Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012

H επανάσταση γεννάει τους ηγέτες της



Η μισή Ελλάδα, τις  τελευταίες  δεκαετίες,  ψήφιζε πασοκ για να μην βγει στην κυβέρνηση η «κακιά» δεξιά, που ο λαός δεν ξεχνά.

Η άλλη μισή ψήφιζε νδ για να απαλλαγεί  επι τέλους ο τόπος από το πασοκ. Δεξιοί εργάτες και σοσιαλιστές εφοπλιστές, ποτέ δεν μου έδεσε το γλυκό.

 Το κκε, από την άλλη, με την ίδια, σταθερά, καραμέλα, από εποχής Ζαχαριάδη, στο στόμα. «η πλουτοκρατία...».  Κι ενα πάζλ αριστερών κομματιών καταδικασμένων να μην ταιριάξουν ποτέ.

Παίζαμε τόσα χρόνια ένα πινγκ πονγκ, από τον ένα στον άλλο, ενώ αυτοί «μαζί τα τρώγανε» όπως πολύ ευστοχα ειπώθηκε. Αυτό εννοούσε βρε χαζά. Ανεξάρτητα από το ποιός εκ των δυο κυβερνούσε, «μαζί τα τρώγανε». Τώρα πια το ξέρουμε όλοι καλά. Οι 199 το απέδειξαν περίτρανα. Και τώρα καλούμαστε εμείς που μαζεύαμε τα ψίχουλα που έπεφταν απ’ το τραπέζι τους, σαν ευτυχισμένα χάμστερ, να πληρώσουμε το λογαριασμό τους. Και να πληρώνουν και τα παιδιά και τα εγγόνια μας για δεκαετίες ακόμα.

Γιατί η ευρωπαϊκή ταβέρνα κλείνει και αφού τέλειωσε το φαγοπότι τους, ζητάει από το λαό να πληρώσει το λογαριασμό τους. Και μιας κι εμείς δεν έχουμε χρήματα, πρέπει ως γνήσιοι  Έλληνες, φιλότιμοι κι ωραίοι, να φύγουμε αφήνοντας στο  τραπέζι τους τις ταυτότητες μας.

Οι χορτάτοι κυβερνήτες μας άλλωστε, έχουν ήδη «χωνέψει» αυτά που «μαζί τρώγανε» τόσα χρόνια. Είναι δε τόσο θρασείς (μάλλον περνάνε εμάς για τόσο ηλίθιους) που ζητούν ακόμα και σήμερα την ψήφο του λαού. Ενός λαού που αφού τον πτωχεύσανε, τον ξεπουλάνε μέρα με τη μέρα, νομοσχέδιο με το νομοσχέδιο. Θέλουν ντε και καλά να μας σώσουν. Θέλουμε δε θέλουμε.

Οι παπούδες μας ζήσανε γερμανική κατοχή και απαλλάχτηκαν πολεμώντας. Οι πατεράδες μας ζήσανε χούντα και την έριξαν αντιστέκοντας. Εμείς έχουμε δυσκολότερο έργο γιατί αντιμετωπίζουμε και τα δυο μαζί. Είμαστε δε πιο μαλθακοί γιατί τόσα χρόνια μας έχουν ρίξει  σ’ έναν  ανούσιο καταναλωτισμό κοιμίζοντάς μας. Οπότε ξαφνου πρέπει πρώτα να ξυπνήσουμε (απότομα και χωρίς καφέ), να βάλουμε το από χρόνια κοιμισμένο μας μυαλό να δουλέψει  ώστε να αντιμετωπίσουμε την γερμανική κατοχή – χούντα που μας έχει κάτσει στον τράχηλο. Γιατί κάπου μέσα μας, έστω πολύ βαθιά, γνωρίζουμε τι δεν υπομένει του Έλληνα ο τράχηλος.

Και μην ακούω ηλίθιες ερωτήσεις τύπου «ποιός θα ηγηθεί της  επανάστασης».  

Γιατί η  απάντηση είναι  μια και απλή. «η επανάσταση γεννάει τους ηγέτες της».  

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

Λευκά πρόσωπα με κόκκινα μάτια.




Ρίξαν κι άλλα. Μέσα στον κόσμο. Χωρίς αφορμή. Δεν φυσάει κι ο κωλοαέρας να καθαρίσει η ατμόσφαιρα. Παγιδευμένοι. Στο προαύλιο της βουλής. Στον άγνωστο στρατιώτη. Μέσα στην πηγή της δημοκρατίας. Δεν σεβάστηκαν ούτε αυτόν τον καθαγιασμένο τόπο οι άχρηστοι. Εκεί που οι ίδιοι καταθέτουν στεφάνια. Εκεί όπου οι εύζωνοι φυλάνε νυχθημερόν το μνημείο. Ο κόσμος κοιτάει δεξιά, αριστερά, πάνω. Παντού ενα σύννεφο. Έχουν ρίξει και στην διασταύρωση Όθωνος και Αμαλίας. Έρχεται από παντού. Γονατίζουμε στα παρτέρια του προαυλίου βήχοντας, φτύνοντας. Η οργή βγάζει άτακτες βρισιές από τα στόματα όσων κατάφεραν να ψεκαστούν με μια πρέζα malox και βρήκαν την ανάσα τους. Ύστερα όλοι μαζί όρθιοι τον Εθνικό μας ύμνο. Δυνατά. Συντονισμένα. Με μια φωνή. Με μία ψυχή. Τα άβουλα όντα που προφυλάσσουν τους ανθέλληνες να προδικάζουν το μη-μέλλον των παιδιών μας κοιτάνε σα λοβοτομημένα. Είμαστε ο εχθρός. Είμαστε ο κίνδυνος για την "δημοκρατία" τους. Είμαστε ο όχλος που πρέπει να διαλυθεί ησύχως, κι αφού αυτό δεν γίνεται, τι άλλες επιλογές έχουν κι αυτοί ; Δεν το θέλουν. Απλά τους χαλάμε το πλάνο. Κάνει και τον γύρο του κόσμου και τους ρεζιλεύουμε. Τι δουλειά έχουμε έξω απ' το σπίτι ; Τζάμπα μας δίνουν σε εξευτελιστικές τιμές τις LCD, LED TV, SMART TV, DVD, δορυφορικά και τόσα ακόμη καλούδια για να βλέπουμε "ζωντανά" τι λένε απο τον καναπέ μας ; "Ο τζάμπας ζει". Ο τζάμπας είμαι εγώ κι εσύ. Ο τζάμπας δεν μπορεί να ξυπνήσει. Δεν γίνεται. Δεν είναι δυνατόν. Τους χαλάμε τη σούπα. 

 

Τώρα για να πούμε του στραβού (από τα χημικά) το δίκιο, κάποιοι δίνουν αφορμές. Οι πενήντα κουκουλομπάτ..., συγνώμη, κουκουλοφόροι ήθελα να πώ, γνωστοί-άγνωστοι λεγόντουσαν πρίν μερικά χρόνια αλλά αυτό πάλιωσε. Ξέρετε, αυτοί που έχουμε όλοι δει από άσχετες κάμερες να "παίζουν σφαλιάρες" κουβεντιάζοντας με όργανα της τάξης, κι ύστερα τρέχουν, πετάνε πέτρες, καίνε μαγαζιά κι οι ένστολοι συνάδελφοί τους τους κυνηγούν. Επειδή δε αυτοί τη γλυτώνουν (θα ήταν οι πρώτοι στη σχολή στα 100μ.) την πληρώνουν αυτοί που βρίσκονταν τη λάθος στιγμή στον λάθος τόπο. (δεν ήθελες καναπέ απόψε ; πάρε μια προσαγωγή. Ανάρχα.). Αυτά όμως είναι τα σοβαρά επεισόδια. Η τροφή για τις κάμερες. Εκεί που καίγεται η Αθήνα. Πιό χαμηλά. Πανεπιστημίου, Κοραή, Ακαδημίας, Ιπποκράτους και απομακρύνονται από το σημείο μηδέν. Εκεί που παίζεται το μη-μέλλον των παιδιών μας. 



Σε μας, στο Σύνταγμα, έχουν μείνει μόλις δύο διμοιρίες. Ίσα να τρομοκρατούν τον κόσμο πετώντας κάθε σαράντα λεπτά δακρυγόνα. (Μη γελάς, το μέτρησα. Με χρονοδιακόπτη δουλεύουν αυτά τα λοβοτομημένα). Ευτυχώς το κατάλαβε κι ο κόσμος και τους έπαιξε με σύστημα. Οι μπροστά που "τρώγαν" το χοντρό, κάναν διακόσια μέτρα πίσω να βρούν την ανάσα τους και τη θέση τους παίρναν οι επόμενοι. Αυτοί που περίμεναν στην είσοδο του Εθνικού (;) μας κήπου. Ύστερα, οι ακόμα πιό πίσω, ύστερα πάλι οι πρώτοι. Έτσι δεν έμενε για πολύ άδεια η πλατεία όπως πολύ θα το ήθελαν. Αφού είδαν κι αποείδαν ήρθε και μία διμοιρία από την Αμαλίας και Φιλελλήνων (άκου όνομα δρόμου τώρα για να ξεκινά διμοιρία !) και άρχισαν να ρίχνουν στον κόσμο εκατέρωθεν κυνηγώντας τον κι όλας. Που θα πάς ; Τώρα θα τρομάξεις και θα γυρίσεις σπίτι σου, Τζάμπα ! 



Η πιο συγκινητική όμως φωνή (από ραδιοφώνου, που θύμιζε ηχογραφήσεις άλλων εποχών που ακούγαμε από παιδιά) ήταν αυτή του γιατρού από το υπαίθριο ιατρείο της πλατείας.
"Κάνουμε έκκληση για βοήθεια. Χρειαζόμαστε γάζες, ορούς και malox. Έχουμε δεκάδες τραυματίες και έχουμε ξεμείνει από υλικά εδώ και ώρες. Χρειαζόμαστε επειγόντως ασθενοφόρα που δεν μπορούν να φτάσουν ως εδώ. Κάποιος να τους πεί να σταματήσουν να ρίχνουν χημικά στην Όθωνος. Ούτε σε καιρό πολέμου δεν συναντάς τέτοια κατάσταση".


Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

Ρε μήπως είμαι εγώ μπερδεμένος ή κάποιοι μας δουλεύουνε κανονικά?...



Δηλ. μέχρι να διοριστεί πρωθυπουργός ο Παπαδήμος, ήτανε διορισμένος σύμβουλος του ΓΑΠ.
Σωστά?

Δηλ. ο Παπαδήμος συμβούλευε τον ΓΑΠ για τις ενέργειες της κυβέρνησης που απέτυχε και απολύθηκε.
Σωστά?

Δηλ. τώρα ο απολυθείς από τον ΓΑΠ Παπαδήμος, θα κάνει από μόνος του, ότι μέχρι χθες συμβούλευε να κάνει η κυβέρνηση του ΓΑΠ που απέτυχε.
Σωστά?
Χάνω κάτι ??
... Ερωτική Χημεία ...

«Καίει τον εγκέφαλο»!
Έχει επικρατήσει η φράση «έρωτας με την πρώτη ματιά», η επιστήμη, όμως, με συνεχείς μελέτες, έχει αποδείξει πειραματικά - με απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού και μετρήσεις ορμονών σε ερωτευμένους εθελοντές - ότι όταν ερωτευόμαστε όλες μας οι αισθήσεις ταράζονται, έρχονται «τα πάνω κάτω» και ο εγκέφαλος στην κυριολεξία παθαίνει μπλακάουτ!
«Όταν ερωτευόμαστε, τα τμήματα του εγκεφάλου που ενεργοποιούνται είναι αυτά τα οποία ενεργοποιούνται κι όταν κάποιος καταναλώνει οπιούχα. Η λειτουργία, λοιπόν μοιάζει λίγο με την εξάρτηση. Δηλαδή, όσο ερχόμαστε κοντά στο πρόσωπο που επιθυμούμε, ηρεμούμε. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει όταν είμαστε μακριά του», αναφέρει στα «Επίκαιρα» η κυρία Εύη Κυράνα, ψυχολόγος υγείας, ειδικευμένη σε θέματα σχέσεων και σεξουαλικών προβλημάτων.

(πηγή: Μέρος του άρθρου «Ερωτική Χημεία» της Όλγας Τάντου από το εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 121, 09/02/2012, σελίδα 98)

Στην φωτό περιλαμβάνεται το δημοσιευμένο στα «ΤΑ ΝΕΑ» (04/11/2010) άρθρο της Εύης Κυράνα 

«Oι ορμόνες πίσω από το σεξ, τον έρωτα και την αγάπη»