχνίδι όπου υστερούσαμε σε κάτι από τον αντίπαλο, να καταπιώ την ανωτερότητά του και να δεχτώ την ήττα. Εδώ όμως, στραβοκατάπια. Ήμασταν καλύτεροι. Χάσαμε από την αδράνεια του πρώτου 30λεπτου και τα αλλεπάληλα λάθη.

Κοιτάμε πάντα μπροστά. Πάμε για τον ΠΑΣ. Eύχομαι με λιγότερες απουσίες.
Tο κεφάλι ψηλά, τα δόντια σφιχτά.

ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ
ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΩ ΤΙΠΟΤΑ
ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ

Με ψυχή και ... αρχηγό

Επιτέλους, έσπασε το ρόδι και στο ναό.
Μάλιστα απέναντι σε μια πολύ φορμαρισμένη, τον τελευταίο καιρό, ομάδα της Λιβαδειάς δείξαμε ψυχή με αποθέματα μέχρι το τελευταίο λεπτό, όμορφες φάσεις και το ουσιαστικότερο, νίκη.

Μια νίκη που την είχαμε τόση ανάγκη, οι παίκτες φυσικά περισσότερο αφού με τα συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα, σε κάθε ματς έβγαιναν στο τεραίν με όλο και πιο βαριά πόδια.

Το ίσως λίγο ανορθόδοξο παιχνίδι σε κάποιες στιγμές που παρακολουθήσαμε, θα το αιτιολογήσω στις νέες παρουσίες και θα εξαλειφθεί με τον καιρό, όσο θα παίρνουν παιχνίδια στα πόδια τους και θα ΄δένουν΄ με την υπόλοιπη ομάδα.

Ένα καλοσώρισμα στα νέα παιδιά που θα φορέσουν την βαριά φανέλα του συλλόγου μας και έδειξαν, τουλάχιστον από τις πρώτες τους δηλώσεις, ότι έχουν σκοπό να την τιμήσουν. Καλή μπάλα και επιτυχίες.

Μπράβο φυσικά και στον Ελέ που 'σταυρώθηκε' παντοιοτρόπως για πολύ καιρό.

Πάμε για την ΑΕΚ τώρα, με άλλη ψυχολογία, με νέο αίμα.

Πάμε για ψηλότερα.
Πάμε για τη νίκη.
Πάμε ...