Κάποιοι, προφανώς ξέρουν πολλά κιλά μπάλα, ξεκατινιάζουν τον Μιλόγιεβιτς για τις αλλαγές που (πάλι) δεν έκανε και τον Γιαννιώτη για το γκόλ που (κακώς) έφαγε κι ας είχε τρεις παίκτες μπροστά του στην ίδια ευθεία την ώρα του σουτ.
Λοιπόν. Η ομάδα, μετά την αναμενόμενη βραδυνή γκέλα στα Χανιά, στρογγυλοκάθησε στην 3η θέση της βαθμολογίας παρέα με τη ζέλα και πρέπει να κοιτάξει προς τα κάτω για να δει δύο δικέφαλα πτηνά και τόσους άλλους νυν ή πρώην μνηστήρες να χαλβαδιάζουν τα πρώτα σκαλιά της λίγδας.
Η ομάδα κύριοι πάει μια χαρά. Οι τελευταίες τρείς ισοπαλίες μας βρήκαν όλους σκεπτικούς και χολωμένους κι αυτό μου λέει πολλά. Πριν κάποια χρόνια, όχι πολύ παλιά, δεχόμασταν την ισοπαλία με μεγάλη ανακούφιση ενώ σερνόμασταν στα μισά της βαθμολογίας, εκεί απ' όπου πολύ εύκολα μπορείς να βρεθείς στη ζώνη του υποβιβασμού με μόλις μια, δυο στραβές. Πιστεύω όλοι θυμάστε τι λέω.
Τώρα λοιπόν ας χαρούμε την τρίτη θέση (στα μισά του πρωταθλήματος) κι ας αφήσουμε κατά μέρος τη μιζέρια. Έχει άλλο τόσο δρόμο. Ο Πανιώνιος παίζει την πιο ωραία κι ελκυστική μπάλα από κάθε άλλη ομάδα φέτος και βρίσκεται στη θέση αυτή χωρίς να του έχει χαριστεί ούτε ένα πλάγιο.
ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΡΕ.
