Μ-Ι-Λ-Ω-Ν, ακούστηκε δυνατά από δεκαπέντε μικρά μαζεμένα στο κέντρο του παρκέ, και μπερδεύτηκαν βγαίνοντας με τα δεκαπέντε μεγαλύτερά τους που μπήκαν για τη δική τους προπόνηση.
Γρήγορα πήραν το καθένα από μία πορτοκαλί με λεπτές μπεζ ρίγες μπάλα και ξεχύθηκαν άναρχα προς τα δύο καλάθια. Ο θόρυβος από τις μπάλες που χτυπούσαν ακανόνιστα στο παρκέ, ηχούσε βασανιστικά στα ήδη ταλαιπωρημένα μου τύμπανα, το γέλιο τους όμως και τα πειράγματά τους γλύκαιναν κάπως την κατάσταση, πρίν αυτή γίνει εντελώς απάνθρωπη.
Σε λίγα λεπτά, η σφυρίχτρα του προπονητή έβαλε σε τάξη τα πράγματα δείχνοντάς τους την πρώτη άσκηση της ημέρας. Ξεκίνησαν όλα με το ίδιο κέφι, αυτή την φορά όμως ο ήχος άρχισε να αποκτά ρυθμό, ο οποίος όλο και πιο πολύ πλησίαζε ένα τέμπο που θα ζήλευε κι ένας επαγγελματίας ρόκ ντράμερ.
Ένα από αυτά θα σηκώσει σε λίγα χρόνια ένα βαρύτιμο τρόπαιο, και κόσμος θα βουρκώσει τη στιγμή που θα ουρλιάξει σηκώνοντας το στον ουρανό. Είναι λες και γεννήθηκε κρατώντας μια μπάλα του μπάσκετ. Νοιώθω σα να βλέπω τον Γκάλη στα μικράτα του. Αυτό που λέμε πηγαίο ταλέντο, κάτι που μόνο η φύση μπορεί να δώσει.
Αν, υποθετικά μιλάμε τώρα, κι ένα δεύτερο καταφέρει να ακολουθήσει το σπορ, επαγγελματικά ή μη, έχουμε από μία ελπίδα κι οι υπόλοιποι δεκατέσσερεις γονείς για τα δικά μας παιδιά.
Η ώρα των διατάσεων, πλημμυρίζει με μια βουβή βαρεμάρα το κλειστό, με μονάχα δυο παλαμάκια να ακούγονται σε κάθε αλλαγή. Ήρθε η ώρα να βγώ στο παγκάκι απ’ έξω και να ανοίξω το σακούλι του γερο-Χόλμπορν, που με κοιτάει με ύφος υποτιμητικό μετά από τρείς μήνες που τον αγνόησα επιδεικτικά.
Οι διατάσεις δίνουν τη θέση τους σε ένα οικογενειακό διπλό. ‘Ενα από τα καλάθια χειροκροτείται με ιαχές από την ομάδα των παμπαίδων που περιμένει υπομονετικά να περάσει η ώρα για τη δική τους προπόνηση. ‘Εχοντας τα διπλάσια χρόνια από αυτά που τώρα παίζουν και σίγουρα, απείρως καλύτερη τεχνική κατάρτιση, επιβεβαιώνουν με τον τρόπο τους κάτι που σκεφτόμουν λίγο πριν.
Με το σφύριγμα του προπονητή, οι παίχτες μαζεύονται στο κέντρο του γηπέδου, ενώνουν τα χέρια τους και φωνάζουν Μ-Ι-Λ-Ω-Ν.
Να μην ξεχάσω γυρνώντας σπίτι, τον Πανιώνιο Κόσμο και ψωμί.
Σάββατο 9 Απρίλη 2011
Γρήγορα πήραν το καθένα από μία πορτοκαλί με λεπτές μπεζ ρίγες μπάλα και ξεχύθηκαν άναρχα προς τα δύο καλάθια. Ο θόρυβος από τις μπάλες που χτυπούσαν ακανόνιστα στο παρκέ, ηχούσε βασανιστικά στα ήδη ταλαιπωρημένα μου τύμπανα, το γέλιο τους όμως και τα πειράγματά τους γλύκαιναν κάπως την κατάσταση, πρίν αυτή γίνει εντελώς απάνθρωπη.
Σε λίγα λεπτά, η σφυρίχτρα του προπονητή έβαλε σε τάξη τα πράγματα δείχνοντάς τους την πρώτη άσκηση της ημέρας. Ξεκίνησαν όλα με το ίδιο κέφι, αυτή την φορά όμως ο ήχος άρχισε να αποκτά ρυθμό, ο οποίος όλο και πιο πολύ πλησίαζε ένα τέμπο που θα ζήλευε κι ένας επαγγελματίας ρόκ ντράμερ.
Ένα από αυτά θα σηκώσει σε λίγα χρόνια ένα βαρύτιμο τρόπαιο, και κόσμος θα βουρκώσει τη στιγμή που θα ουρλιάξει σηκώνοντας το στον ουρανό. Είναι λες και γεννήθηκε κρατώντας μια μπάλα του μπάσκετ. Νοιώθω σα να βλέπω τον Γκάλη στα μικράτα του. Αυτό που λέμε πηγαίο ταλέντο, κάτι που μόνο η φύση μπορεί να δώσει.
Αν, υποθετικά μιλάμε τώρα, κι ένα δεύτερο καταφέρει να ακολουθήσει το σπορ, επαγγελματικά ή μη, έχουμε από μία ελπίδα κι οι υπόλοιποι δεκατέσσερεις γονείς για τα δικά μας παιδιά.
Η ώρα των διατάσεων, πλημμυρίζει με μια βουβή βαρεμάρα το κλειστό, με μονάχα δυο παλαμάκια να ακούγονται σε κάθε αλλαγή. Ήρθε η ώρα να βγώ στο παγκάκι απ’ έξω και να ανοίξω το σακούλι του γερο-Χόλμπορν, που με κοιτάει με ύφος υποτιμητικό μετά από τρείς μήνες που τον αγνόησα επιδεικτικά.
Οι διατάσεις δίνουν τη θέση τους σε ένα οικογενειακό διπλό. ‘Ενα από τα καλάθια χειροκροτείται με ιαχές από την ομάδα των παμπαίδων που περιμένει υπομονετικά να περάσει η ώρα για τη δική τους προπόνηση. ‘Εχοντας τα διπλάσια χρόνια από αυτά που τώρα παίζουν και σίγουρα, απείρως καλύτερη τεχνική κατάρτιση, επιβεβαιώνουν με τον τρόπο τους κάτι που σκεφτόμουν λίγο πριν.
Με το σφύριγμα του προπονητή, οι παίχτες μαζεύονται στο κέντρο του γηπέδου, ενώνουν τα χέρια τους και φωνάζουν Μ-Ι-Λ-Ω-Ν.
Να μην ξεχάσω γυρνώντας σπίτι, τον Πανιώνιο Κόσμο και ψωμί.
Σάββατο 9 Απρίλη 2011
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου