"Ντροπή της Ευρώπης" - Γκύντερ Γκρας

Κοντά στο χάος, διότι δεν ταιριάζει στις αγορές.
Αποστασιοποιήθηκες από τη χώρα που σου έδωσε ρίζες.
Ό,τι αναζήτησες με την ψυχή σου, έκρινες πως κατέκτησες.
Και τ' αξιολόγησες μ' αξία απολειφαδιού.
Σαν γυμνή ταπεινωμένη, διαπομπεύουν τη χώρα τούτη,
μα παροιμία δίδασκε να της χρωστάς ευγνωμοσύνη.
Καταδικασμένη στη φτώχεια, χώρα με πλούτο
που διακοσμεί μουσεία, με ανοίκεια και λάθρα λάφυρα.
Ορδές επέδραμαν με όπλων βία
στ' αγιασμένα νησιά σου, κρατούσαν τον Χαΐδερλιν* στων στολών τις τσέπες.
Χώρα έγινες ανεπιθύμητη, ενώ Συνταγματάρχες σου
γίναν καλοδεχούμενοι σύμμαχοι.
Χώρα αποκαθηλωμένη από δικαιώματα, στημένη από ισχυρογνώμονες,
αυστηρά και δίχως έλεος.
Αντιστέκεται μαυροντυμένη η Αντιγόνη και στο πανελλήνιο
πένθος φέρει ο λαός, αυτός που κάποτε ήταν ξένιος.
Μακρά απ' τα σύνορα οι οικείοι του Κροίσου κόμισαν ό,τι έλαμπε χρυσό
κι εσύ τα δέχθηκες στα κελάρια σου.
Πιες! Επιτέλους πιες! Οικτίρουν οι υποτακτικοί των επιθεωρητών
αλλά οργίλος ο Σωκράτης πετά το ποτήρι γεμάτο.
Βλασφημούν σε μεικτή χορωδία την ουσία και τον λόγο σου,
ενώ οι θεοί ξεσηκώνονται όταν τους εξορίζεις απ' τον Όλυμπο...
Δίχως φιλότιμο θα μαραθείς δίχως τη χώρα τούτη,
το πνεύμα που σε εμπνεύστηκε Ευρώπη...

* Γιόχαν Κρίστιαν Φρήντριχ Χαΐδερλιν (Johann Christian Friedrich Hölderlin 1770 – 1843): Ήταν μείζων Γερμανός λυρικός ποιητής. Το έργο του γεφυρώνει την κλασική σχολή στη λογοτεχνία με τη ρομαντική. Βασανιζόμενος στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του από ψυχική νόσο, υπέφερε από μεγάλη μοναξιά, και συχνά περνούσε το χρόνο του παίζοντας πιάνο, ζωγραφίζοντας, διαβάζοντας και γράφοντας, ενώ πραγματοποιούσε και ταξίδια όποτε του δινόταν η ευκαιρία.

"Μπράβο Τσίπρα"

Στην Ευρώπη του έχουν δώσει το παρατσούκλι " ο Che της Ελλάδας" (αν και το βρίσκω λιγάκι υπερβολικό, γιατί όχι και ιερόσυλο ?). Δεν παύει όμως να σημαίνει κάτι. Αυτοί που τον ψιθυρίζουν έτσι, είναι αυτοί των οποίων τους κώλους γλείφουνε οι πεπειραμένοι πολιτικάντηδές μας. Ναι καλέ, αυτοί που μας φέρανε σ' αυτή την κατάσταση που βιώνουμε τα τελευταία δυο χρόνια. με τις 2000 αυτοκτονίες, τους 1.500.000 ανέργους, τους 10.000.000 που δεν έχουν να ελπίζουν πια σε τίποτα.
Μας λένε οι απανταχού Πρετεντέρηδες, είναι μικρός, είναι γκαφατζής, είναι ανίκανος.
ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΚΑΝΟΥΣ ΤΟΣΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ.
ΤΣΟΥΛΑΡΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ...

Αναδημοσιεύω το άρθρο "Μπράβο Τσίπρα" του Καρτέσιου :


Δε θα έγραφα ποτέ «μπράβο Αλέξη», γιατί δεν τον νιώθω και δικό μου άνθρωπο. Αλλά το «Μπράβο Τσίπρα», το λέω εντελώς σοβαρά όπως θα το έλεγα για κάποιον ποδοσφαιριστή που έβαλε ωραίο γκολ σ’ ένα αγώνα ποδοσφαίρου που τον παρακολουθώ επειδή δεν έχω να κάνω κάτι καλύτερο.
Έχω βαρεθεί τα «καλά παιδιά». Τα «υπάκουα παιδιά». Τα «ξενέρωτα παιδιά». Μακάρι χίλιες φορές να αποδειχθεί ότι ο Τσίπρας είναι το τσογλάνι που λένε ότι είναι. Έναν τσόγλανο χρειάζεται αυτή η χώρα.
Τον χρειαζόμαστε για να αναστατώνει τους μαλακοπίτουρες σαν τον Σκανδαλίδη, τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά. Βγήκαν οι λουλούδες και οι τριπλοσάγονοι να δηλώσουν τον αποτροπιασμό τους για τους χαρακτηρισμούς Τσίπρα στον Ολάντ «και μάλιστα μέσα στο ίδιο του το σπίτι».
Ξέχασαν όλοι αυτοί οι άθλιοι γυμνοσάλιαγκες που σήμερα μιλούν για «αγενή, αφελή και επικίνδυνο Τσίπρα», ότι επέτρεψαν στον Όλι Ρεν και στον Στρος Καν να μπουν μέσα στο σαλόνι του δικού μας σπιτιού, τη Βουλή, και να μας μιλήσουν με τον πλέον ταπεινωτικό τρόπο.
Ξέχασαν αυτές οι δουλάρες του πολιτικού υποκόσμου ότι έφεραν το ΔΝΤ στην Ευρώπη να δίνει εντολές και να κουμαντάρει καταστάσεις. Ξέχασαν αυτές οι παρθενοπιπίνες ότι άφησαν τους κλητήρες της Τρόικας να μπαινοβγαίνουν στα υπουργεία και να δίνουν διαταγές.
Τότε, ούτε ο Σκανδαλίδης, ούτε ο Σαμαράς, ούτε ο Βενιζέλος ένιωθαν θιγμένοι. Θίχτηκαν επειδή ο Τσίπρας είπε ότι ΙΣΩΣ ο Ολάντ να γίνει Ολαντρέου κι επειδή αποκάλεσε μαντάμ τη Μέρκελ. Σιγά ρε σκλάβες της Αυλής! Η Μέρκελ, όσο και να τη γλείφετε για να σας στηρίξει με τρομοκρατικές δηλώσεις και απειλές εναντίον μας, όλοι ξέρουμε ότι είναι πιο απωθητική κι από βουβωνοκήλη.
Όσο για τον Ολάντ, είναι μια μετριότητα που υπό κανονικές συνθήκες και μπροστά στα μεγέθη πραγματικών ηγετών, μοιάζει με δημαρχούκο μικρής πόλης στη γαλλική επαρχία. Επειδή τους προσκυνάτε εσείς οι κομπλεξάρες, δε σημαίνει ότι θα τους προσκυνήσουμε όλοι.
Ναι, μου αρέσει που ο Τσίπρας ανάγκασε μέχρι και την ψηλολαίμα Λαγκάρντ να χάσει την ψυχραιμία της και να προχωρήσει σε κινδυνολογικές «προειδοποιήσεις» προς τους Έλληνες σχετικά με το τι πρέπει να ψηφίσουν.
Μ’ αρέσει που ο Τζήμερος φαίνεται σα λεκές από ξερατό πάνω σε κουστούμι Armani, μπροστά στον Τσίπρα. Μ’ αρέσει που ο Κουβέλης μοιάζει σαν ο προπάππους του που λέει ιστορίες για τους Βαλκανικούς πολέμους. Μ’ αρέσει που ο Βενιζέλος χάνει την ψυχραιμία του μόλις βλέπει τον Τσίπρα κι ο Σαμαράς επιτέλους ξεβρακώθηκε και ύψωσε όλο το φασιστικό του ανάστημα για να καταλάβουμε όλοι πόσο λίγος είναι σαν αρχηγός και πόσο πουλημένος σαν πολιτικός.
Μακάρι ο Τσίπρας να μη νιώσει πάλι ενοχές επειδή αρέσει στον κόσμο αυτό το γραψαρχίδικο στυλάκι του. Έτσι την πάτησε και την προηγούμενη φορά που συμμαζεύτηκε ως συνταξιούχος μικροαστός όταν τον «κατηγόρησαν» ότι συμφωνούσε με τις δυναμικές αντιδράσεις των αγανακτισμένων πολιτών.
Μακάρι να συνεχίσει μέχρι τις εκλογές και μετά τις εκλογές, έτσι άνετος και ακομπλεξάριστος να παίζει το παιχνίδι με τους δικούς του όρους. Να πηγαίνει στην Ευρώπη και να τον κάνουν ήρωα οι κακόμοιροι ηγετίσκοι αρνούμενοι να τον συναντήσουν. Διότι αν το έκαναν στο Σαμαρά και στο Βενιζέλο θα έδειχναν ότι τους φτύνουν, τους υποτιμούν. Όταν το κάνουν στον Τσίπρα, δείχνουν απλώς το φόβο τους.
Βαρέθηκα να δηλώνω ότι δεν ψηφίζω. Βαρέθηκα να εξηγώ τους λόγους. Δε γουστάρω να μου την πέφτουν οι στρατευμένοι και οι πωρωμένοι. Δε γουστάρω να απολογούμαι σε κανέναν για τους λόγους που «κράζω χωρίς να προτείνω». Τα έχουν προτείνει άλλοι τα όσα πιστεύω και το έχουν κάνει πολύ καλύτερα. Ούτε να χειραγωγήσω θέλω, έστω κι έναν άνθρωπο που με διαβάζει, ούτε να πείσω κάποιον για οτιδήποτε. Μακάρι να μπορούσα να πειστώ εγώ για πολλά πράγματα.
Κι ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς, οι κομματικοί τους στρατοί, οι στόκοι κάθε πολιτικοϊδεολογικού χώρου, υπάρχει περίπτωση να με πείσουν για κάτι. Αν συνεχίσουν όλοι μαζί να την πέφτουν στον Τσίπρα, να δείχνουν τόσο έντονα την ενόχλησή τους για την ύπαρξή του, να επιμένουν στις προβοκάτσιες εναντίον του, μπορεί να με πείσουν να πάω να τον ψηφίσω.
Κι αν το κάνω εγώ, σημαίνει ότι θα έχουν πείσει και άλλους να το κάνουν. Όχι επειδή μας αρέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επειδή μας αρέσουν τα τσογλάνια που ρίχνουν κλωτσιές στα σάπια. Δε θέλει και πολύ να γυρίσει το μυαλό του ανθρώπου, ειδικά όταν τον εκνευρίζουν εκείνοι που σιχαίνεται.

A.I.G.A.M.I.S.O.U

και μετά το ευρο-γκρούπ, το ευρο-μπάσκετ και τα ευρω-ομόλογα,
και λίγες μέρες πριν το ευρω-ποδόσφαιρο, κάθεσαι ένα βραδάκι βρε παιδί μου να χαζέψεις
την ετήσια επανάληψη της ευρο-βίζιον, με τις κλασικές πια ανατροπές
(τα 12άρια να πηγαίνουν εκεί που δεν τα περιμένεις).
Βέβαια κι απ' το πιο χαζό θέαμα του κόσμου (αν δεν σε αποκοιμίζει) κάτι αποκομίζεις.
Μάθαμε λοιπόν σήμερα (και το καταγγέλω δημοσίως)
1. ότι οι Ελβετοί ΔΕΝ έδωσαν ούτε ένα βαθμό στη χώρα μας απο κόμπλεξ, επειδή οι τράπεζές τους είχαν κατακόρυφη πτώση μετά την απόφαση των "μαζί φάγαμε την Ελλάδα" να αποσύρουν τις καταθέσεις τους για τα νησιά Κέϊμαν οπου θα ειναι πιο ασφαλή από ελέγχους.
2. ότι ο (βουλευτής πλέον) Καιάδας εργάζεται και σαν Φινλανδός παρουσιαστής.
3. ότι η Σουηδέζα (ο θεός να την κάνει) τραγουδίστρια κοσμεί με την φωτό της το λεξικό στο λήμμα "γαμώτο"
4. εμπεδώσαμε για χιλιοστή φορά ότι ο άτλας από τυπογραφικό λάθος έχει τοποθετήσει εκεί κάτω το Ισραήλ
5. ακούγοντας το τραγούδι που κέρδισε, αντί να χαλαρώσω, έψαχνα μες τα μαύρα μεσάνυχτα να βρω κωδικούς και κλειδάριθμους. (ακούς εκεί "γιουφόρια", είναι τίτλος τραγουδιού αυτός ?)
Αϊ στον κόρακα, βαλτοί είστε όλοι ?

Υ.Γ. : Το ακούσαμε κι αυτο - στην 17η θέση η Ελ. Ελευθερίου τα πήγε περίφημα. Τότε τον Ρακιντζή γιατί τον κράζατε βρε παιδιά ? Την ίδια θέση είχε πάρει !!

Υ.Γ 2. : Του χρόνου να ξαναστείλουμε τον Ρακιντζή με το ίδιο τραγούδι αλλά ο τίτλος να είναι :
"A.I.G.A.M.I.S.O.U - say the password" Δεν μπορεί, κάποιοι από τους εταίρους μας θα το πιάσουν το ... υπονοούμενο !!!

το κυκλοφορησαν Κυριακατικα.
Που θα βρω βιβλιοπωλειο ανοιχτο, ε ?
εεεεε ???

το καινουργιο βιβλιο του βασιλια της κωλοτουμπας. 

ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ 

(μιλαμε για μολις πριν λιγα λεπτα !!!)

 

Ο τρόμος πάνω από τις ψυχές!

Του Στέλιου Ελληνιάδη.

Δεν ανοίγουμε τις πόρτες των πολυκατοικιών γιατί φοβόμαστε τους υπαλλήλους της ΔΕΗ που κόβουν το ρεύμα και τους δικαστικούς επιμελητές που φέρνουν εξώδικα από τις τράπεζες για χρέη από πιστωτικές κάρτες και δόσεις ανεξόφλητων δανείων. Ακόμα και ο ταχυδρόμος έγινε πρόσωπο ανεπιθύμητο από τα «μαντάτα» που φέρνει. Λογαριασμούς με παραφουσκωμένες χρεώσεις της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, της ΕΥΔΑΠ, του Δήμου και της τράπεζας και ραβασάκια της εφορίας για βεβαιωμένες οφειλές με προειδοποιήσεις κατασχέσεων και έκτακτες εισφορές για κινητά και ακίνητα που διαδέχονται η μία την άλλη.
Κάθε φάκελος που ρίχνεται κάτω από την πόρτα κουβαλάει μια απειλή, μια σφαίρα. Κάθε χτύπημα κουδουνιού αντηχεί σαν σφυριά που διαταράσσει το νευρικό μας σύστημα.
Ό,τι τρυφερό, καλό ή χρήσιμο αποκτήσαμε, έμψυχο και άψυχο, μετατρέπεται σε ανυπόφορο βάρος και εφιάλτη. Εμείς δεν έχουμε εξοχικά με πισίνες στη Μύκονο ούτε καταθέσεις εκατομμυρίων σε ελβετικές τράπεζες. Πολλοί από μας όχι μόνο δεν τα επιζήτησαν, αλλά τα αντιμάχονταν κιόλας. Παιδιά, με τη φιλοδοξία να σπουδάσουν και να γίνουν καλοί πολίτες, ήθελαν οι περισσότεροι, με όποιο κόστος. Δηλαδή, πολλές ώρες εργασίας και σκληρές οικονομίες για σχολεία και φροντιστήρια και, αν χρειαστεί, για σπουδές σε άλλη πόλη ή στο εξωτερικό. Ένα σπίτι για σιγουριά και νοικοκυριό, μία στέγη που θα αφήσει ο γονιός στο παιδί του, τράβηξε τους υπόλοιπους πόρους με δανειακές υποχρεώσεις 20 και 30 ετών, δηλαδή ισόβιες. Κι ένα αυτοκίνητο για δουλειές και καμιά βόλτα το Σαββατοκύριακο. Αυτός είναι ο «πλούτος» μιας οικογένειας, που μπορεί να έχει και ένα πατρικό σπίτι στο χωριό ή ένα ημιπαράνομο παραθεριστικό στη Λούτσα ή τον Ωρωπό.
Τώρα, όλα έχουν γίνει καυτά κάρβουνα. Ό,τι αγαπάει ο καθένας, τού γίνεται βραχνάς. Οι θιασώτες της «ελεύθερης» αγοράς, της επιχειρηματικότητας, της μεγάλης ιδιοκτησίας και του απεριόριστου κέρδους, μεταμορφώνουν τα στοιχεία του «πλούτου» των λαϊκών στρωμάτων, και όχι της ολιγαρχίας, σε ζόφο. Τα παιδιά, το σπίτι, το αυτοκίνητο, το πατρικό, οι διακοπές, γίνονται αβάσταχτα φορτία, βάρη ασήκωτα, αιτίες στεναχώριας και συμφοράς.
Όπως έχουν ήδη εξαγγείλει, μετά τις εκλογές, όλοι οι οικιακοί λογαριασμοί θα «διασταυρώνονται» στην εφορία. Από το πόσο ρεύμα και νερό χρησιμοποιείς θα βγαίνουν επιπλέον τεκμήρια. Για να μην ανέβει φορολογική κλίμακα, ο εργαζόμενος πολίτης θα πρέπει να κόψει το νυχτερινό διάβασμα, το δικό του ή των παιδιών του, να καταργήσει τα φωτάκια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, να αντικαταστήσει όλα τα λουλούδια στις γλάστρες με κάκτους και να καταργήσει το καζανάκι στην τουαλέτα γιατί και το τράβηγμά του μετά το κατούρημα θα είναι τεκμήριο!
Χτυπάνε τον εργαζόμενο στον πυρήνα της ύπαρξής του. Στο μικρό του βιος. Στην οικογένειά του. Στην αξιοπρέπειά του. Κάθε ζωτική λειτουργία πρέπει να καταλυθεί.
Ποινικοποιούνται όλα τα δικαιώματα, περιορίζονται όλα τα εισοδήματα, κάθε κανονική συμπεριφορά ενοχοποιείται. Οτιδήποτε έχει ο καθένας γίνεται σαρκοβόρο και τον κατατρώει. Κάθε αντικείμενο που έχεις αποκτήσει με μόχθο, κάθε συνήθεια που ακολουθείς στη ζωή σου, καίει! Όλα σε απειλούν με την ύπαρξή τους, από τα πιο μικρά ως τα πιο αναγκαία. Ξεκίνησαν από το σπίτι και το αυτοκίνητο και προχωρούν τώρα στο νερό, το φως, το λούσιμο, το πότισμα, το διάβασμα, την καθαριότητα. Τα παιδιά από χαρά και οι ηλικιωμένοι γονείς από στήριγμα γίνονται μπελάς.
Ένας τρόμος ενσωματώνεται στα πάντα που αποτελούν τον τρόπο ζωής μας!
Αυτό το ζοφερό κόσμο που φτιάχνουν πρέπει να τον πολεμήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Με τις εκλογές, με τις διαδηλώσεις, με τα κινήματα, με την Αριστερά. Αλλιώς, δεν θα έχουμε ούτε ζωή, ούτε συνείδηση, ούτε αξιοπρέπεια.
Όχι στο φόβο, όχι στα ψυχοφάρμακα, όχι στις αυτοκτονίες. Πολίτες, αντισταθείτε! Είναι ένοχοι, είναι ανίκανοι, είναι πουλημένοι! Διαγράψτε τους από τη ζωή μας!

Τι λέτε, "πάμε" ; (να τους στείλουμε στο διάολο ;)

«Πάμε» σου λέει. Κι ο πολύπαθος, χιλιοκαμμένος λαός τον βγάζει μονοκούκι. Και «ρίχνει» τον πρωθυπουργό του playstation (και του γύρου με πίτα) για να ... πάει. Μαζί του.

 Προσωπικά δεν νομίζω ότι κάποιος σοβαρά πίστεψε στις ικανότητές του. Ηταν η έλλειψη εναλλακτικών που τον εξέλεξε με δέκα μονάδες διαφορά. Παρόλα αυτά, σκέφτομαι πως και ο μεγαλύτερος βλάκας της ιστορίας, με τέτοια αυτοδυναμία θα μπορούσε, αν ήθελε, να αλλάξει κάτι. Προς το καλύτερο εννοώ φυσικά. Γιατί σίγουρα άλλαξε πολλά. Γι αυτό βρισκόμαστε σήμερα με μια κυβέρνηση α-δέξια, μ’ έναν τραπεζίτη πρωθυπουργό και την τρόϊκα για υπουργικό συμβούλιο.

«Αρχίζουμε» λέει τώρα ο κληρονόμος του. 

Θεός φυλάξει. Πάλι ; Να το πιάσουμε λίγο απ’ τη μέση ; Από κει που το αφήσαμε βρε παιδιά. Τόσο δρόμο κάναμε. Πάει στράφει ; Γιατί να αρχίσουμε απ’ την αρχή ;

Απ’ την άλλη, ο πρωθυπουργός του playstation (και του γύρου με πίτα) αφού χάθηκε στα πίσω έδρανα και παρακολουθούσε ωσεί παρών τα τεκταινόμενα, ξαναβγαίνει πάλι στο προσκήνιο ως πρωτοκλασσάτος, μπροστάρης, αγωνιστής.

Μας λένε λοιπόν εν κατακλείδι (ενώστε τα να δείτε πως κολλάνε) «Αρχίζουμε. Η Ελλάδα θα τα καταφέρει». Αυτοί μηδένισαν το κοντέρ. Οι μεν ανακάλυψαν τι έφταιγε και θα το αλλάξουν (απο Δευτέρα φυσικά. Σαν τη δίαιτα ενα πράμα), οι δε κατακρίνουν επιλογές λες και δεν τις υποστήριζαν μέχρι χθές με υπουργούς τους στην κυβέρνηση «τσίρκου».

Τους έχουμε αποδείξει περίτρανα πως είμαστε λαός χωρίς μνήμη. Εκεί ποντάρουν. Εκεί εναποθέτουν τις όποιες ελπίδες τους. Οπως και όλα τα φασιστοειδή φυντάνια άλλωστε.

Ας κοιταχτούμε λοιπόν στον καθρέφτη μας στις 6 του Μάη το πρωί κι ας πούμε δυνατά (να το ακούσουν τ’ αφτιά μας) :

«Αν με εξαπατήσουν μια φορά είναι απατεώνες. Αν με εξαπατήσουν ξανά είμαι ηλίθιος »