Ένα Σαββατοκύριακο ακόμη που θα έμοιαζε εφιαλτικό για την Πανιώνια οικογένεια αν το μπασκετικό τμήμα δεν έσωζε την παρτίδα στο φινάλε του.
Ίντριγκες, παρασκήνια, αποδόσεις, στοιχήματα, κι ένας αγώνας "ζω-πεθαίνω" σε μια πίστα που γλιστράει σε κάθε στροφή από τη (σούπερ) λίγδα.
Παίξαμε έναν (ευτυχώς όχι υπέρ πάντων) αγώνα, ίσως όχι με το ίδιο μυαλό των τριών τελευταίων, αξίζοντας όμως μια ισοπαλία που για γνωστούς, κλασικούς πια λόγους, απλά δεν ήρθε.
Δεν θα αναλωθώ στα πως και τα γιατί. Λίγο πολύ όλους μας έχει κουράσει να αναλύουμε γνωστές προαποφασισμένες αιτίες.
Ένα μεγάλο μπράβο στον Παναγόπουλο και στο τιμ για την προσπάθειά τους.
Η Πανιωνάρα, σε πείσμα πολλών (μα τι λέω, σε πείσμα ΟΛΩΝ) θα είναι εδώ και του χρόνου.
Παίρνουμε ανάσες και πάμε για Αστέρα, Βάζελο. Αν το πιστέψουμε, τα έχουμε και τα δυο.
Δουλειά και ξεκούραση για δεκαπέντε μέρες και το νου σας. ΟΛΟΙ ΣΑΣ ...
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόουτς και τους μπασκετικούς πάνθηρες που στα δύσκολα ΣΚ ... μας δίνουν χαρές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου