Show Must Go On

Η χρονιά φεύγει και μόνο οι αναμνήσεις μένουν.
Αναμνήσεις όμορφες, από το ανέλπιστο ξεκίνημα της ομάδας μας.
Αναμνήσεις άσχημες, από το επίσης ανέλπιστο τελείωμα του πρώτου γύρου και έναν αποκλεισμό.
Αναμνήσεις, άλλες καλές, παικτών που βρίσκουν το δρόμο τους και θα συνεχίσουν την καριέρα τους στα Ευρωπαϊκά σαλόνια, άλλες κακές, παικτών που μόλις έδειξαν την αξία τους τραυματίστηκαν και χάνουν το υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου.
Άλλες γλυκιές όπως οι συνεχείς προσπάθειες και η πίστη των παιδιών για το νέο χρόνο και τις επιτυχίες που σε αυτόν θα φέρουν, άλλες πικρές από συμπεριφορές αχάριστες και εγωιστικές που δεν αξίζει καν ν' ασχοληθούμε.

Φεύγει λοιπόν ο χρόνος παίρνοντας μαζί του πίκρες, χαρές, ασχήμιες κι ομορφιές, αφήνοντας θέση για νέες, με την ελπίδα πως θα τις διαμορφώσουμε με τέτοιο τρόπο ώστε σε 365 μέρες από σήμερα όταν θα κάνουμε πάλι ταμείο, οι καλές να είναι πολύ περισσότερες και πιο ουσιαστικές. Με την προσπάθεια όλων μας θα γίνει αυτό.

Όλοι χρειαζόμαστε. Όλοι με θετική σκέψη και καλοπροαίρετη κριτική μπορούμε να σπρώξουμε το σύλλογο πολύ ψηλότερα. Εκεί που του αξίζει να βρίσκεται.
(και καμιά χιλιάδα παραπάνω εισιτήρια δεν θα ήταν άσχημα για αρχή.)


Καλή χρονιά λοιπόν σε όλους μα και σε καθέναν ξεχωριστά,
Παίκτες, τεχνικό team, διοίκηση, Πάνθηρες, Λέσχη Φίλων, Ίωνες, Πανιώνια Νέα, Κυανέρυθρα Νέα, Κυανέρυθρη Πλατεία.

Ευτυχισμένο το 2013
με επιτυχίες,
με νίκες.
Show Must Go On

What's up Τσακ ...

Άρχισαν πάλι τα σχόλια για τον Κων/νο Τσακίρη. Τσακ έλα, Τσακ φύγε, Τσακ ξαναπάρε την ΠΑΕ, Τσακ ποιός είσαι και μιλάς.
Ο Τσακίρης είναι ένας άνθρωπος που έδειξε έμπρακτα την αγάπη του για τον Πανιώνιο. Το έκανε βάζοντας τα χρήματά του και αφήνοντας παρακαταθήκες στην ομάδα. Το Απήλιον μόνο φτάνει. Ο διακανονισμός που έγινε πριν λίγες μέρες δείχνει επίσης ότι ο Πανιώνιος είναι ριζωμένος βαθιά μέσα στην καρδιά του παρότι πρίν φύγει, κακήν κακώς, απ' την ομάδα, κάποιοι του έβριζαν το σπίτι. Σε ποιόν αλήθεια θα το έκαναν αυτό και δεν θα έριχνε, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μαύρη πέτρα πίσω του. Θα μπορούσα να αναφέρω και τα προσχέδια για το νέο Ναό που κόστισαν επίσης ένα σκασμό λεφτά, για να μείνουν για πάντα εκεί. Φωτομακέτες.

Ο ... Τσακ λοιπόν, έγινε τώρα αλκοολικός, άχρηστος, δεν δικαιούται δια να ομιλεί, και τέλος πάντων, διαβάζω σε σχόλια, ή ας πάρει πάλι την ΠΑΕ ή καλύτερα να μην ξαναμιλήσει (!!!)
Δηλαδή, αυτό τουλάχιστον καταλαβαίνω εγώ, αν είναι να συνεχίζει να βάζει τα ωραία του λεφτουδάκια στον σύλλογο, μας κάνει, αν όχι, να σκάσει.
Κάτι δεν μου λέτε καλά βρε παιδιά. Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος, δεν γίνεται.

Λάθη. Κι ο ίδιος ξέρει καλά πιστεύω ποιά και πόσα έχει κάνει. Ο μόνος όμως που δεν κάνει λάθη είναι αυτός που δεν έκανε τίποτα.

Εν κατακλείδι, ένας άνθρωπος που έχει προσφέρει, ότι τέλος πάντων πρόσφερε στην ομάδα δικαιούται καλύτερη μεταχείρηση, μια κάποια αναγνώριση, αντί αυτού του οχετού σχολίων.

Όπως δεν ταιριάζει η μιζέρια σε τούτο τον σύλλογο, έτσι δεν του πάει κι η αχαριστία. Με λύπη μου όμως τον τελευταίο καιρό διαπιστώνω μοναχά αυτά τα δύο να κυριαρχούν στις τάξεις της ομάδας μας.

Αν συνεχίσουμε έτσι, σε πολύ λίγο χρόνο, δεν θα μιλάμε για την Ιδέα, την Ομαδάρα, την Πανιωνάρα μας, παρά μόνο για κουτσομπολίστικες αρλούμπες, κλίκες, μικροπρέπειες, λιποψυχία κι έναν κάποτε μεγάλο Πανιώνιο που ... διηγώντας τον να κλαίς.

Περαστικά μας...

Το τέλος του κόσμου

Κάτι λιγότερο από δώδεκα ώρες έμειναν μέχρι να τελειώσει το μαρτύριο τούτο επί της γης και όπως φαίνεται οι απανταχού Πανιώνιοι δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει αν μας φταίει ο Ελέ με τα πειράματά του, η διοίκηση, η ανέχεια, οι θερμόαιμοι οπαδοί που μέσα από την αγάπη τους φορτώνουν τον σύλλογο με χιλιάδες ευρώ φέσια, οι παίκτες που είναι άπειροι και απλήρωτοι, οι απανωτές ήττες, ο αποκλεισμός από το κύπελλο, ο στόχος της παραμονής.

Γεγονός.
α. Η ομάδα έκλεισε το πρώτο μισό με εικοσιέναν βαθμούς, στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας.
β. Σε κανέναν μας δεν αρέσουν οι ήττες (ούτε στον Ελέ, ούτε στους παίκτες).
γ. Χάσαμε παιχνίδια που θα μπορούσαμε να έχουμε πάρει.
δ. Κερδίσαμε παιχνίδια που θα μπορούσαμε να έχουμε χάσει.
ε. Οι διαιτησίες σε κρίσιμα παιχνίδια (ΠΑΟΚ, ΟΣΦΠ) κάναν καλά τη δουλειά τους.
ζ. Θα μπορούσαμε να έχουμε πάει καλύτερα.
η. Θα μπορούσαμε να έχουμε πάει χειρότερα.

Η πορεία της ομάδας σε γενικές γραμμές είναι καλή. Η βαθμολογική της θέση το μαρτυρεί, όχι εγώ.
Δεν ήρθε το τέλος του κόσμου με τέσσερεις συνεχόμενες ήττες κι έναν αποκλεισμό από το κύπελλο.
Έχουν δει χειρότερα τα μάτια μας.
Είχαμε μεγαλύτερες προσδοκίες μετά το αφηνιασμένο ξεκίνημα και πέσαμε απότομα αλλά τίποτα δεν τελείωσε. Έχουμε άλλα τόσα μπροστά μας, και θα γίνουν άλλες τόσες αλλαγές συναισθημάτων, άλλες τόσες υπερβάσεις και νίκες, άλλα τόσα λάθη και ήττες.
Όχι λοιπόν. Δεν νοιώθω καμία ντροπή που με φόνευσε ο Φωστήρας. Μαγκιά του. Άλλωστε είμαι κι εγώ, ως Πανιώνιος, ένας γίγαντας.
Όχι δεν θα αλλάξω ομάδα για να πανηγυρίσω τίτλους, ξέρω πολύ καλά γιατί είμαι Πανιώνιος. Γιατί όποτε πανηγυρίζω έναν, έστω κάθε είκοσι χρόνια, η μέθη κρατάει για άλλα τόσα.
Μαθαίνω από τα λάθη μου κι είμαι έτοιμος να πανηγυρίσω την επόμενη επιτυχία της ομάδας μου με το νέο έτος.
Μέχρι τότε, θα γράφω, όπως όλοι σας, το μακρύ μου και το κοντό μου για όσους αρέσω και για όσους σπάω νεύρα, ότι κάνει δηλαδή κάθε Πανιώνιος που σέβεται την ψυχασθένειά του.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους.

Πολύ σκληρός για να πεθάνει

Πολύ σκληρός για να πεθάνει αποδείχθηκε ο Απόλλωνας Πάτρας που κατάφερε να στείλει το παιχνίδι σε δύο παρατάσεις πριν τελικά καμφθεί η αντίστασή του από το σύνολο του Ιστορικού, το οποίο πια δείχνει να βρίσκει για τα καλά τα πατήματά του.
Αμφότερες οι ομάδες, μας χάρισαν τρία φανταστικά δεκάλεπτα και μονομαχίες που δεν βλέπουμε συχνά στα Ελληνικά παρκέ.

Ο Πανιώνιος, έχοντας σαφώς καλύτερο σύνολο, όποτε έπαιρνε το παιχνίδι στα σοβαρά ανέβαζε τη διαφορά όχι όμως σε επίπεδα που να του εξασφαλίσουν μια εύκολη νίκη με αποτέλεσμα ο αντίπαλος να πλησιάζει σε όποια λάθη της ομάδας μας.

Μόλις στη δεύτερη παράταση πέρασε για πρώτη φορά ο αξιόμαχος Απόλλωνας μπροστά στο σκόρ, με τέσσερις πόντους μάλιστα, κι εκεί πιστεύω κάτι μας ταρακούνησε. Σοβαρευτήκαμε, αρχικά μ' ένα 6-0 σερί ξαναπήραμε το προβάδισμα και έχοντας σωστές τοποθετήσεις στην άμυνα καταφέραμε να τελειώσουμε το ματς ανεβάζοντας στις 8 τις νίκες μας.

Το μόνο μεμπτό σημείο είναι πως αν καταφέρναμε να καθαρίσουμε το παιχνίδι νωρίτερα θα ήμασταν πιο ξεκούραστοι για το ματς της Τετάρτης. Δεν μπορείς όμως να τα έχεις όλα δικά σου.
Τέλος καλό, όλα καλά. Πάμε για τον ΠΑΟ τώρα.
Γερά. Δυνατά. Με τσαμπουκά.

Δια χειρός Σπάθα

Μπήκαμε στο γήπεδο να κοντράρουμε τον (ισόβιο) πρωταθλητή. Οι διαφορές των ομάδων μεγάλες μια κι ο ΟΣΓΠ βγάζει στο γήπεδο μια ομάδα που πλησιάζει τα 80 εκ. ενώ εμείς πιτσιρίκια με ψυχή, καρδιά και τσαμπουκά.
Κι εκεί που λες, αν παίξω σοβαρά θα παλέψω για το καλύτερο, ενώ πάλι αν παίξει ο 'ισόβιος' σοβαρά θα φύγω με καμιά τεσσάρα, αρχίζει η σφυρίχτρα να συμπεριφέρεται περίεργα. Κόρνερ μας να δίνονται άουτ, άουτ του ΟΣΓΠ να σφυρίζονται κόρνερ, κάθε επαφή με παίκτη τους να δίνεται φάουλ ενώ κάθε γκρέμισμα παίκτη μας να λέει 'παίζεται'.
Παρόλα αυτά πήραμε το πάνω χέρι. Δεν παρουσίασαν και τίποτα σοβαρό στο χορτάρι. Ήταν επιθετικοί φυσικά αλλά στην άμυνα τρύπιοι. Έτσι ήρθε και το πρώτο γκολ στο 25. Η ομάδα έπαιζε καλύτερα, ο ΟΣΓΠ έψαχνε να βρει, ανεπιτυχώς, τον όποιο του εαυτό, κι ο Σπάθας το ... βιολί του.
Πολύ λίγα λεπτά μετά την επίτευξη του τέρματος, και πριν προλάβουμε να προσπαθήσουμε για κάτι παραπάνω, ήρθε το δώρο. Μια κακή στιγμή, το πόδι του Σπυρόπουλου πάει να διώξει και στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα μας.
Τελειώνει το πρώτο ημίχρονο με το σκορ ισόπαλο με μόνο πρωταγωνιστή τον Πανιώνιο αφού καταφέραμε να παραμερίσουμε και την διαιτησία. Κάτι που δεν καταφέραμε στο δεύτερο.
Ο Σπάθας φαίνεται το πήρε προσωπικά και έδειξε ότι ένας είναι ο πρωταγωνιστής στο θέατρο σκιών που ακολούθησε με καραγκιοζοπαίκτη τον ίδιο, φιγούρες τους αντίπαλους παίκτες και θεατές τους δικούς μας παίκτες και φυσικά όλους εμάς στις κερκίδες.
Το τι ακολούθησε ανήκει ήδη στην ιστορία.

Η ομαδάρα σήμερα έδειξε ότι δεν παίζουν τα εκατομμύρια μπάλα αλλά η ψυχή, κάνοντας με την απόδοσή τους, τους 'ισόβιους' να δείχνουν τόσο λίγοι.
Και μόνο η στιγμή που ο ΟΣΓΠ πριν την αρχή του δευτέρου ημιχρόνου κάνει αλλαγή βάζοντας δεύτερο επιθετικό, ήταν το highlight του ματς.
Θα έχει κατηφόρα στη Ν.Σμύρνη (Γιάνκοβιτς) κι αυτό το ξέρανε καλά, γι αυτό είχαν κι ένα plan B, αν παρουσιάζονταν ανίκανοι, όπως κι έγινε, και το εναλλακτικό σενάριο μπήκε σε εφαρμογή.

Κάντο όπως το 2002

Πάνε δέκα χρόνια (10-02-2002) από την τελευταία 'κηδεία' του Ολυμπιακού στη Νέα Σμύρνη.

Το ματς άρχισε με τον χειρότερο τρόπο αφού μόλις στο 3ο λεπτό ο Αλέξανδρής βρήκε τα δίχτια μας και πανηγύρισε με τους (είχαν τότε) φιλάθλους του ΟΣΦΠ το γκολ. Το βράδυ έδινε υποσχέσεις για έναν άνετο ερυθρόλευκο περίπατο και μάλιστα με μεγάλο σκορ. Στην πλατεία όμως ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα κι εμείς το γνωρίζουμε τόσο καλά, στο πετσί μας, αυτό !

Οι ανυποψίαστοι όμως φίλαθλοι του ΟΣΦΠ που από μόλις στο 3, άρχισαν να τραγουδάνε, είδαν την ομάδα τους να ισοφαρίζεται στο 25 με τον Σίλιακ, έξι λεπτά αργότερα, στο 31, τον Βλτσεκ να δίνει το προβάδισμα στον Ιστορικό με 2-1, και σε άλλα 12 λεπτά, στο 43, πάλι ο Βλτσεκ να κάνει το 3-1 που έμελε να είναι και το τελικό σκορ αφού το δεύτερο ημίχρονο είχε καθαρά διαδικαστικό χαρακτήρα.

Σαν χθες το θυμάμαι και έχω μια τεράστια λαχτάρα (όχι για νεσκουίκ) αλλά για μια κηδεία στον Ολυμπιακό. Πόσο μου έχει λείψει. ΠΑΟ και ΑΕΚ έχουμε ευλογήσει μέσα σ' αυτή τη δεκαετία. Κάποια στιγμή θά 'ρθει και πάλι η σειρά του ΟΣΦΠ.
Γιατί όχι το Σάββατο ;
ΠΑΝΙΩΝΑΡΑ μου, κάντο όπως το 2002 !!!

ΥΓ. Στατιστικό άνευ σημασίας (όπως όλα τα στατιστικά άλλωστε). Ο τερματοφύλακας που τότε του είχαμε φορτώσει τα τρία γκολάκια, είναι σήμερα ο προπονητής μας !

ΥΓ2. Επίσης αδιάφορη πληροφορία αλλά ... ήταν το ωραιότερο δώρο γεννεθλίων που μου έχουν κάνει ποτέ ! 

Και λίγα ήταν...

Λυπάμαι που το λέω αλλά το σκορ θα μπορούσε να γράφει μέχρι και 7, αν οι Ξανθιώτες είχαν λίγη τύχη παραπάνω. Τι έφταιξε, ο κάθε ένας θ' αρχίσει πάλι να σταυρώνει όποιον βρει μπροστά του, όποιον έχει απωθημένα, όποιον φταίει κατά την γνώμη του.
Είδαμε όλοι ακριβώς το ίδιο το οποίο είναι αδιαπραγμάτευτο, το θέμα είναι πως ο κάθε ένας αντιλαμβάνεται αυτό που θέλει. Δεν ξεκινήσαμε μουδιασμένα όπως σε προηγούμενα ματς. Δεν είχαμε όμως και το πάθος για τη νίκη το οποίο ο αντίπαλος είχε με το παραπάνω και το απέδειξε. Με το εκκωφαντικό 4-0.

Πιστέψαμε τελικά σε κάτι που δεν υπήρχε; Δε νομίζω. Αυτό που όλοι είδαμε στα πρώτα ματς ήταν πραγματικότατο. Μας πήρε από κάτω. Μια ο τραυματισμός του Λαμπρόπουλου, μια τα νέα για τον Ρόβα και βρισκόμαστε χωρίς δυο στυλοβάτες σε άμυνα και κέντρο (χωρίς να θέλω να υποτιμήσω την προσπάθεια των άλλων παιδιών).
Έχω επίσης αρχίσει να πιστεύω πως και κάποιες σκέψεις-επιλογές του Ελέ δεν του βγαίνουν. Ας πούμε σήμερα, ήθελε να δει την μετά-Ρόβα εποχή. Ήταν ανάγκη απόψε να το τσεκάρεις αγόρι μου;
Δες το κάποια άλλη φορά. Για δυο αγώνες ακόμη έθεσε εαυτόν στη διάθεσή σου. Γιατί το 'φτύνεις' το παλικάρι !

Θέλουμε επειγόντως αλλαγή στρατηγικής. Αυτό το "στόχος παραμονής" έχει καταντήσει αηδία. Πάρτε το χαμπάρι. Ο πήχυς πρέπει να μπαίνει πάντα πολύ ψηλότερα από αυτό που θέλεις ουσιαστικά να πετύχεις. Διαφορετικά είσαι χαμένος. Δεν έχεις πραγματικό στόχο. Είσαι του σκεπτικού, ότι έρθει κι όπως έρθει.

Ας σοβαρευτούμε. Όλοι. Εσείς αλλάξτε στρατηγική, στόχους, επιλογές.
Κι εμείς. Όποια σχόλια ας είναι για το καλό της ομάδας. Ας είναι επικοδομητική κριτική.

Στις χαρές Πανιώνιος, στις λύπες Πανιωνάρα.

Έρχεται ο γαύρος τώρα. Μπάλα είναι και γυρίζει. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να τον υποδεχτούμε με το μαντήλι της Μαρινέλλας λίγο πρίν τραγουδήσει το 'άνοιξε πέτρα'.
Πανιώνιος και μοιρολάτρης δεν ταιριάζει.

Γερά. Δυνατά. Με τσαμπουκά (όχι όπως απόψε δηλαδή...)

Επιχείρηση "Ξάνθη"

Και τώρα στη Ξάνθη.
Πάμε στην ακριτική πόλη για να επιστρέψουμε στις νίκες.
Δεν είναι όμως τόσο απλό το εγχείρημα.
Είναι ένα παιχνίδι με ιδιαίτερη σημασία και για μας αλλά και για την τοπική ομάδα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η Ξάνθη τα παίζει όλα για όλα για να ξεκολλήσει από τη θέση που βρίσκεται.

Χρειαζόμαστε λοιπόν καθαρό μυαλό, αυτοσυγκέντρωση και σε καμία περίπτωση εφησυχασμό και υποτίμηση του αντιπάλου. Τότε θα είμαστε χαμένοι από χέρι.
Το οτι μπορούμε να πάρουμε το παιχνίδι, το ξέρουμε. Για τι είμαστε ικανοί το γνωρίζουμε επίσης καλά. Το έχουμε αποδείξει ακόμα και σε παιχνίδια που ηττηθήκαμε. Η ψυχολογία όμως που παίζει πολύ μεγάλο ρόλο σε κάθε παιχνίδι, δεν είναι μαζί μας μετά από τα τελευταία αποτελέσματα.
Θέλει δύναμη ψυχής για να υπερκεράσουμε το, σοβαρό, εμπόδιο της Ξάνθης.

Πανιώνια ψυχή, που όλοι πιστεύουμε σ' αυτή.

Όπως και τα παιδιά του μπάσκετ που θα προχωρήσουν με την ψυχολογία στα ύψη μετά τον αγώνα της Τρίτης που, αν και άνευ σημασίας, έδειξαν ότι φέτος είναι η χρονιά για μεγάλα πράγματα.

Καλή τύχη λοιπόν (καλή μπάλα πάνω απ' όλα) και ας ζήσουμε ένα ακόμη βαμμένο κυανέρυθρο Σαββατοκύριακο.
Δυνατά. Γερά. Με τσαμπουκά.

(Κυανέρυθρη Πλατεία τ.54/08-12-2012)

Πανιώνια Ψυχή

Αυτός είναι ο Πανιώνιος, και θα γίνει ακόμα καλύτερος.
Το Ευρωπαϊκό ταξίδι ίσως τελείωσε νωρίς, δείχνουν όμως να τελειώνουν και τα προβλήματα για την ομάδα μπάσκετ που σιγά σιγά θα βρει τα πατήματά της για τη συνέχεια στις εγχώριες υποχρεώσεις της.

Ένας αγώνας που είχε όλα τα "Πανιώνια" στοιχεία.
Σκαμπανεβάσματα στην απόδοση, απρόσμενες αλλαγές στο σκορ, και, φυσικά, για άλλη μια φορά, άδειες κερκίδες.
Τελικά έχουμε περίεργο τρόπο, εμείς οι Πανιώνιοι να δείχνουμε την αγάπη μας στην ομάδα της καρδιάς μας. Πολύ ... 'καναπεδάτο' !

Εν τέλει, για ένα γόητρο παίξαμε. Και στο τέλος βγήκε η ψυχάρα και το κέρδισε. Απόψε είχε το όνομα Γιάνκοβιτς. Βαρύ επώνυμο στην πλατεία.
Τα καλύτερα έρχονται. Λένε οι παλιοί, όντας σοφότεροι, δεν έχει σημασία πόσες φορές έχεις πέσει, φτάνει να έχεις σηκωθεί μια φορά παραπάνω !!

+ επιστροφή Καββαδά

- Ελληνική ραδιοφωνία (κρατική και μη), για τα μπάζα (ως είθισται)...

Killer ???

Παίζουν μάλλον δύο τινά. Προσπαθώ να καταλάβω. Βοηθήστε με.
Πρώτο σενάριο.
Λόγω κρίσης κι επειδή οι αθλητικογράφοι έχουν, πιθανόν, υψηλό κασέ, οι αθλητικές εφημερίδες έχουν προσλάβει ευθυμογράφους να επιμελούνται τα πρωτοσέλιδά τους. Διαβάζω σήμερα πως ο βάζελος ήταν λέει ... killer !!!!! Συνεχίζει το ευθυμογράφημα ότι "κοιμήθηκε" μετά το 2-0 !!!!!

Εντάξει παιδιά, το καταλάβαμε. Έχετε χιούμορ. Όπως οι Έλληνες μέσα σε όλα τα δεινά που ζουν συνεχίζουν να λένε αστεία ανεβάζοντας, όσο μπορούν, και το δικό τους ηθικό και των συνανθρώπων τους, έτσι κι εσείς μετά από 6 ισοπαλίες σε 12 ματς, κάνετε πλάκα. Ναι βρε κουτά, παραδεχτείτε το. Δεν είναι ντροπή. Ξέρετε όμως καλά ότι αν τα πρωτοσέλιδα διαγωνίζονταν για κάποιο βραβείο σοβαρότητας θα έπρεπε να γράφουν "κοιμήθηκε ο θεός", "αυτοκτόνησε ο Ιστορικός στο πρώτο ημίχρονο", "ανέλπιστο δώρο" κ.α

Δεύτερο σενάριο (για να μιλήσουμε σοβαρά)
Απευθύνεστε σε μια μεγάλη μάζα η οποία επειδή ψωμολυσσάει μετά από 6 ισοπαλίες σε 12 ματς, την ταϊζετε το κουτόχορτο που περιμένει πως και πως. Βρίσκετε έναν αγώνα όπου αν δεν κοιμήθηκε ο θεός, κοιμήθηκε σίγουρα ο αντίπαλος για τα πρώτα 20 λεπτά φέρνοντας εμπρός σας το σάκο του Αη Βασίλη 24 ημέρες νωρίτερα. Το δέχομαι. Πήρατε το τρίποντο. Ψήστε κανα αρνί, γιορτάστε το. Τον Πανιώνιο κερδίσατε. Αξίζει το γλέντι. Μην το πάρετε όμως και πάνω σας ότι γίνατε ομάδα.

Όσο κυανέρυθρα κι αν είναι τα μάτια μας κι όσο άρρωστα κι αν είναι τα μυαλά μας, δεν αντέχουμε να διαβάζουμε χυδαιότητες. Στην τελική, ας έχετε τα άντερα να πείτε "δεν ήμουν στον αγώνα, απ' το ραδιόφωνο τον άκουγα, δεν φέρω γνώμη". Θα ήταν πιο ντόμπρο.

Στο ίδιο έργο θεατές

Πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Η ομάδα έχει κάνει κοιλιά. Όχι πως είναι μεμπτό. Συμβαίνει.

Θα το ξαναπώ κι εγώ όπως το λέμε όλοι. Το παιχνίδι κρατάει μιάμιση ώρα, όχι μία. Κι αν κουράζονταν τα παιδιά μετά το πρώτο μισό θα το καταλάβαινα. Αυτό που συμβαίνει με μας δεν μπορώ να το καταλάβω.

Ξεκινήσαμε μουδιασμένα. Γιατί ; Τους κάναμε δώρο το κέντρο και όλο το παιχνίδι ήταν δικό τους. Έπρεπε να περάσουν 20 λεπτά για να φανούμε στο γήπεδο. Σιγά τον αντίπαλο που φοβηθήκαμε. Τον Παντιποταϊκό. Έχουμε παίξει με κλάσεις ανώτερες ομάδες. (βλ. Αστέρας)

Κάθε φορά που κατεβαίναμε τη σέντρα με αξιώσεις, τους έπιανε θάλασσα. Και πάνω που ισορροπούμε και πιέζουμε σοβαρά, τρώμε σε μια αντεπίθεση κι αμέσως μετά από μια στημένη φάση δυο γκολ καρακοροϊδίστικα.

Στο ίδιο έργο θεατές, κάπου τό 'χω ξαναδεί. Να βηματίζω στο ημίχρονο καπνίζοντας και ξέροντας πως θα βγούμε στο δεύτερο, θα παίξουμε απίθανη μπάλα, θα μειώσουμε και θα χάνουμε ευκαιρίες μέχρι τις καθυστερήσεις για να φύγουμε τελικά από το γήπεδο με σκυμένο το κεφάλι.

Ίδιο σενάριο με τον ΠΑΟΚ. Η μόνη διαφορά, ο διαιτητής που 'έλαμψε' δια της απουσίας του. Aυτό κάνει ένας σωστός διαιτητής. Διευθύνει έναν αγώνα χωρίς να γίνεται αντιληπτή η παρουσία του, αφήνοντας τις δυο ομάδες να ξεδιπλώσουν στο χορτάρι τις όποιες δυνατότητες τους για να κερδίσει η καλύτερη. Κι όποιος πει για διαιτητικά λάθη απόψε θα είναι επιεικώς απαράδεκτος. Κι αν γίναν κάποια, που πάντα γίνονται, δεν δικαιούσαι δια να ομιλείς όταν έχεις αυτή την εμφάνιση. Με τους ανύπαρκτους.

Κι όταν ακόμα μας σφυρίζουν σωστά, έχουμε το ταλέντο να ανασταίνουμε τους πεθαμένους. Μέχρι και τον Πετρόπουλο χρίσαμε σκόρερ μετά από τρία, αν δε με γελάει η μνήμη μου, χρόνια.

Και εις άλλα με υγεία.

Πάμε Ξάνθη. Για το διπλό. Το 'Χ' φέτος το έχουμε ξεχάσει. Δε πειράζει. Άσπρο μαύρο. Ή όλα ή τίποτα. Τρέλα και τα μυαλά στα κάγκελα.
Γερά, δυνατά με τσαμπουκά.
Για έναν Πανιώνιο ζούμε.

Καρότο και μαστίγιο

Οι προκαταλήψεις δεν παίζουν μπάλα. Το διάβασα το Σάββατο σε ένα άρθρο του Αντώνη Καρπετόπουλου. Για τους βάζελους, γράφει, είμαστε "υποκατάστημα του Μαρινάκη" (άκουσον άκουσον) και φοβούνται ότι θα τους ... αδικήσει η διαιτησία έχουσα 'άνωθεν' εντολές (έχει συμβεί άλλωστε τόσες φορές αυτό !?!?!?!).
Οι δικές μας όμως, φίλε Αντώνη, μόνο προκαταλήψεις δεν είναι. Ο Σπανέας δεν είναι προκατάληψη, ούτε η κάθοδος στη Β' εθνική είναι, ή μήπως είναι οι 9 παίκτες με τους οποίους τελειώσαμε το μεταξύ μας παιχνίδι κυπέλλου ; Άσε, κατάλαβα τι εννοείς. Είναι το πέναλτι του Σισέ, η αποβολή στο 6ο λεπτό, οι στραβές γραμμές στο οφσάϊντ και τα χαμένα ριπλέι.

Όχι Αντώνη μου, εμείς δεν έχουμε προκαταλήψεις. Εμείς έχουμε σφαγιασθεί, πλείστες φορές, στο γόνατο για τα εκάστοτε συμφέροντα. Δεν είμαστε προκατειλημένοι έναντι κανενός.

Φερόμαστε όπως μας φέρονται. Γι αυτό και τους αποκαλόυμε "γαυροβάζελους". Γιατί πολύ απλά είναι κι οι δυο μαζί εκπρόσωποι του σάπιου συστήματος. Αυτού που δεν επιτρέπει στο Ελληνικό ποδόσφαιρο να ορθοποδήσει. Να γίνει ανταγωνιστικό, ελκυστικό, όμορφο. Γι αυτό το λόγο απαξιώνεται από τις μεγάλες μάζες και βλέπουμε τα γήπεδα επί μονίμου βάσεως άδεια.

Απόψε το βράδυ, όπως γράφεις, δεν θα 'παίξουν' οι προκαταλήψεις κόντρα στο ποδόσφαιρο για να δούμε τι θα υπερισχύσει.
Θα είναι μια καλοστημένη και καλοδουλεμένη ομάδα, απέναντι στο φάντασμα μιας, συστημικά, 'μεγάλης' ομάδας και ενός διαιτητή.
Τόσο απλά.

Google Fornareli

Λοιπόν, να ξεκινήσω λέγοντας ότι σπάνια, έως ποτέ, δεν θα ακούσω αθλητικά στο ραδιόφωνο καθημερινή και ειδικά βραδινές ώρες. Έτυχε όμως εχθές να συντονιστώ με τον sport fm γύρω στις 11.30 και ακούγοντας ότι οι δύο τύποι που κάναν την εκπομπή, δίναν σημεία για τους αγώνες, έκατσα κι εγώ ο αφελής ν' ακούσω το 'σημείο' που θα έδιναν για τον αυριανό μας αγώνα.

- Πανιώνιος Παναθηναϊκός, λέει ο ένας. 

- ΔΙΠΛΟ λέει με στεντόρεια φωνή ο έτερος.

- Παύση ολίγων δευτερολέπτων από τον πρώτο που μετά ψελλίζει, εγώ θα έλεγα Χ.

- Με τον Φορναρέλι φωτιά ?!?!?! (λέει πάλι ο δημοσιογράφος μέσα σε ένα παραλήρημα αντικειμενικότητας ...). Σίγουρα διπλό.

............................................................

Έμεινα αυτό που λέμε Ανγκλιστί, σπίτσλες !!!

Άντε ψάχνε βραδιάτικα στο google να δεις τι εστί ... Φορναρέλι !!!

Κι όποιος δεν με πιστεύει, παρακαλώ, ας ψάξει. Και αν βρει κάτι ας με ενημερώσει !!!

Αν ξαναβάλω αθλητικό σταθμό βραδιάτικο, να με χ....