Η μέρα ιδανική. Ο καιρός στα κέφια του κι ας παραμονεύει ο γδάρτης στη γωνία. Ο αγώνας ξεκινάει σε περίπου μιάμιση ώρα. Πηγαδάκια στα εκδοτήρια, στο Νίκο, στο Σμυρνιό. Τα εισιτήρια από νωρίς στη τσέπη (μην πάθουμε κανένα χουνέρι όπως τότε με τον ΠΑΟΚ που χάσαμε μισό ημίχρονο).
Με σουβλάκι και μπύρα στης Κατερίνας και στου Κώστα παρακολουθούσα τα βλέματα γύρω μου προσπαθώντας να καταλάβω με ποιά ψυχολογία κατέβαινε ο κόσμος για το παιχνίδι. Κάποιοι λιγάκι μαγκωμένοι, όχι άδικα. Οι περισσότεροι με την βεβαιότητα της νίκης. Όλοι όμως χαμογελαστοί.
Ότι κι αν γινόταν σήμερα το τρίποντο ήταν μονόδρομος. Το ξέραμε όλοι. Απλά περιμέναμε το εναρκτήριο λάκτισμα για να δούμε την αρρώστια μας να ξεδιπλώνεται μπροστά μας.
"Με συνοπτικές διαδικασίες Κρέμα.", είπα στον Κώστα σφίγγοντάς του το χέρι.
"Φάγαμε, κερδίζουμε, γυρνάμε σπίτι"
Τα υπόλοιπα τα έγραψε ο τηλεοπτικός φακός και φυσικά η ιστορία.
ΥΓ. Δυστυχώς, το ... παιδικό εισιτήριο δεν προσέλκυσε τον αναμενόμενο κόσμο. Ίσως έχουν κάποια δίκια. Ίσως περιμένουν απαντήσεις, δηλώσεις, θέσεις. Μάλλον το copy-paste δηλώσεων των παικτών στην Πλατεία του προηγούμενου Σαββάτου δεν έπεισαν ως ... επίσημη ανακοίνωση. Δείτε το παιδιά.
ΥΓ2. Ο κος Σπάθας στο δεύτερο ημίχρονο, παρέα με τον βοηθό από την πλευρά της '2', προσπάθησε να μιμηθεί τον Ζουγανέλη και την κλασική του πια φράση "το ματς γυρίζει".Δεν πειράζει παιδιά, την επόμενη φορά. Έχετε αποδείξει τόσες φορές τι αξίζετε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου